পেৰুৱনম পূৰাম

পেৰুৱনম পূৰাম হ'ল দক্ষিণ ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় মন্দিৰ উৎসৱ। থ্ৰিছুৰ জিলাৰ চেৰপুৰ পেৰুভানাম মন্দিৰত অনুষ্ঠিত হয়। ভগৱান শিৱ এই মন্দিৰৰ মুখ্য দেৱতা।^১

পেৰুভানাম মহাদেৱ মন্দিৰৰ দেৱতাই ২৯ নৱেম্বৰ ২০২৩ তাৰিখে ৱেবেক মেচিনত সংৰক্ষিত পুৰমত অংশগ্ৰহণ নকৰে, আৰু থ্ৰিছুৰ বদক্কুমনাথনৰ দৰেই কাৰ্য্যবিধিৰ মৌন দৰ্শক। এই অংশগ্ৰহণ দেৱী আৰু সাস্থক প্ৰাথমিক দেৱতা হিচাপে লৈ মন্দিৰত সীমাবদ্ধ। কোৱা হয় যে এই উৎসৱত আগতে ১০৮টা মন্দিৰৰপৰা অংশগ্ৰহণৰ সাক্ষী হৈছিল। বৰ্তমান এই উৎসৱত প্ৰায় ২৩টা মন্দিৰৰপৰা শোভাযাত্ৰা (যাক "এজুন্নালিপ্পু" বুলি কোৱা হয়) হয়।

পেৰুভানাম মহাদেৱ মন্দিৰৰ ৰেকৰ্ড অনুসৰি ২০২৩ চনৰ ২৯ নৱেম্বৰত ৱেবেক মেচিন (গ্ৰন্থাৱলী)ত আৰ্কাইভ কৰা হৈছে, ২০১৬ চনত পুৰমৰ ১৪৩৪সংখ্যক সংস্কৰণৰ সাক্ষী হৈছিল, বৰ্তমানৰ ৰূপত। কেৰালা ৰাজ্যৰ সাংস্কৃতিক তন্ত্ৰ আৰু ইতিহাসত পুৰমে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান দখল কৰিছে।

পেৰুভানাম পূৰাম ইয়াৰ ভৱিষ্যৎ, আৰু ইয়াৰ আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ প্ৰতি কঠোৰ আনুগত্যৰ বাবে জনাজাত। ইয়াত বজোৱা পাণ্ডী আৰু পাঞ্চাৰী মেলাম উচ্চমানৰ। উৰাকাম দেৱী মন্দিৰ আৰু চেৰপু ভাগৱতী মন্দিৰৰ পাঞ্চৰী মেলাম, আটাইতকৈ উন্নত প্ৰদৰ্শন কৰা মেলামৰ ভিতৰত, পিছৰটো অধিক বিখ্যাত। পেৰুভানাম নাদাৱাজি (মালয়ালম ভাষাত "ৱাকৱে") হৈছে উন্নতমানৰ শোভাযাত্ৰা/মেলামৰ স্থান, যাৰ নিৰ্মাণ এনেদৰে কৰা হয় যে ই পাৰ্কাচন প্ৰদৰ্শনৰ বাবে এক স্বাভাৱিক থিয়েটাৰ গঠন কৰে। পেৰুভানাম নদবাজীক মেলামসকলৰ বাবে বিচক্ষণ শ্ৰোতাই এক পৱিত্ৰ থিয়েটাৰ বুলি গণ্য কৰে।

কেৰালাৰ বৰ্তমানৰ উৎসৱসমূহত সমাজৰ সকলো স্তৰৰ গণ অংশগ্ৰহণৰ সাক্ষী। এই পৰিঘটনাৰ বহুখিনি, কেৰেলাৰ সাংস্কৃতিক তন্ত্ৰৰ বিকাশত মুখ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰা পেৰুভানাম পূৰামৰ বাবেই হ’ব পাৰে। পেৰুভানাম পুৰমে এক সমৃদ্ধ ইতিহাসৰ গৌৰৱ কৰে, আৰু হয়তো গ্ৰহটোত বিদ্যমান আটাইতকৈ পুৰণি সংগঠিত আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ উৎসৱ হ’ব পাৰে।

