চুৰিদাৰ

চুৰিদাৰ, যাক চুৰিদাৰ পায়জামা বুলিও কোৱা হয়, দক্ষিণ এছিয়াত পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়েই পৰিধান কৰা আঁঠুৰ লগত লগ থকা পেণ্ট।^১ চুৰিদাৰ হৈছে সাধাৰণ ছালোৱাৰৰ এটা ৰূপভেদ। ছালোৱাৰ ওপৰত বহল আৰু তলত সৰু হয়। চুৰিদাৰ আৰু বেছি সোনকালে সৰু হৈ পৰে, যাৰ ফলত ভৰিৰ গঠন প্ৰকাশ পায়। এইবোৰ সাধাৰণতে বায়াছ কাট কৰা হয়, যাৰ ফলত এইবোৰ প্ৰাকৃতিকভাৱে কিছু লচকীয়া হয়, যি আঁঠুৰ লগত লগ থকা পেণ্টৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ। এইবোৰ ভৰিতকৈ দীঘল হয় আৰু কেতিয়াবা গৰদি লগোৱা গোট খোৱা মোখলিৰে শেষ হয়। অতিৰিক্ত দীঘল অংশবোৰ ভাঁজ হয় আৰু ভৰিৰ ওপৰত অলঙ্কাৰৰ দৰে দেখিবলৈ পোৱা যায়। বহি থাকোতে এই অতিৰিক্ত বস্ত্ৰ অংশবোৰই খোলা ঠাইৰূপে কাম কৰে, যাৰ ফলত সহজে ভাঁজ খাই বহিব পৰা যায়।

'চুৰিদাৰ' শব্দটো হিন্দী ভাষাৰ পৰা আহিছে আৰু বিংশ শতিকাত ইংৰাজীত প্ৰবেশ কৰিছে।^২ আগতে ভাৰতত পৰিধান কৰা আঁঠুৰ লগত লগ থকা চুৰিদাৰ সদৃশ পেণ্টবোৰক ব্ৰিটিছসকলে মোগল ব্ৰীচেছ, লং-ড্ৰ'ৱাৰ্ছ বা মছকুইটো ড্ৰ'ৱাৰ্ছ হিচাপে অভিহিত কৰিছিল।<ref name=hobson-jobson>Yule, Henry and A. C. Burnell. 1903. ''Hobson-Jobson: A Glossary of Colloquial Anglo-Indian Words and Phrases, and of Kindred Terms, Etymological, Historical, Geographical and Discursive. London: John Murray. 1021 pages.</ref>

চুৰিদাৰ সাধাৰণতে মহিলা সকলে কামিজ (দীঘল কুৰ্তা) বা পুৰুষ সকলে কুৰ্তাৰ সৈতে পৰিধান কৰে, অথবা কেতিয়াবা বডিচ আৰু স্কাৰ্টৰ সৈতে যোৰা হিচাপে ব্যৱহৃত হয়।