মল্লিকা বদ্ৰিনাথ

মল্লিকা বদ্ৰিনাথ: Mallika Badrinath এগৰাকী ভাৰতীয় খাদ্য লেখিকা, চেফ, ৰন্ধন গ্ৰন্থ লেখিকা আৰু ৰন্ধন অনুষ্ঠানৰ আয়োজক।^১

ইংৰাজী ভাষাৰ ২৯খন ৰন্ধন গ্ৰন্থ আৰু তামিল ভাষাৰ ৩০খন কিতাপৰ লেখিকা, য’ত একেলগে ৪ হাজাৰৰো অধিক ৰেচিপি আছে। তেওঁৰ কিছুমান গ্ৰন্থ তেলেগু, কানাড়া আৰু হিন্দীলৈ অনুবাদ কৰা হৈছে। তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত তামিল “চিৰু ধনীয়া সময়য়াল” শৃংখলা আছে, য'ত পৰম্পৰাগত পুষ্টিকৰ উপাদান আৰু বাজৰা যেনে চিৰুধনীয়াংগল ৰাগী, কম্বু, সামাই, থিনাই, ভাৰাগু, চোলাম আৰু কুধিৰাইভালি ব্যৱহাৰ কৰি ৰেচিপি আছে।^২

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

ভাৰতৰ তামিলনাডুৰ এখন চহৰ চেলেমত জন্মগ্ৰহণ কৰি ডাঙৰ-দীঘল হোৱা মল্লিকাই চেলেমৰ পৰা গৃহ বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে। ১৯৮০ চনৰ শেষৰ ফালে ২১ বছৰ বয়সত চেন্নাইৰ চাৰ্টাৰ্ড একাউণ্টেণ্ট বদ্ৰীনাথৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।^৩ দ্য হিন্দুৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ স্বীকাৰ কৰে যে তেওঁলোকে ২৫ জনীয়া এটা বৃহৎ যৌথ পৰিয়ালত বাস কৰাৰ বাবে বিয়াৰ আগতে খুব কমেইহে ৰন্ধা-বঢ়া কৰিছিল, আৰু ৰন্ধা-বঢ়া কৰিবলৈ এজন ৰান্ধনী আৰু এজন সহকাৰী ৰান্ধনী আছিল। কিন্তু তাই ৰেচিপিৰ প্ৰতি আগ্ৰহী আছিল আৰু সেইবোৰ খাতা বহীত সংগ্ৰহ কৰি সংৰক্ষণ কৰিছিল।^৪

সাহিত্যিক জীৱন

চেন্নাইত মল্লিকাই ৰান্ধিছিল আৰু ৰান্ধন প্ৰণালী সংগ্ৰহ কৰি থাকিল। ইয়াৰ ভিতৰত আছিল মাক আৰু পেহীয়েকৰ পৰা পোৱা ৰেচিপিবোৰ, যিবোৰ তেওঁ নিজৰ অভিজ্ঞতাৰ ভিত্তিত সংশোধন কৰি বহীখনত লিখিছিল। লাহে লাহে তেওঁৰ হাতত চাইড ডিচৰ ৮০টা মান ৰেচিপিকে ধৰি এনে ১০খন হাতে লিখা কিতাপ জমা হ’ল। তেওঁৰ স্বামীয়ে তেওঁক এই ৰেচিপিসমূহ প্ৰকাশ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিলে, যাৰ ফলত তেওঁৰ প্ৰথমখন কিতাপ "১০০ নিৰামিষ ৰেচিপি" ১৯৮৮ চনত প্ৰকাশ পায়। তেওঁৰ কিতাপসমূহ জনপ্ৰিয় হোৱাৰ লগে লগে, তেওঁ সম্পূৰ্ণ সময়ৰ বাবে লিখনিবিধি গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু নিজৰ প্ৰকাশন গৃহ "প্ৰদীপ এণ্টাৰপ্ৰাইজেছ"ৰ জৰিয়তে কিতাপ প্ৰকাশ কৰিছিল তেওঁৰ স্বামী বদ্ৰীনাথেও তেওঁৰ কাম হ্ৰাস কৰি তেওঁৰ কিতাপৰ বজাৰত সহায় কৰিছিল।^৫