ইতিহাস

পেৰুভানামৰ প্ৰাচীন ঐতিহাসিক উল্লেখ ২০১৩ চনৰ ২৩ মাৰ্চত ৱেবেক মেচিনত আৰ্কাইভ কৰা হৈছে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫৮৩ চনত ("অয়াথু শিৱলোকম নাহ" - পেৰুৱনম গ্ৰন্থাৱৰীৰ মতে পেৰুৱনম পুৰমৰ আৰম্ভণি বুজোৱা কলিৱক্যম) যিটো আটাইতকৈ পুৰণি পুৰম উৎসৱৰ প্ৰথম অভিলেখো। উত্তৰত ভাৰতপূজাৰপৰা দক্ষিণে পেৰিয়াৰলৈকে বিস্তৃত পেৰুৱনম ক্ষেত্ৰ সংকেতমৰ অধীনলৈ অহা ১০৮টা মন্দিৰ আগতে গালা পূৰাম সমাৱেশৰ স্থান আছিল আৰত্টুপূজা শাস্ত মন্দিৰত একত্ৰিত হৈছিল। ইয়াক পেৰুভানাম পুৰম বা পেৰুভানাম পল্লিভেটা বুলি জনা গৈছিল। পিছলৈ বিভিন্ন কাৰণত বিভিন্ন মন্দিৰৰ অংশগ্ৰহণকাৰীৰ বিচ্ছিন্নতাৰ বাবে প্ৰায় পাঁচশ বছৰ আগতে পুৰম উৎসৱ লৰচৰ কৰিছিল। পিছলৈ এতিয়া বিখ্যাত থ্ৰিছুৰ পূৰাম কোচিনৰ সাকথান থাম্পুৰানে আৰম্ভ কৰে, অষ্টাদশ শতিকাত পেৰুভানাম পূৰামক ছাঁ দি যিটো এতিয়া মাত্ৰ ২৩টা মন্দিৰক লৈ গঠিত এটা প্ৰসংগ।

নতুন সংস্কৰণটোৰ অস্তিত্ব এতিয়া ১৪৩১ বছৰ হ’ল। মালয়ালমৰ মীনাম মাহত (সাধাৰণতে, এপ্ৰিল) অনুষ্ঠিত হয়। পূৰামত অসংখ্য Ezhunnallippu (মালয়ালম শব্দ যাৰ অৰ্থ এটা caprisoned হাতী ওপৰত এটা মন্দিৰ দেৱতাক উলিয়াই অনা) গঠিত আৰু মুঠ সাত হাতী, পাঞ্চৰী মেলাম বা পাণ্ডি মেলামৰ দৰে পৰম্পৰাগত percussion ensembles সংগীত. পেৰুভানাম পূৰামৰ বাবে প্ৰথম এঝুন্নালিপ্পু সন্ধিয়াৰপৰা আৰম্ভ হয় আৰু পাছদিনা ৰাতিপুৱালৈকে বিস্তৃত হয়। পুৱা প্ৰায় ৪ বজাৰপৰা আৰম্ভ হোৱা চাৰি ঘণ্টীয়া পঞ্চাৰী মেলামৰ ৰূপত এই পুৰমৰ হাইলাইট আছে।

