স্বৰাজবীৰ সিং

স্বৰাজবীৰ সিং (জন্ম ২৪ এপ্ৰিল ১৯৫৮) এজন ভাৰতীয় পাঞ্জাবী নাট্যকাৰ, কবি, প্ৰশাসক আৰু সম্পাদক। মছিহা দি ৰাত (২০১৬) নাটকৰ বাবে তেওঁ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।^১

২০১৮ চনৰ ৩১ আগষ্টৰপৰা ২০২৪ চনৰ ১৩ জানুৱাৰীলৈকে তেওঁ দৈনিক কাকত পাঞ্জাবী ট্ৰিবিউনৰ সম্পাদক আছিল। ^২ তেওঁ পাঞ্জাবী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চেনেটৰ মনোনীত সদস্যও। ^৩ ১৯৮৩–১৯৮৪ চনৰ ভিতৰত গুৰদাসপুৰ জিলাৰ এখন গ্ৰাম্য চৰকাৰী ঔষধৰ দোকানত চিকিৎসা চিকিৎসক হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯৮৪ চনত ভাৰতৰ প্ৰতিৰক্ষা একাউণ্ট বিভাগত অসামৰিক সেৱাত যোগদান কৰা তেখেতে ১৯৮৬ চনত ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাত যোগদান কৰে। অসম-মেঘালয় কেডাৰত নিযুক্তি লাভ কৰি ২০১৮ চনৰ জুলাই মাহত মেঘালয়ৰ শিলচৰত আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধান হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ^৪

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

স্বৰাজবীৰৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতৰ পঞ্জাৱৰ অমৃতসৰ জিলাৰ ভেৰকা গাঁৱত।^৫ তেওঁৰ জন্ম গাঁও ধৰ্মবাদ যদিও তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হৈছে গুৰদাসপুৰ জিলাৰ নৱন পিণ্ড মালোৱালি আৰু ঘুমন গাঁৱত। তেওঁ অমৃতসৰ চৰকাৰী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।

লেখক হিচাপে কমজীৱন

স্বৰাজবীৰ এজন ভাল নাট্যকাৰ।^৬ তেখেতৰ নাটকসমূহ সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষতে মঞ্চস্থ হৈ কেইবাটাও বঁটা লাভ কৰিছে। স্বৰাজবীৰে ১৯৮০ চনৰ আৰম্ভণিতে কবিতা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে।^১ তেওঁৰ প্ৰথম কবিতা সংকলন "আপনি আপনি ৰাত "(১৯৮৫) গুৰু নানক দেৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা অধ্যাপক মোহন সিং বঁটাৰে সন্মানিত হয়। তেওঁ পাঞ্জাবী সাহিত্য আলোচনী প্ৰীত লাৰী, আক্স আৰু ৱাহগাত লিখাৰ অৰিহণা যোগাই আহিছে।

”তেওঁৰ এই ৰচনাৰ শক্তিশালী সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক ধাৰাবাহিকতাৰ বাবে প্ৰশংসা কৰা হৈছে।^১ তেওঁৰ নাটকত প্ৰায়ে অত্যাচাৰ, অন্যায় আৰু স্বাধীনতাৰ সংগ্ৰাম আদি বিষয়ৰ ওপৰত আলোকপাত কৰা হয়। সমালোচক পংকজ কে সিঙে কৈছে, "স্বৰাজবীৰৰ সামাজিক দায়বদ্ধতা আৰু মানৱীয় চিন্তাধাৰাই তেওঁক বাৰে বাৰে এনে এক প্ৰশ্নবোধক দৃষ্টিভংগী গঢ়ি তুলিবলৈ বাধ্য কৰে যিয়ে প্ৰধান শ্ৰেণী আৰু বংশৰ অন্যায় মতাদৰ্শ আৰু আচাৰ-ব্যৱহাৰক লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে, সেয়া পুৰাণ, ইতিহাস বা আজিৰ বাস্তৱতেই হওক, আৰু নিপীড়িতসকলক কণ্ঠদান কৰে।" ^৭ সমসাময়িক নাট্যকাৰ অতমজিৎ সিঙে কয়, "স্বৰাজবীৰৰ বাবে জনাজাত তেওঁৰ বিষয়-বস্তুৰ গভীৰ অধ্যয়ন আৰু তেওঁৰ নাটকীয় কাৰ্য্য, যিটো বেছিভাগেই ইতিহাস বা পৌৰাণিক কাহিনীৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠে।" ^৮

