পাপ্প‍ি প্ৰেগনেন্সি‍ চিনড্ৰম

পাপ্প‍ি প্ৰেগনেন্সি‍ চিনড্ৰম (পিপিএছ) (Puppy pregnancy syndrome) হ'ল মানুহৰ এক মানসিক ৰোগ যিটো গণ উন্মাদৰ ফলত হয়। পি.পি.এছ.-ত আক্ৰান্ত লোকসকলে বিশ্বাস কৰে যে কুকুৰে কামুৰাৰ কিছু সময়ৰ পিছতে তেওঁলোকৰ পেটৰ ভিতৰত কুকুৰ পোৱালী জন্ম হয়। এই চিনড্ৰমটো ভাৰতৰ কেইবাখনো ৰাজ্যৰ গাঁওসমূহত স্থানীয়ভাৱে থকা বুলি ধাৰণা কৰা হয়। কিছুমান মনোৰোগ বিশেষজ্ঞই বিশ্বাস কৰে যে পি.পি.এছ.-এ সংস্কৃতি-আৱদ্ধ ব্যাধিৰ মান পূৰণ কৰে।

ডাইনী চিকিৎসকে মৌখিক নিৰাময় আগবঢ়ায়, যিয়ে কুকুৰ পোৱালিবোৰক দ্ৰৱীভূত কৰিব বুলি দাবী কৰে। ভাৰতৰ চিকিৎসকসকলে জনসাধাৰণক এই অৱস্থাটো অসম্ভৱ আৰু এক অন্ধবিশ্বাস, আৰু ইয়াক জলাতংক ৰোগতকৈ‍ বিপদজনক বুলি জ্ঞান দিবলৈ চেষ্টা কৰিছে।

বৰ্ণনা

পাপ্প‍ি প্ৰেগনেন্সি‍ চিনড্ৰম (পিপিএছ) হ'ল মানুহৰ এক মানসিক ৰোগ যিটো গণ উন্মাদৰ ফলত হয়। পি.পি.এছ.-ত আক্ৰান্ত লোকসকলে বিশ্বাস কৰে যে কুকুৰে কামুৰাৰ কিছু সময়ৰ পিছতে তেওঁলোকৰ পেটৰ ভিতৰত কুকুৰ পোৱালি জন্ম হয়।^১ আক্ৰমণৰ সময়ত কুকুৰটো যৌন উত্তেজনাপূৰ্ণ হ'লে ইয়াৰ সম্ভাৱনা বিশেষভাৱে থাকে বুলি কোৱা হয়।^২ ভুক্তভোগীসকলে কুকুৰৰ দৰে ভুকে বুলি কোৱা হয় আৰু পানী চাই থকাৰ সময়ত বা তেওঁলোকৰ পেটত ভুকাৰ সময়ত তেওঁলোকৰ পেটত থকা কুকুৰ পোৱালিটো দেখিবলৈ পোৱা যায় বুলি কোৱা হয়।^১২৩ বিশ্বাস কৰা হয় যে ভুক্তভোগীসকল অৱশেষত মৃত্যুবৰণ কৰিব পাৰে, বিশেষকৈ পুৰুষসকলৰ যিসকলে লিংগৰ জৰিয়তে তেওঁলোকৰ কুকুৰ পোৱালি জন্ম দিব।^২৩ ডাইনী চিকিৎসকসকলে মৌখিক চিকিৎসা প্ৰদান কৰে, যিয়ে কুকুৰ পোৱালীবোৰক দ্ৰৱীভূত কৰিব বুলি দাবী কৰে আৰু তেওঁলোকক পাচন তন্ত্ৰ মাজেৰে পাৰ হ'বলৈ আৰু "ৰোগীৰ অজ্ঞাততাত" নিষ্কাশিত হ'বলৈ অনুমতি দিয়ে।^১২

মহামাৰী বিজ্ঞান

অসম, বিহাৰ, ছত্তীশগড়, ঝাৰখণ্ড, উৰিষ্যা আৰু পশ্চিমবংগকে ধৰি ভাৰতৰ কেইবাখনো ৰাজ্যৰ গাঁওসমূহত এই চিনড্ৰমটো স্থানীয় বুলি ভবা হয় আৰু হাজাৰ হাজাৰ লোক ইয়াৰ বিষয়ে অৱগত।^১ শিক্ষাৰ প্ৰৱেশাধিকাৰ কম থকা অঞ্চলসমূহত ই বহু বেছি প্ৰচলিত।^১ কিছুমান মনোৰোগ বিশেষজ্ঞই বিশ্বাস কৰে যে পি.পি.এছ.-এ সংস্কৃতি-আৱদ্ধ ব্যাধিৰ মান পূৰণ কৰে।^২

শিক্ষা

ভাৰতৰ চিকিৎসকসকলে জনসাধাৰণক এই অৱস্থা অসম্ভৱ আৰু এক অন্ধবিশ্বাস বুলি জ্ঞান দিবলৈ চেষ্টা কৰিছে।^৩ এই অৱস্থাটো বিশ্বাস কৰাটো বিপজ্জনক হ’ব পাৰে, কিয়নো এজন ব্যক্তি কামোৰৰ পিছত জলাতংক ৰোগত আক্ৰান্ত হ’ব পাৰে, আৰু ডাইনী চিকিৎসকৰ চিকিৎসা লোৱাটোৱে চিকিৎসাৰ বাবে বিলম্ব ঘটাব পাৰে।^১ বেছিভাগ ৰোগীকে মানসিক সেৱালৈ প্ৰেৰণ কৰা হয়, কিন্তু কিছুমান ক্ষেত্ৰত ৰোগীয়ে লক্ষণ আৰম্ভ হোৱাৰ আগতেই জলাতংক প্ৰতিৰোধী ঔষধ গ্ৰহণ কৰাত ব্যৰ্থ হয়, তেওঁলোকে ভাবি লয় যে তেওঁলোক কুকুৰ পোৱালিৰে গৰ্ভৱতী আৰু লোক চিকিৎসাই তেওঁলোকক নিৰাময় কৰিব।^১২এই ভুল বিশ্বাস আৰু অধিক বৃদ্ধি কৰে ডাইনী চিকিৎসকে, যিয়ে কয় যে ৰোগীয়ে মানক চিকিৎসা বিচাৰিলে তেওঁলোকৰ ঔষধ বিফল হ’ব।^১