যদিও অধিক জনপ্ৰিয় থ্ৰিছুৰ পূৰামক কেৰেলাৰ পূৰামৰ আচৰণত ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন আনিবলৈ স্বীকৃতি দিব পাৰি, পেৰুভানাম পূৰামে এক চহকী ইতিহাসৰ দাবী কৰে, আৰু ইয়াত বহুতো উদ্ভাৱন/সংযোজনৰ সাক্ষী হৈছে, যাৰ কিছুমানে কেৰালাৰ মন্দিৰৰ উৎসৱৰ মূল ৰূপ গঠন কৰিছে। উৰাকথাম্মা থিৰুভাদীৰ পূৰামৰ বাবে, পেৰুৱনম পূৰামত পঞ্চাৰী মেলামৰ প্ৰথম প্ৰদৰ্শন কৰা বুলি কোৱা হয়। হাতীৰ বাবে কেপাৰিছন, যাক "নেট্টিপাটম" বুলি কোৱা হয়, প্ৰথমে চেৰপু ভাগৱতী মন্দিৰৰ পুৰমত, পেৰুভানাম পূৰাম .ত প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল।

কাৰ্য্যবিধি

পিশাৰিকেল ভাগৱতী

কদলাছেৰীৰ পিছাৰিকল মন্দিৰৰপৰা অহা ভাগৱতীয়ে (মালয়ালম ভাষাত নাৰী দেৱতা, সাধাৰণতে দেৱী) ৰাতিৰ সকলো পৰিঘটনাক গতিশীল কৰি তোলে। পিশাৰিক ভাগৱতীৰ পূৰাম প্ৰায় ৰাতি ৮ বজাৰপৰা আৰম্ভ হয়, আৰু শোভাযাত্ৰাত তিনিটা হাতী থাকে, পঞ্চাৰী মেলামৰ সংগীত। পিশাৰিকল শব্দটো মালয়ালম শব্দ "বিষা-হাৰী" (বিষৰ প্ৰতিষেধক/চিকিৎসাৰ অৰ্থ)ৰ এটা দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত ৰূপ। এই পুৰমটোৱেই দিনটোৰ অনুষ্ঠানৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ আৰম্ভণি, আৰু আন সকলো পূৰামে পিশাৰিক ভাগৱতীৰ শোভাযাত্ৰা আৰম্ভ আৰু শেষ নোহোৱালৈকে অপেক্ষা কৰিবলগীয়া হয়।

আৰাট্টুপুঝা সস্থা

সেইদিনা প্ৰথম মূল পূৰাম অৰত্টুপুঝা সাস্থাৰ। সূৰ্যাস্তৰ আগতেই দেৱতাজন দক্ষিণ প্ৰৱেশদ্বাৰ (গোপুৰম)ৰে মন্দিৰত উপস্থিত হয়। সুন্দৰ অলংকাৰেৰে সজোৱা সাতটা হাতী উত্তৰ দিশলৈ মুখ কৰি শাৰী পাতি থিয় হৈ আছে, কিন্তু, অস্ত যোৱা সূৰ্য্যৰ ৰশ্মিৰ সন্মুখীন হৈ। সেইটো এটা দৃশ্য যিটো মনত ৰৈ থাকিব, আগন্তুক সময়লৈকে। লগে লগে আৰম্ভ হয় এটা বিশদ পাণ্ডী মেলাম। প্ৰায় ৩০ মিনিটৰ পিছত দেৱতাজনে পূব প্ৰৱেশদ্বাৰ (গোপুৰম)ৰফালে আগবাঢ়ি পূবমুখী খোজকাঢ়ি যোৱা পথত প্ৰৱেশ কৰে। তাত পাণ্ডী মেলাম চলি থাকে, আৰু প্ৰায় ১০ বজালৈকে চলি থাকে।

