

লিভাডিয়া প্ৰাসাদ (ইউক্ৰেইনীয়ান: Ливадийский дворец; Лівадійський палац) হৈছে ৰাছিয়াৰ শেষ সম্ৰাট (জাৰ) নিকোলাছ দ্বিতীয় আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ ক্ৰিমিয়াৰ লিভাডিয়াত থকা এক প্ৰাক্তন গ্ৰীষ্মকালীন জিৰণি চ’ৰা। ১৯৪৫ চনত ইয়াতেই ঐতিহাসিক য়াল্টা সন্মিলন অনুষ্ঠিত হৈছিল। সেই সময়ত এই প্ৰাসাদটোত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ফ্ৰেংকলিন ডেলানো ৰুজভেল্ট আৰু আমেৰিকান প্ৰতিনিধিবৰ্গৰ আৱাসগৃহৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল। আনহাতে চোভিয়েট প্ৰতিনিধিবৰ্গক য়ুছুপভ প্ৰাসাদত আৰু ব্ৰিটিছ প্ৰতিনিধিবৰ্গক ইয়াৰপৰা প্ৰায় আঠ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত ভোৰোণ্টচভ প্ৰাসাদত ৰখা হৈছিল। বৰ্তমান এই প্ৰাসাদটোত এটা সংগ্ৰহালয় আছে আৰু ইয়াক কেতিয়াবা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলনৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
ইতিহাস
প্ৰথমাৱস্থাত এই লিভাডিয়া সম্পত্তিটো লামব্ৰ’ছ কাটস’নিছক প্ৰদান কৰা হৈছিল আৰু পিছলৈ ই পোটোকি পৰিয়ালৰ সম্পত্তি হৈ পৰে। ১৮৬০ৰ দশকত স্থপতি ইপলিটো মনিঘেট্টিয়ে ইয়াত এটা ডাঙৰ প্ৰাসাদ, এটা সৰু প্ৰাসাদ আৰু এখন গীৰ্জা নিৰ্মাণ কৰাৰ পিছৰেপৰা ই ৰাছিয়াৰ ৰাজপৰিয়ালৰ গ্ৰীষ্মকালীন বাসস্থানত পৰিণত হয়। ৰাছিয়াৰ সম্ৰাট দ্বিতীয় অলেক্সান্দৰে এই বাসস্থানটো প্ৰায়েই ব্যৱহাৰ কৰিছিল, আনহাতে তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী তৃতীয় অলেক্সান্দৰে ইয়াৰে সৰু প্ৰাসাদটোত বাস কৰিছিল আৰু তাতেই তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল। তেওঁৰ পুত্ৰ দ্বিতীয় নিকোলাছে পুৰণি ডাঙৰ প্ৰাসাদটো ভাঙি তাৰ ঠাইত তাতকৈও ডাঙৰ অট্টালিকা নিৰ্মাণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। দেউতাকৰ মৃত্যুৰ স্থান হোৱাৰ বাবে সৰু প্ৰাসাদটো সংৰক্ষণ কৰা হৈছিল যদিও পিছলৈ দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ই ধ্বংসপ্ৰাপ্ত হয়।