নব্বৈৰ দশকত ভাৰতত কেবল টেলিভিছনৰ সুবিধা বৃদ্ধি পাইছিল যদিও তামিলৰ দৰে আঞ্চলিক ভাষাত ৰন্ধন কাৰ্যসূচী কম আছিল। ফলত মল্লিকাই প্ৰথমে দূৰদৰ্শন আৰু তাৰ পিছত ছান টিভিৰ সৈতে ৰন্ধন শিল্পৰ টেলিভিছন শ্ব'ৰ বাবে অফাৰ পাবলৈ আৰম্ভ কৰে।^৬

মল্লিকাই কয় যে তেওঁ বছৰি এখন কিতাপ লিখিবলৈ চেষ্টা কৰে।

অন্যান্য উদ্যোগ

১৯৯৯ চনত মল্লিকাই "মল্লিকা হোম প্ৰডাক্টছ" নামৰ কোম্পানীটোৰ অধীনত মছলা (ভাৰতীয় ৰন্ধন গুড়ি) বজাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, যিটো প্ৰায়ে এম এইচ পি নামেৰে জনাজাত। কুংগুমাম, কুমুদাম, মংগাইয়াৰ মালাৰ, স্নেগীথি, পৰ্পাধাম, গোকুলাম কাদিৰকে ধৰি আলোচনীত ৰন্ধন সম্পৰ্কীয় প্ৰবন্ধ লিখাৰ কাম অব্যাহত ৰাখিছে। তেওঁ ছান টিভি (উংগল মানসুক্কু পিডিচাধু মাতুম), জয়া টিভি (“অৰুসুৱৈ নেৰাম”)ত ৰন্ধন অনুষ্ঠান আয়োজন কৰিছে য'ত তেওঁৰ অনুষ্ঠানসমূহ ১৫ বছৰতকৈও অধিক সময় ধৰি চলি আহিছে।^৭ পলিমাৰ টিভি আৰু সাক্তি টিভি-শ্ৰীলংকাৰ ৰন্ধন অনুষ্ঠানতো অভিনয় কৰিছে। তেওঁ নিজাকৈ "মল্লিকাৰ ৰন্ধন প্ৰণালী" নামৰ ইউটিউব চেনেল আয়োজন কৰে।^৮

ব্যক্তিগত জীৱন

মল্লিকা বিবাহিত আৰু স্বামীৰ সৈতে চেন্নাইত থাকে। তেওঁলোকৰ দুটা সন্তান আছে, যাৰ পৰা তেওঁলোকৰ তিনিটা নাতিও আছে।

বঁটা

ভাৰতৰ মহিলা উদ্যোগীক প্ৰদান কৰা ১৯৯৮ চনত “প্ৰিয়াদৰ্শিনী বঁটা”কে ধৰি বহুকেইটা বঁটা লাভ কৰিছে মল্লিকাই। তেওঁৰ আন আন বঁটাসমূহৰ ভিতৰত আছে:

• “মহিলা ৰত্ন” বঁটা - ১৯৯৮ চনত তামিলনাডু আৰ্য ব্যাস মহিলা সভাৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা
• “অৰুসুৱৈ জ্ঞান কালামণি” বঁটা থেন ইন্ধিয়া সময়য়াল কলাইগনৰ্গল সংগমৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা হয়
• ২০০৬ চনত কল চেন্নাইয়ে প্ৰদান কৰা ৰন্ধন ক্ষেত্ৰত “আচাৰ্য বঁটা”
• ২০০৬ চনত মাইলাপুৰ একাডেমীয়ে প্ৰদান কৰা “শ্ৰেষ্ঠ কুকাৰী শ্ব’ হ’ষ্ট” বঁটা
• ২০০৮ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় লায়ন্স ক্লাবসমূহে প্ৰদান কৰা “অৰুছুভাই আৰাছি” বঁটা
• কুংগুমাম – তামিল আলোচনীৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা “নালা মহাৰাণী”
• ৰটাৰী ক্লাব – তিৰুনগৰ এণ্ড মাই মাদুৰাইৰ দ্বাৰা “পেছাদাৰী উৎকৃষ্টতা বঁটা”
• ২০১২ চনৰ মহিলা দিৱসত বিজয় টিভিৰ “চিগাৰম থোট্টা পেনমণি” বঁটা