চঠাকুদম সাস্থ

ইফালে চঠাকুদম সংস্থাই খোজকাঢ়ি যোৱা পথৰ পূব মূৰত সাতটা সজ্জিত হাতী গোটাই এটা বিশৃংখল পঞ্চাৰী মেলাম আৰম্ভ কৰিলেহেঁতেন, ঠিক সন্ধিয়া ৭:৩০ বজাৰ পিছত। বাঁওফালে সংলগ্ন হাতীটোত থোট্টিপ্পল ভাগৱতী সাস্থৰ লগত। মেলাম প্ৰায় ১০:৩০ বজালৈকে চলে এইখিনি সময়ত আৰাট্টুপূজা ছাষ্টাই পেৰুভানাম মন্দিৰলৈ উভতি যাবলৈ খোজকাঢ়ি যোৱা পথৰ পূব মূৰত অপেক্ষা কৰি থাকিব। মেতাংকুলম আৰু কল্লেলিৰ আন দুজন সাস্থই সেই সময়ত তেওঁৰ লগত যোগ দিয়ে। তিনিওজনে পঞ্চাৰী মেলাম লৈ খোজকাঢ়ি যোৱা পথটোত আৰোহণ কৰে। এইটো দিনটোৰ তৃতীয় পূৰাম, উৰাকাথু আম্মাথিৰুভাদী আৰম্ভ হোৱাৰ আগতেই হয়।

উৰাকথু আম্মাথিৰুৱদি

খোজকাঢ়ি যোৱা পথৰ একেটা পূব ফালৰপৰাই আৰম্ভ হয় আম্মাথিৰুভাডীৰ পূৰাম, চঠাকুডামৰ ঠিক পিছফালে, আনকি সেইটো শেষ হোৱাৰ আগতেই। চঠাকুদামৰ মেলামৰ অন্ত পৰাৰ পাছতহে প্ৰকৃত পঞ্চাৰী মেলাম আৰম্ভ হয়। তাৰ পিছত, সোঁফালে হাতী এটাত উঠি আম্মাথিৰুবাদীৰ লগত চাঠাকুদম সাস্থে যোগ দিয়ে। মাজনিশাৰ বাহিৰলৈও যায় মেলাম। ইয়াৰ পিছত আতচবাজী, খোজকাঢ়ি যোৱা পথত দেৱতাৰ ঠিক সন্মুখতে জ্বলোৱা হয়।

ভিলাক্কু

পেৰুভানাম পূৰামৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ আকৰ্ষণ মাজনিশা ইৰাট্টায়াপ্পান মন্দিৰৰ ভিতৰত সংঘটিত হয়। তুলনামূলকভাৱে এয়া নিশাৰ এক অলক্ষিত পৰিঘটনা। ৰাতি নিজাকৈ নিজা বিশৃংখল পূৰম নথকা এঘাৰজন দেৱতা একক হাতীত উঠি আহিলহেঁতেন, আনহাতে আন পূৰামবোৰ চলি থকাৰ সময়তে। সকলোৱে মন্দিৰলৈ আহি মন্দিৰৰ চোতালৰ ভিতৰত ঘূৰি-ফুৰি ইৰত্তয়াপ্পানৰ দেৱতাক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনায় আৰু তাৰ পিছত হাতীটোৰপৰা নামি আহে। তাৰ পিছত কোলামক ইৰাট্যাপ্পানৰ মণ্ডপামলৈ লৈ যোৱা হ’ব য’ত প্ৰত্যেকৰে জিৰণি ল’বলৈ নিৰ্দিষ্ট ঠাই থাকে।

মাজনিশা সকলোৱে নিজৰ নিজৰ হাতীত উঠি ইৰাট্যাপ্পানৰ পশ্চিম প্ৰৱেশদ্বাৰৰ বাহিৰত এক শৃংখল গঠন কৰে। দেৱতাসকলক তেওঁলোকৰ মন্দিৰৰপৰা পেৰুভানামলৈ লৈ যোৱা নিজ নিজ তেলৰ লেম্পবোৰেও হাতীবোৰৰ সন্মুখত এক শৃংখল গঠন কৰে। তাৰ পিছত নিজ নিজ মন্দিৰৰপৰা ঢোলবাদক (মাৰাৰ) আৰু অন্যান্য সহযোগী পাৰ্কাচনিষ্টসকলে এক বিশৃংখল পঞ্চাৰী মেলাম আৰম্ভ কৰে। মাজনিশা শ্ব’টো নষ্ট কৰিবলৈ কোনো কৃত্ৰিম পোহৰ নথকা সময়ত ‘ভিলাক্কু’ নামৰ এই অনুষ্ঠানটোৱে মন্ত্ৰমুগ্ধকৰ প্ৰভাৱ পেলায়।