১৯০৯ চনৰ আশে-পাশে ক’ৰেইজত গ্ৰেণ্ড ডিউকৰ বাসস্থানসমূহ নিৰ্মাণৰ দায়িত্বত থকা য়াল্টাৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় স্থপতি নিকোলাই ক্ৰাছনভক নতুন ৰাজপ্ৰাসাদৰ পৰিকল্পনা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ নিয়োগ কৰা হয়। সম্ৰাটৰ ডায়েৰীৰপৰা জানিব পৰা যায় যে ৰাজপৰিয়ালৰ মাজত এই প্ৰাসাদৰ আৰ্হি সন্দৰ্ভত ব্যাপক আলোচনা হৈছিল আৰু সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল যে প্ৰাসাদটোৰ চাৰিওটা দিশৰ মুখ দেখিবলৈ সম্পূৰ্ণ পৃথক হ’ব লাগিব। ১৭ মাহৰ নিৰ্মাণ কাৰ্যৰ অন্তত ১৯১১ চনৰ ১১ ছেপ্টেম্বৰত নতুন প্ৰাসাদটো উদ্বোধন কৰা হয়। সেই বছৰৰে নৱেম্বৰ মাহত গ্ৰেণ্ড ডাচেছ অলগা নিকোলায়েভনাই লিভাডিয়াত নিজৰ ১৬বছৰীয়া জন্মদিন উদ্যাপন কৰিছিল।
১৯১৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী বিপ্লৱৰ পিছত, নিকোলাছৰ মাতৃ ৰাজমাতা মাৰিয়া ফেওডোৰোভনাই ৰাজপৰিয়ালৰ আন কেইগৰাকীমান সদস্যৰ সৈতে লিভাডিয়ালৈ পলাই আহে। শেষত ব্ৰিটিছ জাহাজ এইচএমএছ মাৰ্লবৰৰ জৰিয়তে তেওঁলোকক উদ্ধাৰ কৰা হয়, যিখন জাহাজ ৰাজমাতাৰ ভতিজাক ব্ৰিটেইনৰ ৰজা পঞ্চম জৰ্জে পঠিয়াইছিল।
১৯১৭ চনৰ ৰাছিয়ান বিপ্লৱৰ পিছত এই প্ৰাসাদটো চৰকাৰীকৰণ কৰা হয়। ১৯২০ চনৰ ২১ ডিচেম্বৰত ভ্লাদিমিৰ লেনিনে স্বাক্ষৰ কৰা ৰাছিয়ান ছোভিয়েট ফেডাৰেটিভ ছচিয়েলিষ্ট ৰিপাব্লিক (RSFSR)ৰ পিপলছ কমিতাৰিয়েটৰ "শ্ৰমিকসকলৰ চিকিৎসাৰ বাবে ক্ৰিমিয়া ব্যৱহাৰ সন্দৰ্ভত" ডিক্ৰী অনুসৰি ইয়াক শ্ৰমিকসকলৰ বাবে এক চেনিটৰিয়াম (স্বাস্থ্যনিবাস)লৈ ৰূপান্তৰ কৰা হয়।১ ১৯২৫ চনৰপৰা ১৯৩১ চনলৈকে ই স্বাস্থ্য মন্ত্ৰ্যালয়ৰ অধীনত বিশেষকেই যক্ষ্মা প্ৰতিৰোধী আৰু সাধাৰণ চিকিৎসাৰ বাবে কৃষক স্বাস্থ্যনিবাস (Peasant Sanatorium) হিচাপে পৰিচালিত হৈছিল।২৩ ১৯৩১ চনৰপৰা ১৯৪১ চনৰ ভিতৰত ই এটা জলবায়ু-চিকিৎসা আৰু স্বাস্থ্য-ৰিজৰ্ট কমপ্লেক্স হিচাপে কাম কৰিছিল। বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত হোৱা ক্ষতি আৰু দখলদাৰিত্বৰ পিছত প্ৰাসাদটো পুনৰ মেৰামতি কৰা হয় আৰু স্বাস্থ্যনিবাস হিচাপে ইয়াৰ কাৰ্যকলাপ পুনৰ আৰম্ভ হয়। ১৯৭৪ চনত ভৱনটোৰ কিছু অংশ জনসাধাৰণৰ বাবে মুকলি কৰি দিয়া হয় আৰু বৰ্তমান ই এটা সংগ্ৰহালয় হিচাপে পৰিচালিত হৈ আছে। কিছুমান আধুনিক দাবীৰ বিপৰীতে, এই প্ৰাসাদটো কেতিয়াবা মানসিক চিকিৎসালয় হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল বুলি কোনো তথ্যচিত্ৰ বা প্ৰমাণ পোৱা নাযায়।৪
