ব্ৰাজিলত মহিলাৰ (Women in Brazil) সমাজৰ ভূমিকা আইবেৰিয়ান সংস্কৃতিৰ পিতৃতান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰ দ্বাৰা যথেষ্ট প্ৰভাৱিত হৈছে, যিয়ে পাৰিবাৰিক আৰু সম্প্ৰদায়ৰ সম্পৰ্কত নাৰীক পুৰুষৰ অধীনস্থ কৰি ৰাখে।১ স্পেইন, পৰ্তুগাল আৰু এণ্ডোৰাৰে গঠিত আইবেৰিয়ান উপদ্বীপ পৰম্পৰাগতভাৱে খ্ৰীষ্টধৰ্ম আৰু ইছলামৰ মাজৰ সাংস্কৃতিক আৰু সামৰিক সীমাৰেখা হিচাপে সামৰিক বিজয় আৰু পুৰুষৰ আধিপত্যৰ বাবে এক শক্তিশালী পৰম্পৰা গঢ়ি তুলিছে।২ ব্ৰাজিলৰ মহিলা আৰু খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীৰ মাজত অৰ্থনৈতিক নিৰ্ভৰশীলতা গঢ়ি তোলা এনকোমিয়েণ্ডা ব্যৱস্থাৰ জৰিয়তে আইবেৰিয়ান উপদ্বীপৰ পৰা লেটিন আমেৰিকালৈ পিতৃতান্ত্ৰিক পৰম্পৰা সহজেই স্থানান্তৰিত হৈছিল।২বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ ৰোমান কেথলিক ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে ব্ৰাজিলৰ নাৰীৰ ধাৰণাত ধৰ্ময়ো যথেষ্ট প্ৰভাৱ পেলাইছে যদিও বিগত শতিকাত ব্ৰাজিল চৰকাৰে প্ৰজনন অধিকাৰৰ সৈতে জড়িত বিষয়সমূহৰ ক্ষেত্ৰত কেথলিক গীৰ্জাৰ সৈতে ক্ৰমান্বয়ে বিচ্ছেদ ঘটাইছে।
ব্ৰাজিলক লেটিন আমেৰিকাৰ আটাইতকৈ সংগঠিত আৰু ফলপ্ৰসূ নাৰী আন্দোলনৰ অধিকাৰী বুলি গণ্য কৰা হয়। যোৱা শতিকাত মহিলাৰ আইনী আৰু ৰাজনৈতিক অধিকাৰৰ প্ৰসাৰ আৰু সুৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত সেয়া দৃশ্যমান হৈছে।৩ যোৱা শতিকাত মহিলাৰ অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত হোৱা লাভৰ পিছতো ব্ৰাজিলৰ মহিলাসকলে এতিয়াও লিংগ বৈষম্যৰ সন্মুখীন হৈছে, যিটো উত্তৰ-পূব ব্ৰাজিলৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত আটাইতকৈ বেছি।৪২০১০ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘই লিংগ বৈষম্য সূচকাংকৰ ভিত্তিত ১৬৯খন ৰাষ্ট্ৰৰ ভিতৰত ব্ৰাজিলক ৭৩ নম্বৰ স্থান প্ৰদান কৰে; যিয়ে প্ৰজনন অধিকাৰ, সৱলীকৰণ আৰু শ্ৰমিক শক্তিৰ অংশগ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত মহিলাৰ অসুবিধাসমূহ মূল্যাংকন কৰিব।৫
ভোটাধিকাৰ আন্দোলন
১৯৩২ চনত ব্ৰাজিলৰ মহিলাসকলক ভোটাধিকাৰ প্ৰদান কৰা হয়।৬ যদিও ব্ৰাজিলত ঊনবিংশ শতিকাৰ মাজভাগৰ পৰাই নাৰীবাদী আন্দোলন চলি আছিল আৰু মহিলাসকলে ১৮৯১ চনৰ ৰিপাব্লিকান সংবিধানত ভোটাধিকাৰৰ বাবে আবেদন জনাইছিল, ভোটাধিকাৰৰ দিশত এই অভিযান কেৱল নাৰীবাদী, জীৱবিজ্ঞানী আৰু অধিবক্তা বাৰ্থা লুটজৰ নেতৃত্বতহে আন্তৰিকতাৰে আৰম্ভ হৈছিল।৭ ব্ৰাজিলৰ আগশাৰীৰ কাকত ৰেভিষ্টা দা চেমানাত এটা প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ পোৱাৰ পিছত (যিটোৱে মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ কৃতিত্বৰ জৰিয়তে পুৰুষৰ সমুখত নিজৰ যোগ্যতা প্ৰমাণ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল আৰু ভোটাধিকাৰৰ দাবী কৰিবলৈ সংগঠিত হ'বলৈ আহ্বান জনাইছিল), ব্ৰাজিলত বিভিন্ন মহিলা সংগঠনৰ আবিৰ্ভাৱ হয়।৭
