পিব’

পিব’, যাক পিজি বুলিও কোৱা হয়,^১ হৈছে হানফু (পৰম্পৰাগত চীনা পোছাক)ৰ সৈতে পৰিধান কৰা এবিধ আলংকাৰিক ৰেচমী চাদৰ বা স্কাৰ্ফ সদৃশ অনুষংগ। এই বস্ত্ৰবিধ ৰেচম পথ বা চিল্ক ৰোডৰ জৰিয়তে চীনলৈ আমদানি হৈছিল আৰু টাং ৰাজবংশৰ সময়ত ই বিশেষ জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে, য’ত ই হান চীনা পোছাকৰ এক অপৰিহাৰ্য অংশ হৈ পৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত পিব’ৰ ব্যৱহাৰ কোৰীয় উপদ্বীপ, জাপান আৰু ভিয়েটনামলৈকো প্ৰসাৰিত হয়। মূলতঃ মহিলাসকলে পৰিধান কৰা এই বস্ত্ৰবিধ প্ৰায়ে কান্ধৰ ওপৰেৰে ওলমাই দিয়া হয় বা কিলাকুটিৰ চাৰিওফালে মেৰিয়াই লোৱা হয়। হাত দুখন ভাঁজ কৰি ৰাখিলে ই পিঠিৰফালে ওলমি থাকে, যাৰ ফলত পৰিধানকাৰীগৰাকীক দেখিবলৈ অত্যন্ত মাৰ্জিত আৰু আকৰ্ষণীয় লাগে। বিভিন্ন দেৱ-দেৱী আৰু অমৰ চৰিত্ৰসমূহৰ চিত্ৰণ বা মূৰ্তিবিলাকতো এই ধৰণৰ ধৰ্মীয় বা আনুষ্ঠানিক ৰেচমী চাদৰ প্ৰায়ে দেখিবলৈ পোৱা যায়।^২

বৰ্ণনা

'পিব’' (披帛) বস্ত্ৰক প্ৰধানকৈ দুটা ডাঙৰ ভাগত ভগাব পাৰি— 'পি' (帔) আৰু 'ব’' (帛)। ইয়াৰ দীঘ প্ৰায়ে দুই মিটাৰতকৈও অধিক হয়। এইসমূহ অতি সূক্ষ্ম আৰু কোমল ৰেচমী জালি কাপোৰ বা গজেৰে তৈয়াৰ কৰা হয়, য’ত উজ্জ্বল আৰু ৰঙীন নক্সা থকা দেখা যায়। পিব’ৰ ওপৰত কৰা আলংকাৰিক নক্সাসমূহ বিভিন্ন পদ্ধতি যেনে— বেজীৰ কাৰুকাৰ্য বা এম্ব্ৰয়ডাৰী, ৰং কৰা, বা কাপোৰত ছপা কৰা পদ্ধতিৰে প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল।^১

ইতিহাস

পিব’ৰ উৎপত্তি সম্ভৱতঃ পশ্চিম এছিয়াৰ পাৰ্চী সাম্ৰাজ্যৰপৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ ওপৰত হেলেনিষ্টিক সংস্কৃতিৰ প্ৰভাৱ পৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত ৰেচম পথ বা চিল্ক ৰোডৰ জৰিয়তে এই পৰম্পৰা চীনত প্ৰৱেশ কৰে। চুই ৰাজবংশ আৰু টাং ৰাজবংশৰ শাসনকালত ই বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল। চীনৰ পশ্চিম প্ৰান্তৰ দুনহুৱাং আৰু তুৰ্পানৰপৰা আৰম্ভ কৰি কেন্দ্ৰীয় অঞ্চল ছাং আনলৈকে সকলোতে ৰেচমী পিব’ৰ বহুল ব্যৱহাৰ দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল, যিয়ে সেই সময়ৰ সজীৱ ৰেচম বাণিজ্যৰ কথা প্ৰতিফলিত কৰে।^৩৪

চুই আৰু টাং ৰাজবংশৰ কবিতা, দেৱালচিত্ৰ আৰু অন্যান্য শিল্পকৰ্মসমূহত ফেশ্বন সচেতন মহিলাসকলক প্ৰায়ে পিব’ ওলমাই থকা অৱস্থাত চিত্ৰিত কৰা হৈছে।^১৩ টাং ৰাজবংশৰ প্ৰথম চোৱাত, এই চাদৰখনৰ এটা মূৰ স্কাৰ্ট বা 'বানবি' (আধা হাত থকা চোলা)ৰ ভিতৰত গুঁজি থোৱা হৈছিল আৰু আনটো মূৰ স্বাভাৱিকভাৱে কান্ধৰ ওপৰেৰে ওলমি পৰিবলৈ দিয়া হৈছিল। তুলনামূলকভাৱে চুটি দৈৰ্ঘ্যৰ চাদৰেৰেও এই শৈলী প্ৰস্তুত কৰিব পৰা গৈছিল। কিন্তু উত্তৰ-টাং আৰু পাঁচটা ৰাজবংশৰ যুগত, পিব’খন পিছফালৰপৰা আনি হাতৰ ওপৰেৰে মেৰিয়াই ওলমাই থোৱাটো এক নতুন ফেশ্বন হৈ পৰে। ইয়াৰ বাবে প্ৰায় পাঁচ মিটাৰ বা তাতকৈও অধিক দীঘল পিব’ৰ প্ৰয়োজন হৈছিল।^২