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত, ১৯৪২ চনৰ ৬ জুলাইত লিভাডিয়া প্ৰাসাদৰ বাগিছাত জাৰ্মান বাহিনীৰ ক্ৰিমিয়াৰ অভিযান (১৯৪১–১৯৪২)ৰ সফল সামৰণি উপলক্ষ্যে এক অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হৈছিল। ইয়াত জেনেৰেল এৰিখ ভন মেনষ্টেইনৰ নেতৃত্বত জাৰ্মান ভাষা ১১ নম্বৰ সেনাই সেভাষ্টোপল দখল কৰা আৰু মেনষ্টেইনক জেনেৰেলফেল্ডমাৰ্চেল (ক্ষেত্ৰাধিনায়ক/ফিল্ড মাৰ্ছল) পদবীলৈ পদোন্নতি দিয়াৰ কথা ঘোষণা কৰা হৈছিল। এই অনুষ্ঠানত জাৰ্মান "ৰিটাক্ৰয়জ" (Knight's Cross) আৰু "ডিউচ ক্ৰয়জ ইন গোল্ড" (German Cross in Gold) সন্মানেৰে বিভূষিত কৰা বিষয়া, অনা-কমিচনড বিষয়া আৰু জোৱানসকলে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।৫
পৰৱৰ্তী সময়ত এই প্ৰাসাদখন ঐতিহাসিক সংগ্ৰহালয়লৈ ৰূপান্তৰিত হয়। ইয়াৰ বেছিভাগ ঐতিহাসিক আচ-বাব হেৰাই গৈছে যদিও উদ্ধাৰ হোৱা যিকোনো সামগ্ৰী সামান্য মাচুলৰ বিনিময়ত দৰ্শনাৰ্থীসকলে চাব পাৰে। ২০০৭ চনৰ আগষ্ট মাহত ইউক্ৰেইনৰ সাতটা আচৰিত বস্তু (Seven Wonders of Ukraine) প্ৰকল্পই এই প্ৰাসাদটোক আধুনিক ইতিহাসৰ এক কীৰ্তিচিহ্ন হিচাপে স্বীকৃতি দিয়ে। ইউক্ৰেইনৰ জনপ্ৰিয় পপ গায়িকা ছফিয়া ৰোটাৰুৱে ৰাছিয়া, ইউক্ৰেইন আৰু মলডোভাৰ ৰাষ্ট্ৰপতিসকলৰ উপস্থিতিত প্ৰাসাদটোত নিজৰ ৬০বছৰীয়া জন্মদিন উদ্যাপন কৰিছিল— যি আছিল য়াল্টা সন্মিলনৰ পিছত তেনেধৰণৰ দ্বিতীয়খন বৈঠক। তেৱেই ২০০৮ চনত লিভাডিয়া প্ৰাসাদৰ মেৰামতিৰ বাবে পুঁজিৰ যোগান ধৰিছিল।৬
এই প্ৰাসাদত বহুতো শৈক্ষিক আলোচনা-চক্ৰ অনুষ্ঠিত হৈছে আৰু প্ৰাসাদৰ কৰ্মচাৰীসকলে সক্ৰিয়ভাৱে তেওঁলোকৰ গৱেষণা পত্ৰসমূহ প্ৰকাশ কৰি আহিছে।৭ দৰ্শনাৰ্থীসকলৰ মাজত বিশেষকেই ১৯৪৫ চনৰ ঐতিহাসিক ঘটনাসমূহক লৈ চকু থকা দেখা যায়।৮
২০১৭ চনৰ ১৮ নৱেম্বৰত সম্ৰাট (জাৰ) তৃতীয় অলেক্সান্দৰৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ ১২৩ বাৰ্ষিকী উপলক্ষ্যে ৰাছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ভ্লাদিমিৰ পুতিনে লিভাডিয়া প্ৰাসাদৰ চৌহদত তৃতীয় অলেক্সান্দৰৰ এটা স্মাৰক মূৰ্তি উন্মোচন কৰে।
স্থাপত্য
লিভাডিয়া প্ৰাসাদটো নৱ-নৱ-জাগৰণ শৈলীত বগা ক্ৰিমিয়ান চূণশিলৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। এই অট্টালিকাটোত কাৰাৰা মাৰ্বলৰ এটা খিলানযুক্ত তোৰণ, এখন সুপ্ৰশস্ত আৰবী চোতাল, এখন ইটালীয় চোতাল, এটা ফ্ল’ৰেনটাইন টাৱাৰ, সুসজ্জিত ব্ৰামেণ্টো আৰ্হিৰ খিৰিকী, এটা সুদৃশ্য বেলকনি আৰু জেচপাৰ পাথৰৰ ফুলদানীৰে সজোৱা কেইবাটাও অংশ আছে। ১৮৬৬ চনত মনিঘেট্টিয়ে নিৰ্মাণ কৰা ক্ৰছৰ গৌৰৱ বৃদ্ধি (Exaltation of the Cross) নামৰ এখন নব্য-বাইজেণ্টাইন গীৰ্জাৰ সৈতে এই প্ৰাসাদটোক এটা দীঘলীয়া বাৰাণ্ডাই সংযোগ কৰিছে।