১৯২২ চনত লুটজে আমেৰিকাৰ ভোটাধিকাৰবাদী কেৰী চেপমেন কেটৰ সৈতে মিলি নিজাকৈ এটা সংস্থা প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যাৰ নাম আছিল ব্ৰাজিলিয়ান ফেডাৰেচন ফৰ দ্য এডভান্সমেণ্ট অৱ ৱমেন। সংস্থাটো ব্ৰাজিলৰ আগশাৰীৰ ভোটাধিকাৰ সংস্থা হিচাপে পৰিগণিত হয় আৰু সংস্থাটো আন্তৰ্জাতিক মহিলা ভোটাধিকাৰ মিত্ৰজোঁটৰ সৈতেও জড়িত।৭ ব্ৰাজিলৰ ভোটগ্ৰহণকাৰীসকল আছিল সাক্ষৰ আৰু পেছাদাৰী মহিলা, যিসকলে ব্ৰাজিলৰ মহিলা জনসংখ্যাৰ মাত্ৰ এটা সৰু শতাংশহে গঠন কৰিছিল। পিছৰসকল বহুলাংশে নিৰক্ষৰয়েই আছিল। সেয়েহে ভোটাধিকাৰৰ অভিযান কোনো কাৰণতে গণ আন্দোলন নাছিল আৰু ই নিৰ্ণায়কভাৱে মধ্যমীয়া প্ৰকৃতিৰ আছিল।৮ভোটাধিকাৰ আন্দোলনৰ ৰক্ষণশীল চৰিত্ৰই চৰকাৰৰ পৰা বিশেষ প্ৰতিৰোধৰ সৃষ্টি কৰা নাছিল। ১৯৩২ চনত গেটুলিঅ' ভাৰ্গাছে ভোটাধিকাৰ ঘোষণা কৰে আৰু পিছলৈ ১৯৩৪ চনৰ সংবিধানত নিশ্চিত কৰে।৭
ব্ৰাজিলৰ ৫ম সংবিধানত মহিলাৰ ভোটাধিকাৰ ঘোষণা কৰাৰ দুবছৰৰ পাছত দুগৰাকী মহিলা কংগ্ৰেছলৈ, দহগৰাকী মহিলাক মেয়ৰ আৰু বিধানসভাৰ মহিলা, ত্ৰিশগৰাকী মহিলাক কাউন্সিলৰ মহিলা হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়।৯পূৰ্বতে মহিলাসকলৰ বাবে চৰকাৰী চাকৰি উপলব্ধ আছিল যদিও ভোটাধিকাৰ লাভ কৰাৰ আগলৈকে মহিলাসকলে নিৰ্বাচনী পদবীত অধিষ্ঠিত হোৱা নাছিল। গোটেই বিংশ শতিকাটো চৰকাৰী মহিলাৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছিল।৯
শিক্ষা

শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ পুৰুষৰ দৰেই। ২০১০ চনত সাক্ষৰতাৰ হাৰ (১৫ বছৰ বা তাতকৈ অধিক বয়সৰ লোক আৰু পঢ়া-শুনাৰ ক্ষমতা থকা বুলি সংজ্ঞায়িত) ৯০.৭% মহিলা আৰু ৯০.১% পুৰুষ বুলি অনুমান কৰা হৈছিল।১০
১৯৭০ চনত ব্ৰাজিলত অভিযন্তা, স্থপতিবিদ, দন্ত চিকিৎসক, অৰ্থনীতিবিদ, অধ্যাপক, উকীল, চিকিৎসককে ধৰি প্ৰায় ১৯,০০০ মহিলা পেছাদাৰী আছিল। ১৯৮০ চনলৈকে এই ক্ষেত্ৰত প্ৰায় ৯৫,৮০০ মহিলা আছিল।১১
স্নাতক আৰু স্নাতক দুয়োটা পৰ্যায়তে মনোবিজ্ঞান, সাহিত্য আৰু কলা শ্ৰেণীসমূহ প্ৰায় সম্পূৰ্ণৰূপে মহিলাৰে গঠিত। ইয়াৰ বিপৰীতে কৃষি আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিৰক্ষা পাঠ্যক্ৰমত অতি কম সংখ্যক মহিলা নামভৰ্তি কৰা হয়।১২
ধৰ্ম আৰু আধ্যাত্মিকতা
