পিণ্ডিকুঠী পেৰুন্নাল

পিণ্ডিকুঠী পেৰুনাল (মালয়ালম ভাষা: പിണ്ടികുത്തി പെരുന്നാൾ) বা ৰাক্কুলি পেৰুনাল (মালয়ালম: രാക്കുളി പെരുന്നാൾ) হৈছে চেণ্ট থমাছ খ্ৰীষ্টধৰ্মসকলৰ এক পৰম্পৰাগত আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎসৱ যিটো ৬ জানুৱাৰীত পালন কৰা হয়।^১ পিণ্ডিকুঠী পেৰুনাল হৈছে পূব গীৰ্জাত ডেনহা (যীচুৰ বাপ্তিস্ম) আৰু পশ্চিম গীৰ্জাত এপিফেনিৰ চেণ্ট থমাছ খ্ৰীষ্টান সমকক্ষ।^২ লিটাৰ্জিকেল ঋতু ডেনহা কালাম (এপিফেনি ঋতু) পিণ্ডিকুঠী পেৰুনালৰ ওচৰৰ দেওবাৰৰপৰা আৰম্ভ হয়। .

ব্যুৎপত্তি

পিণ্ডিকুঠী শব্দটো পিণ্ডি (പിണ്ടി) যাৰ অৰ্থ "কেলৰ গছৰ ডাল"^৩আৰু কুঠী (കുത്തി) যিটো কুঠালৰ অতীতৰ সৰল ৰূপ যাৰ অৰ্থ "বিন্ধি বা বিন্ধি" ^৪ ৰদ্বাৰা গঠিত যৌগিক মালয়ালম শব্দ। গতিকে পিণ্ডিকুঠীৰ অৰ্থ হ'ল "কেলৰ ডালত বিন্ধি বা বিন্ধিব।" ৰাক্কুলিৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "ৰাতি গা-ধোৱা"^৫

উদ্‌যাপন আৰু আচাৰ-ব্যৱহাৰ

ঘৰৰ সন্মুখত বিশেষভাৱে সজোৱা কেৰেলাৰ ডাল এটা স্থাপন কৰা হয় আৰু ইয়াৰ লগত বহুতো টৰ্চ সংলগ্ন কৰা হয়। ডেনহা উদ্‌যাপনৰ আগৰ নিশা পৰিয়ালৰ সদস্যসকলে ইয়াৰ চাৰিওফালে ঘূৰি ফুৰিছিল আৰু চিৰিয়াক গীত "এল পায়া" গাইছিল, যাৰ অৰ্থ হৈছে "ঈশ্বৰ উজ্জ্বল।" ^৬ এই সময়ত বিশেষ খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা হয়, বিশেষকৈ মাংসৰ ব্যঞ্জন। কিছুমান প্যাৰিছে সৰ্বোত্তম সজ্জিত কেৰেলাৰ বাবে প্ৰতিযোগিতা আয়োজন কৰে। কিছুমান বিশেষ গীৰ্জাত বিশেষ প্ৰাৰ্থনা কৰা হয়।

চেণ্ট থমাছ খ্ৰীষ্টানসকলে পালাই আৰু পুলিনকুনুৰ দৰে কিছুমান অঞ্চলত ৰামছা, সন্ধিয়াৰ লিটাৰ্জীৰ গম্ভীৰ উদ্‌যাপনৰ পিছত এই স্থানীয় অঞ্চলসমূহৰ গীৰ্জাসমূহৰ ওচৰত বৈ যোৱা নদীসমূহত ডেনহাৰ উৎসৱৰ আগৰ নিশা (ৰাভু)ত আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ স্নান (জৰ্ডান নদীত যীচু খ্ৰীষ্টৰ বাপ্তিস্মৰ অনুকৰণত) কৰিছিল।^৬

পিণ্ডিকুঠী পেৰুন্নাল (কেতিয়াবা ভুলকৈ পিণ্ডি পেৰুন্নাল বুলিও কোৱা হয়) ইৰিঞ্জলাকুডা আৰু কুন্নামকুলামৰ দৰে অঞ্চলত এক বিশিষ্ট উদ্‌যাপন। জাতি আৰু ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে ইৰিঞ্জলাকুডাৰ বেছিভাগ মানুহেই কমেও দুমাহ বা তিনিমাহ আগতীয়াকৈ উৎসৱৰ বাবে অপেক্ষা কৰে। পূৰ্বৰ দিনটোৰ পুৱাৰেপৰা আৰম্ভ হ’ব মূল উদ্‌যাপন। ইৰিঞ্জালাকুডাৰ মূল পথৰ মাজেৰে যোৱা ঢোল বজাই এই উৎসৱৰ আৰম্ভণিৰ আগজাননী দিয়ে। ইয়াৰ ফলত ঘৰৰ সন্মুখত সঠিক কেৰেলা প্ৰস্তুত কৰাৰপৰা আৰম্ভ কৰি উন্মাদ কাৰ্য্যকলাপ আৰম্ভ হয়। ঘৰৰ সন্মুখত সজাই থোৱা সঠিক কেৰেলা এটা ৰখাটো প্ৰতিজন ঘৰৰ মালিকৰ বাবে এক সন্মানীয় বিষয়

প্ৰতিটো পৰিয়ালৰ ইউনিটৰ বাবে "পৱিত্ৰ কাঁড়" প্ৰক্ৰিয়াও আছে, যিটো শনিবাৰৰপৰা আৰম্ভ হয়। "পৱিত্ৰ কাঁড়" চেণ্ট চেবাষ্টিয়ানৰ শৰীৰত বিন্ধি যোৱা কাঁড়বোৰৰ স্মৃতিত। এইটো ঘৰৰ সদস্যসকলে পূজা কৰিবলৈ, প্ৰসাদ দিবলৈ প্ৰতিটো ঘৰলৈ অনা হয়। এই পৱিত্ৰ কাঁড় কিছুসময়ৰ পাছত বহুত আতচবাজীৰ সৈতে সজ্জিত ৰথলৈ এস্কৰ্ট কৰা হয়। এইবোৰ মূলতঃ শনিবাৰ আৰু সোমবাৰে ঘটে।

মূল উৎসৱটো দেওবাৰে।নতুন সাজ-পোছাক পিন্ধা সকলোৱে আগ্ৰহেৰে শোভাযাত্ৰাত অংশগ্ৰহণ কৰে বা অপেক্ষা কৰে। মূল শোভাযাত্ৰা আৰম্ভ হয় প্ৰায় ৩:০০ বজাৰ ভিতৰত প্ৰাৰ্থনাৰ সৈতে, আৰু ইয়াৰ পূৰ্বে গধুৰ আতচবাজী কৰা হয়। উদ্‌যাপনৰ ভাগ ল’বলৈ বিভিন্ন ঠাইৰপৰা মানুহে ভিৰ কৰে।