বড়ে গুলাম আলি খাঁ

বড়ে গুলাম আলি খাঁ (Bade Ghulam Ali Khan) হৈছে পাটিয়ালা ঘৰানাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ কণ্ঠশিল্পী।^১২

জন্ম

বড়ে গুলাম আলি খাঁ চাহাবে ১৯০৩ ত পঞ্জাবৰ কছুৰ জিলাত জন্ম গ্ৰহণ কৰে।

বংশ পৰিচয়

তেওঁৰ পিতৃ নাম আছিল আলি বক্স। আলি বক্স এজন সু গায়ক আছিল। ঘৰানৰ প্ৰবৰ্তক বড়ে মিঞা কালে খাঁ ৰ ওচৰত সংগীত শিক্ষা লাভ কৰে। খাঁ চাহাবে চিন্ধী খাঁ পৰাও শিক্ষা লাভ কৰে। তেওঁ বিশেষকৈ খেয়াল আৰু ঠুঙৰী গানত পাৰদৰ্শী আছিল।^৩

সংগীত জীৱন

যদিও তেওঁ তেওঁৰ স্বৰ্গীয় পিতৃ আলী বক্স খান আৰু খুৰাক কালে খানৰ কেইটামান ৰচনা গাই কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল, বাদে গোলামে তিনিটা পৰম্পৰাৰ ভিতৰত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠটো তেওঁৰ নিজৰ পাটিয়ালা-কাছুৰ শৈলীত একত্ৰিত কৰিছিল: ধ্ৰুপদৰ বেহৰাম খানি উপাদান, জয়পুৰৰ জাইৰেচন, আৰু গোৱালিয়ৰৰ বেহলাভা (অলংকাৰ)। তেওঁৰ বহুতো ৰাগ ৰ ব্যাখ্যা চমু আছিল, সন্মিলনৰ বিপৰীতে আৰু যদিও তেওঁ সন্মত হৈছিল যে শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ সৌন্দৰ্য আৰামদায়ক ৰূপত পৰিণত হৈছিল, তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে দৰ্শকে দীঘলীয়া সময়ৰ বাবে প্ৰশংসা নকৰে, বিশেষকৈ জনসাধাৰণৰ বাবে গান গোৱাৰ প্ৰতি তেওঁৰ প্ৰৱণতাৰ কথা বিবেচনা কৰি আৰু সেয়েহে, সংগীতক দৰ্শকে বিচৰা লৈ সলনি কৰে। তেওঁ আদানা, ভূপালী, হামিৰ, জয়জৈৱন্তী আৰু জৌনপুৰীৰ দৰে অধিক পাতল হৃদয়ৰ ৰাগত উৎকৃষ্ট প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। চাব্ৰঙৰ কলম নামেৰে তেওঁ বহুতো নতুন ৰচনা সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁৰ সৰু পুত্ৰ মুনাৱাৰ আলী খানৰ বিপৰীতে, যাৰ কণ্ঠস্বৰ মুকলি আছিল, খান চাহিবৰ কণ্ঠস্বৰ কঁপি উঠিছিল।

মৃত্যু

বড়ে গুলাম আলি খাঁ চাহাবৰ ১৯৬৮ চনৰ ২৩ এপ্ৰিল ত মৃত্যু হয়।^৩