ব্ৰাজিলৰ ৰোমান কেথলিক প্ৰতিষ্ঠানসমূহত মহিলাসকলক দমন কৰি ৰাজহুৱা কাৰ্যকলাপৰ অংশগ্ৰহণৰ পৰা বাদ দিয়া হৈছে।১৩ ব্ৰাজিলত আফ্ৰিকান জনজাতীয় ধৰ্ম, আমেৰিকান ধৰ্ম, কেথলিক আৰু কাৰ্ডেচিজম (ফ্ৰেন্স স্পিৰিটিজম)ৰ উপাদানসমূহৰ সংমিশ্ৰণ ঘটোৱা আফ্ৰিকান-ব্ৰাজিলিয়ান ধৰ্মসমূহ আছে। এইবোৰ ধৰ্ম নাৰীকেন্দ্ৰিক।১৩ইয়াৰ মূল বৈশিষ্ট্যসমূহৰ ভিতৰত আছে নিৰাময় আৰু ৰাজহুৱা অনুষ্ঠান য'ত নাৰী মাধ্যমত আত্মাৰ আবদ্ধতা থাকে।১৪ এই ধৰ্মসমূহে কেথলিক ধৰ্মৰ সৈতে সহাৱস্থান কৰে।
ঘৰুৱা হিংসা
ব্ৰাজিলত প্ৰতিদিনে ১০ৰ পৰা ১৫ গৰাকী মহিলাক হত্যা কৰা হয়। .১৫১৬ চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতাত কৰা এক অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে ১৯৯৭ চনৰ পৰা ২০০৭ চনৰ ভিতৰত ব্ৰাজিলত ৪১,৫৩২ গৰাকী মহিলাক হত্যা কৰা হৈছিল।১৬
২০০৬ চনলৈকে ঘৰুৱা হিংসা ব্ৰাজিলৰ অপৰাধ সংহিতাৰ অংশ নাছিল। তেতিয়া ৰাষ্ট্ৰপতি লুলাই ফেডাৰেল অপৰাধমূলক ঘৰুৱা হিংসা সংহিতা গৃহীত কৰিছিল।১৭ ঘৰুৱা আৰু পাৰিবাৰিক হিংসাৰ আইনখনেই আছিল ঘৰুৱা হিংসাৰ অপৰাধৰ প্ৰথম আনুষ্ঠানিক সংহিতাকৰণ আৰু ই ঘৰুৱা হিংসাৰ সৈতে জড়িত পূৰ্বৰ শাস্তি তিনিগুণ বৃদ্ধি কৰে।১৮ ব্ৰাজিলে ঘৰুৱা হিংসা সংহিতা গ্ৰহণ কৰাটো মূলতঃ মহিলাৰ বিৰুদ্ধে সকলো ধৰণৰ বৈষম্য নিৰ্মূলকৰণ চুক্তি (CEDAW)ত অংশগ্ৰহণ, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আইনী সম্প্ৰদায়ৰ আহ্বান আৰু স্থানীয় তৃণমূল পৰ্যায়ৰ আন্দোলনৰ দৃঢ়তাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল।১৮ লিংগ হিংসাৰ বলি হোৱা লোকসকলক সেৱা আগবঢ়াবলৈ মহিলা আৰক্ষী ইউনিট আৰু ফেডাৰেল পুঁজিৰে চলি থকা হটলাইন গঠনে ব্ৰাজিলত মহিলাসকলক প্ৰদান কৰা সুৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট উন্নতি সাধন কৰিছে। অৱশ্যে ব্ৰাজিলত এতিয়াও ঘৰুৱা হিংসা ঘটনা হৈয়েই আছে আৰু সেয়েহে মহিলাসকলৰ সম-অধিকাৰ লাভৰ ক্ষেত্ৰত ই এক ডাঙৰ বাধা হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।১৮ ২০১৫ চনত ব্ৰাজিলে নাৰীহত্যাৰ বিৰুদ্ধে আইন প্ৰণয়ন কৰে।১৯
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ Metcalf, Alida C. Women and Means: Women and Family Property in Colonial Brazil, Journal of Social History. Vol. 24, No 2 (Winter 1990) pp. 277–298
- ↑ Pikerman, Allen. (2002). Early Latin America. International World History Project
- ↑ Fiedler, A. M., & Blanco, R. I. (2006). The Challenge of Varying Perceptions of Sexual Harassment: An International Study. Journal of Behavioral and Applied Management, 7, 274–291