ইতিহাস আৰু সমসাময়িক বিষয়ৰ আধাৰত স্বৰাজবীৰৰ নাটকেও ইতিহাসবিদসকলৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছে। শ্বাহৰয়াৰৰ "পিৰো প্ৰেমন" আৰু বিজেন্দ্ৰ দাসৰ "সন্ত কবি মা পিৰো"ৰ লগতে স্বৰাজবীৰৰ নাটক "শ্যাৰী (কবিতা)" বিশ্লেষণ কৰা ইতিহাসবিদ অংশু মালহোত্ৰাই নাটকখনৰ বিষয়ে লিখিছে, "স্বৰাজবীৰে নিজৰ নায়িকাক নাৰীবাদী সাঁচত নিক্ষেপ কৰিছে, ইয়াৰপৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে নাৰীবাদ সাংস্কৃতিকভাৱে খাপ নোখোৱা নাৰীক শ্ৰেণীভুক্ত কৰাৰ এক উপায় হ'ব পাৰে নিৰ্ধাৰিত ভূমিকা।" ^৯ ইতিহাসবিদ ৰাজ কুমাৰ হান্সে তেওঁৰ অপ্ৰকাশিত কিন্তু মঞ্চস্থ নাটক "কাছি গাধি"ক ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপটত বিশ্লেষণ কৰিছে; হান্সৰ মতে, "স্বৰাজবীৰে সচেতনভাৱে প্ৰতিষ্ঠিত ইতিহাস লেখাৰপৰা বাদ পৰা প্ৰতিসোঁতৰ অন্বেষণ কৰে।" ^৭ ইতিহাসবিদ ভগৱান জোছে তেওঁৰ নাটক তছবীৰানক পাঞ্জাবী মহিলাৰ ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপটত মূল্যায়ন কৰিছে।^৭ৈ গীতিময় সৌন্দৰ্য্য আৰু মানৱ অৱস্থাৰ অন্বেষণৰ বাবে তেওঁৰ কবিতা পৰিচিত। ^১০

কৰ্মৰাজি

স্বৰাজবীৰ সিং পঞ্জাবী ভাষা সাহিত্যৰ এজন বিশিষ্ট ব্যক্তি। তেওঁ অসংখ্য বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে <refname="award-ht"/> আৰু তেওঁৰ ৰচনা বহু ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে। স্বৰাজবীৰ সিঙৰ ৰচনাৰ তালিকা ইয়াত দিয়া হ'ল। ^৭

প্ৰকাশিত নাটক

• ধৰমা গুৰু (১৯৯৯)
• কৃষ্ণ (২০০০)
• মেদনী (পৃথিৱী) (২০০২)
• শ্বিয়াৰী (কবিতা) (২০০৪)
• কল্লাৰ (ক্ষাৰকীয় পৃথিৱী (২০০৬)
• মাছিয়া দি ৰাত (চন্দ্ৰহীন নিশা)(২০১৩)
• তাছবীৰণ (চিত্ৰ) (২০১৪, কেৱাল ধলিৱালৰ সম্পাদনাত নট-সৰভাৰ সংকলন প্ৰকাশ) (২০১৭ স্বতন্ত্ৰভাৱে প্ৰকাশ)
• হক (অধিকাৰ) (২০১৫)
• অগ্নি কুণ্ড(জুই পুট) (২০১৬)

অপ্ৰকাশিত নাটক

• জান দা মিট (ৰাইজৰ এজন প্ৰতিনিধি)
• পুল-চিৰাত (বিচাৰৰদিনা স্বৰ্গলৈ পাৰ হৈ যোৱাৰ সময়ত নৰকৰ ওপৰত পৌৰাণিক দলং)
• কাচী গড়ী (বোকা-দুৰ্গ)
• ফাছাল (শস্য চপোৱা)
• এহ গ্যালান কাদে ফিৰ কাৰাংগে (এইবোৰ কথা পিছত কেতিয়াবা কথা পাতিম) ( নটা একক কথন)
• অহিলায়
• মহাদান্দ (মহা শাস্তি)

প্ৰবন্ধ

• Teri Dharti Tere Lok (Your Earth Your People), Monthly Column against the terrorism of the 1980s published in Punjabi Magazine Preet Lari in 1988-89.

কবিতা

• অপনি অপনি ৰাত (Everybody's own night) (1985)
• সাহান থানি (Through our Breath) (1989)
• ২৩ মাৰ্চ (১৯৯৩), (Poems in memory of Pash)

বঁটা আৰু মনোনয়ন

ইয়াত বঁটা আৰু মনোনয়নৰ তালিকা দিয়া হৈছে^৭