চেৰপু ভাগৱতী

খোজকাঢ়ি যোৱা পথত শেষত প্ৰৱেশ কৰিছে চেৰপু ভাগৱতী। কিন্তু, মাজনিশালৈকে দেৱতাজন উপস্থিত হ’লহেঁতেন, প্ৰায় এক মাইল দূৰত থকা মন্দিৰৰপৰা ৰাস্তাৰে, থায়ামকুলাংগাৰ সুব্ৰহ্মণ্যস্বামী মন্দিৰলৈ যোৱা বাটত। তাত অতি উচ্চ মানদণ্ডৰ পঞ্চবাদ্যম প্ৰায় ১১:৩০ বজাৰপৰা আৰম্ভ হয়। পঞ্চবাদ্যমৰ সৈতে তিনিটা হাতীৰ শোভাযাত্ৰা লাহে লাহে মেক্কাভু কালি মন্দিৰৰফালে আগবাঢ়িছে। পুৱা ৩ বজাৰ আগতে তাতেই পঞ্চবাদ্যৰ অন্ত পৰে। ইয়াৰ পিছত পাণ্ডী মেলাম আৰম্ভ হয়, আৰু শোভাযাত্ৰা পশ্চিম গোপূৰামৰ মাজেৰে পেৰুভানাম মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰে। এঘণ্টা ধৰি চলি থাকে মেলাম। সেই সময়ত পূৰাম কৰিব বিচৰা আন কোনো মন্দিৰ আছে নেকি বুলি সোধা এটা অনুষ্ঠান থাকে। চেৰপু ভাগৱতীয়ে শেষবাৰৰ বাবে পৰিৱেশন কৰাৰ কথা। সেয়েহে প্ৰশ্নটো। এই সময়ত আয়কুন্নু ভাগৱতী শোভাযাত্ৰাত যোগদান কৰে আৰু হাতীত উঠি অহা দেৱতা দুজন প্ৰত্যেকেই আন পাঁচটা হাতীৰ সৈতে মন্দিৰৰ পূব দিশলৈ গতি কৰে। তাৰপৰাই আৰম্ভ হয় বিখ্যাত পঞ্চাৰী মেলাম, পুৱা ৪ বজাৰ অলপ পাছতে। এঘণ্টামান পিছত শোভাযাত্ৰাটো পূবমুখী খোজকাঢ়ি যোৱা পথটোৰফালে আগবাঢ়ি যায়। মেলাম ৰাতিপুৱা প্ৰায় ৮ বজালৈকে থাকে, সূৰ্য্য উদয়ৰ বহু পিছত। উদীয়মান সূৰ্য্যৰ ৰশ্মিৰ তলত সোণেৰে সজোৱা সাতটা হাতীৰ শৃংখলটো পেৰুভানাম পূৰামৰ আন এক, সম্ভৱতঃ আটাইতকৈ ৰোমাঞ্চকৰ অভিজ্ঞতা।

পূৰামৰ সামৰণি

পিশাৰিকলৰপৰা অহাৰপৰা আৰম্ভ কৰি সকলো ভাগৱতীয়ে থোটুকুলাম নামৰ মন্দিৰৰ পুখুৰীত আচাৰ-ব্যৱহাৰ কৰি উদ্‌যাপনৰ সামৰণি মাৰে। প্ৰতিজন দেৱতাই নিজৰ নিজৰ পূৰাম সমাপ্ত হোৱাৰ লগে লগে স্নান কৰে।

লগতে চাওক

1. পেৰুভানাম

তথ্যসূত্ৰ

চেৰপু ভাগৱতী মন্দিৰ