- ↑ Caipora (Organization). Women in Brazil. London: Latin American Bureau, 1993. Brazil has come a long way to gain equal rights but there is still much to be done. For instance, they are many women going to universities but still aren't seen equal in the workforce and their isn't many of them seen as managers or executives. Consideration of reports submitted by states parties under article 18 of the Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women: combined initial, second, third, fourth and fifth periodic reports of states parties: Brazil. New York: United Nations, 2002
- ↑ (September 2010). Gender Inequality Index. United Nations Development Programme
- ↑ Hahner, June Edith. The Beginnings of the Women's Suffrage Movement in Brazil. Signs. পৃ. 200–204
- ↑ Hahner, June Edith. (1990). Emancipating the Female Sex: The Struggle for Women's Rights in Brazil, 1850–1940. Duke University Press
- ↑ Hahner, June Edith. (1980). Women's Rights and the Suffrage Movement in Brazil, 1850–1932. Latin American Research Review. পৃ. 65–111
- ↑ Garciario, Frank M. (Nov 8, 1936). BRAZIL'S WOMEN SCORE GAINS: Their Right to Vote Is Widely Used and a Million Hold Jobs Out. New York Times. পৃ. D9
- ↑ CIA – The World Factbook – Field Listing – Literacy. www.cia.gov
- ↑ Winter
- ↑ Neft, Naomi; Levine, Ann D. (1997). Where Women Stand: An International Report on the Status of Women in 140 Countries. Random House. pp. 210–220
- ↑ Myscofski, C. (1985). Women's religious roles in Brazil: A history of limitations. Journal of Feminist Studies in Religion. পৃ. 43
- ↑ Burn, Shawn Meghan. Women Across Cultures. 2nd ed. New York, NY: McGraw-Hill, 2005. Print
- ↑ (10 March 2015). Brazil femicide law signed by President Rousseff
- ↑ Study: In Brazil, 10 women killed daily in domestic violence - CNN.com. www.cnn.com
- ↑ Roure, Jody G. "Domestic Violence in Brazil: Examining Obstacles and Approaches to Promote Legislative Reform" Columbia Human Rights Law Review. Vol. 41 No. 67. Fall 2009
- ↑ (March 6, 2007). Brazil. U.S. Department of State
- ↑ (2015-03-10). Brazil introduces femicide law
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “ব্ৰাজিলৰ নাৰী” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৬৩১৫৩৮ (২৬ আগষ্ট ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।