লুচী বাকেছোভা

লুচী বাকেছোভা (পূৰ্বৰ উপাধি ৱাঙ্কলোভা; ২৬ ডিচেম্বৰ ১৮৫৩ – ২ এপ্ৰিল ১৯৩৫) এগৰাকী চেক নৃতত্ত্ববিদ, লোকসংস্কৃতি সংগ্ৰাহক আৰু সমাজকৰ্মী আছিল।

জীৱন আৰু পৰিয়াল

বাকেছোভাৰ জন্ম ১৮৫৩ চনৰ ২৬ ডিচেম্বৰত অষ্ট্ৰিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ মৰাভিয়াৰ ব্লানস্কোত (বৰ্তমান চেক প্ৰজাতন্ত্ৰ) হৈছিল।^১২ তেওঁ "মৰাভিয়ান পুৰাতত্ত্বৰ পিতৃ" হিচাপে পৰিচিত জীৱাশ্মবিদ তথা পুৰাতত্ত্ববিদ জেনড্ৰিচ ৱাঙ্কেল আৰু তেওঁৰ পত্নী এলিচকা ৱাঙ্কলোভাৰ চাৰিগৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠ আছিল। তেওঁৰ মাতৃ এগৰাকী নৃতত্ত্ববিদ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় পুনৰুজ্জীৱনবাদী আছিল।^৩২ তেওঁৰ ভগ্নীসকল আছিল লেখিকা তথা লোকসংস্কৃতিবিদ কাৰ্লা আবচলোনোভা-বুফকৌভা; মাডলেনা ৱাঙ্কলোভা আৰু লোকশিল্প সংগ্ৰাহক তথা প্ৰাগৰ নাপ্ৰষ্টেক সংগ্ৰহালয়ৰ তত্ত্বাৱধায়ক ভ্লাস্তা হাভেলকৌভা।^৩

শৈশৱত বাকেছোভাই চেক সুৰকাৰ বেদৰিচ চমেটানাৰ ওচৰত পিয়ানো শিকিছিল।^১

১৮৭০ চনৰ ১৭ আগষ্টত বাকেছোভাই এজন জমিদাৰ তথা মৰাভিয়ান ডায়েটৰ সদস্য ফ্ৰান্টিচেক জেভিয়াৰ বাকেছৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁ গিৰিয়েকৰ সৈতে ব্ৰুনোৰ ওচৰৰ ওৰেখোভিকি গাঁৱত বাস কৰিছিল।^৪ তেওঁলোকৰ জাৰোশ্লাভ বাকেছ নামৰ এজন পুত্ৰ সন্তান আছিল, যি পৰৱৰ্তী সময়ত এজন চিকিৎসক হৈছিল। বাকেছোভাৰ বৈবাহিক জীৱন সুখী নাছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়, যাৰ বাবে তেওঁ লোকসংস্কৃতি সংগ্ৰহৰ কামত মনোনিবেশ কৰিছিল।^২ ১৯১৭ চনত তেওঁৰ স্বামীৰ মৃত্যু হয়।

বাকেছোভাৰ ৮১ বছৰ বয়সত ১৯৩৫ চনৰ ২ এপ্ৰিলত ব্ৰুনোত মৃত্যু হয়।^৫

নৃতত্ত্বৰ কেৰিয়াৰ

ফ্ৰান্টিচেক চুচিলৰ সংগ্ৰহৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ বাকেছোভাই স্থানীয় লোকনৃত্য আৰু ৰীতি-নীতিসমূহ লিপিবদ্ধ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।^৪ ১৮৯১ চনৰ পৰা ১৮৯৩ চনৰ ভিতৰত তেওঁ লীয়োচ জানাচেক, ফ্ৰান্টিচকা জেভিয়াৰ বেহালকোভা আৰু মাৰ্টিন জেমানৰ সৈতে লোকনৃত্য সম্পৰ্কীয় তিনিখন পুথি সংগ্ৰহ আৰু প্ৰকাশৰ কামত সহযোগিতা কৰিছিল।^২৬

১৮৮৮ চনৰ ওৰেখোভ নৃতাত্ত্বিক প্ৰদৰ্শনীৰ বাবে বাকেছোভাই এগৰাকী বৃদ্ধা আইতাৰ সৈতে কথা পাতি ছোৱালীৰ নৃত্য "লিটল কুইন্স" (Little Queens) পুনৰুদ্ধাৰ কৰিছিল। ১৮৯৫ চনত প্ৰাগত অনুষ্ঠিত চেক'শ্লোভাক নৃতাত্ত্বিক প্ৰদৰ্শনীতো এই নৃত্য পুনৰ পৰিৱেশন কৰা হৈছিল।^৪৭

সমাজকৰ্ম

১৯২৭ চনত বাকেছোভাই ৰাজপথত যক্ষ্মা ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যুৰ সৈতে যুঁজি থকা এগৰাকী ছোৱালীৰ কাহিনী শুনি মৰ্মাহত হৈছিল। তেওঁ লিডোভ নোভিনী নামৰ বাতৰি কাকতত এটা প্ৰবন্ধ লিখি দীৰ্ঘদিনীয়া ৰোগত আক্ৰান্ত লোকসকলৰ বাবে ব্ৰুনোত এখন "শান্তি আৰু সান্ত্বনাৰ গৃহ" (House of Peace and Consolation) নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল। তেওঁ এই প্ৰকল্পটোৰ সমৰ্থন বিচাৰি ব্ৰুনোৰ মাছাৰিক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চিকিৎসা বিজ্ঞান শাখাৰ অধ্যাপকসকলৰ ওচৰলৈও গৈছিল। তেওঁৰ এই অভিযানে মাছাৰিক হাস্পতাল নিৰ্মাণৰ পথ প্ৰশস্ত কৰিছিল, যিখন হাস্পতাল আজি মাছাৰিক ইনষ্টিটিউট অৱ অনকোলজী নামেৰে পৰিচিত।^৮