প্ৰাসাদটোত ১১৬টা কোঠা আছে, যাৰ ভিতৰভাগ বিভিন্ন শৈলীৰে সজোৱা হৈছে। ইয়াত এটা পম্পেইয়ান প্ৰৱেশ কোঠালি, এটা ইংৰাজ বিলিয়াৰ্ড খেলা কোঠা, এটা নব্য-বেৰ’ক ডাইনিং ৰুম আৰু মেপল কাঠেৰে নিৰ্মাণ কৰা জেকব শৈলীৰ এটা অধ্যয়ন কক্ষ আছে, যিটোৱে দ্বিতীয় নিকোলাছৰ বিশেষ প্ৰশংসা বুটলিছিল।
লগতে চাওক
- জাৰৰ পথ (Tsar's Path), যিটো প্ৰাসাদ কমপ্লেক্সৰ ওপৰেৰে পাৰ হৈ গৈছে
- ডুলবেৰ, একেজন স্থপতিবিদে নক্সা কৰা ওচৰৰে আন এটা প্ৰাসাদ
- য়ুছুপভ প্ৰাসাদ, ওচৰৰে আন এখন প্ৰাসাদ
- ভোৰোণ্টচভ প্ৰাসাদ, ওচৰৰে আলুভকা অঞ্চলত অৱস্থিত
বাহ্যিক সংযোগ
- লিভাডিয়া প্ৰাসাদৰ ফটোগ্ৰাফী এলবাম
- লিভাডিয়া প্ৰাসাদ (য়াল্টা)
- ইতিহাস আৰু স্থাপত্য
- প্ৰাসাদৰ ইতিহাস আৰু দৃশ্যসমূহ
- আলোকচিত্ৰ (১০২৪x৭৬৮)
- য়াল্টা-৪৫ সন্মিলনৰ সমলসমূহ
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ Декрет Совета народных комиссаров РСФСР от 21.12.1920 «Об использовании Крыма для лечения трудящихся». Государственный архив Республики Крым. Российский государственный архив социально-политической истории
- ↑ Historical Note. Livadia Palace–Park Museum. Ministry of Culture of the Republic of Crimea
- ↑ Ливадия. Санаторий. Presidential Library. Russian State Library
- ↑ Starks, Tricia. (2008). The Body Soviet: Propaganda, Hygiene, and the Revolutionary State. University of Wisconsin Press. ISBN 9780299229641
- ↑ Book: Author: Erich von Manstein. Titel: Verlorene Siege. 2000. 16 Auflage. Bonn. pp. 283–85
- ↑ Sofia Rotaru decided to take Livadia Palace in charge. Твой День
- ↑ Ливадийский дворец-музей. Издательская деятельность. www.livadia-palace.crimea.com
- ↑ КРЫМСКАЯ КОНФЕРЕНЦИЯ 1945 г. (альманах) - Conference "YALTA-45/13"
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “লিভাডিয়া প্ৰাসাদ” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৬৩৩৬৭৪ (৩১ আগষ্ট ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।