শ্বিৰিন এবাদি

শ্বিৰিন এবাদি(Shirin Ebadi; জন্ম: ২১ জুন ১৯৪৭) ইৰাণৰ এগৰাকী নোবেল বঁটা বিজয়ী, অধিবক্তা, লেখক, শিক্ষক আৰু ইৰাণৰ ডিফেণ্ডাৰছ অৱ হিউমেন ৰাইটছ চেণ্টাৰৰ প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ আৰু প্ৰতিষ্ঠাপক। ২০০৩ চনত এবাদীয়ে গণতন্ত্ৰ আৰু মহিলা, শিশু আৰু শৰণাৰ্থীৰ অধিকাৰৰ বাবে কৰা অগ্ৰণী প্ৰচেষ্টাৰ বাবে শান্তিৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে। এই বঁটা লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথম মুছলমান মহিলা আৰু প্ৰথম ইৰাণী।^১

২০০৯ চনৰ পৰা লণ্ডনত তেওঁ নিৰ্বাসনত বাস কৰি আহিছে।^২

সংক্ষিপ্ত জীৱন

হামাদানত এটা শিক্ষিত পাৰ্চী পৰিয়ালত এবাদিৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ মহম্মদ আলী এবাদি আছিল চহৰখনৰ মুখ্য নটাৰী পাব্লিক আৰু বাণিজ্যিক আইন বিভাগৰ অধ্যাপক। তেওঁৰ মাতৃ মিনু য়ামিনী^৩ আছিল এগৰাকী গৃহিণী। তেওঁ ইহুদী বংশৰ আছিল।^৪কেঁচুৱা অৱস্থাত তেওঁৰ পৰিয়াল তেহৰাণলৈ গুচি যায়। তেহৰাণ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আইন বিভাগৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ আগতে এবাদিয়ে আনোশ্বিৰাভন দাদগাৰ আৰু ৰেজা শ্বাহ কবিৰ স্কুলত পঢ়িছিল।

তেওঁ ১৯৬৫ আৰু ১৯৬৯ চনত তেহৰাণ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আইন বিভাগত ভৰ্তি হয়৷ স্নাতক হোৱাৰ পিছত তেওঁ বিচাৰক হ’বলৈ অৰ্হতা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ছমাহৰ ইণ্টাৰ্ণশ্বিপৰ সময়ছোৱাত ১৯৬৯ চনৰ মাৰ্চ মাহত আনুষ্ঠানিকভাৱে ন্যায়াধীশ হয়। তেহৰাণ বিশ্ববিদ্যালয়ত আইন বিষয়ত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিবলৈ তেওঁ অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখে৷ ১৯৭৫ চনত তেওঁ তেহৰাণ চহৰৰ আদালতৰ প্ৰথম মহিলা সভানেত্ৰী হয় আৰু ইৰাণৰ বিপ্লৱৰ সময়লৈকে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।.^৫ ইৰাণৰ প্ৰথম মহিলা ন্যায়াধীশসকলৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম আছিল।^৬৫৭

২০০৪ চন পৰ্যন্ত ইৰাণত আইন চৰ্চা কৰি থকাৰ সময়ত এবাদিয়ে তেহৰাণ বিশ্ববিদ্যালয়ত আইন বিভাগত বক্তৃতা দি আছিল।^৮ শিশু আৰু মহিলাৰ আইনী মৰ্যাদা শক্তিশালী কৰাৰ প্ৰচাৰক হিচাপে ১৯৯৭ চনৰ মে’ মাহত সংস্কাৰবাদী মহম্মদ খাটামীৰ ভূমিস্খলনশীল ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনত মহিলাৰ অধিকাৰৰ ওপৰত তেওঁৰ কামে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।

২০০৩ চনৰ ১০ অক্টোবৰত এবাদিয়ে গণতন্ত্ৰ আৰু মানৱ অধিকাৰৰ বাবে বিশেষকৈ মহিলা আৰু শিশুৰ অধিকাৰৰ বাবে কৰা প্ৰচেষ্টাৰ বাবে শান্তিৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে।বাছনি সমিতিখনে তেওঁক "সাহসী ব্যক্তি" বুলি প্ৰশংসা কৰে যি "নিজৰ সুৰক্ষাৰ প্ৰতি হোৱা ভাবুকিৰ প্ৰতি কেতিয়াও গুৰুত্ব দিয়া নাই"।^৯ এতিয়া তেওঁ বিদেশ ভ্ৰমণ কৰি পশ্চিমীয়া দেশত বক্তৃতা প্ৰদান কৰে। তেওঁ বলপূৰ্বক শাসন ব্যৱস্থা পৰিৱৰ্তনৰ নীতিৰ বিৰোধী।^১০