দুধ পতি চাহ

দুধ পতি চাহ (Hindi: दूध पत्ति चाय, Urdu: دودھ پتی چائے) হৈছে এক প্ৰসিদ্ধ চাহ পানীয়, যি ভাৰতীয় উপমহাদেশত উৎপত্তি লাভ কৰিছিল। ই ভাৰত, পাকিস্তান, বাংলাদেশ, আফগানিস্তান, আৰু নেপালত জনপ্ৰিয়। এই চাহত কেৱল গাখীৰ আৰু চাহপাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, লগতে চেনি যোগ কৰি সন্ধানীয়কৈ সিজোৱা হয়। ইয়াত পানী মিহলি কৰা নহয়।

দুধ পতি চাহ সাধাৰণ সাদা চাহ (সাদা চাই)ৰ পৰা পৃথক, কাৰণ ইয়াত গাখীৰৰ লগত কেৱল আৰু চাহ হে মিশ্ৰণ কৰা হয়, কিন্তু সাদা চাহত সাধাৰণতে কেৱল পানীহে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

এই দুধ পতি চাহ দক্ষিণ এছিয়াত বহুলভাৱে পৰিচিত, আৰু সাধাৰণ পানীৰে তৈয়াৰ কৰা চাহতকৈ অলপ মূল্যবান হয়।

ব্যুৎপত্তি আৰু পৰিভাষা

ভাৰতৰ-বহু আৰ্য্য ভাষাত চাহ বা চাহ শব্দ পোৱা যায়। এইটো পাৰ্চী ভাষাৰ চয় (chay)ৰ পৰা আহিছে, যিটো চীনৰ চাহ শব্দ (茶; chá)ৰ পৰা উৎপত্তি হৈছে।^১ ডুধ মানে গাখীৰ আৰু পাটি মানে পাত। গতিকে, দূধ পাতি চাই শব্দটোৰ আক্ষৰিক অৰ্থ গাখীৰৰ পাতৰ চাহ।

প্ৰস্তুত প্ৰণালী

ইয়াৰ প্ৰস্তুত প্ৰণালী হ’ল এটা পাত্ৰত সম্পূৰ্ণ ক্ৰীম গাখীৰ লৈ উতলিবলৈ দি বিভিন্ন মছলা যেনে সেউজীয়া ইলাচি, আদা, ক’লা ইলাচি, ডালচেনি, ক’লা জালুক, ক’লা লৱণ, ভেন্দিৰ গুটি, জাইফল, শুকান আদাৰ গুড়ি, লগতে উচ্চৰ পৰা মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ কেশৰ আদি। গাখীৰ আৰু মছলা উতলিলেই তাত চাহ পাত মিহলাই দিয়া হয়। তাৰপিছত, এই মিশ্ৰণটো সিমানেহে সিজোৱা হয় যাতে চাহপাতৰ সুবাস ভালদৰে মিহলি হয়। চেনি সাধাৰণতে ব্যক্তিগত ৰুচি অনুসৰি যোগ কৰা হয়।^২ কম জুইত ভালদৰে মিহলি কৰাৰ পিছত চাহ পৰিবেশনৰ আগত চাহ ছেকা ছাকনী ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াক সাধাৰণতে কাপত ঢালি পান কৰা হয় যদিও, কিছুমান লোকে পুৰণি পৰম্পৰাগত পদ্ধতি অনুসৰি শৌখিনভাৱে চাহপাত্ৰত লৈ পৰা পান কৰে।^৩

সেৱন

উত্তৰ ভাৰত আৰু পাকিস্তানত ডুধ পাটি প্ৰচুৰ পৰিমাণে সেৱন কৰা হয়, য’ত ইয়াক ইলাচি, আদা আৰু ওপৰত উল্লেখ কৰা আন বহুতো গোটা মছলাৰ সৈতে সিজাই লোৱা হয়। সাধাৰণতে ইয়াক পথৰ কাষৰ ধাবা আৰু ৰাস্তাৰ চুকত থকা চাইৱালা দোকানত পোৱা যায়, কিন্তু সাধাৰণতে ঘৰতে প্ৰস্তুত কৰা হয়, যদিও ইয়াৰ পানী ভিত্তিক বিকল্পতকৈ কম। ইয়াক মূলতঃ উত্তৰ ভাৰত আৰু পাকিস্তানত সেৱন কৰা হয় যদিও নেপাল আৰু বাংলাদেশৰ কিছু অঞ্চলত ইয়াক মাজে সময়ে সেৱন কৰা হয় আৰু ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তাৰ বাবে মধ্যপ্ৰাচ্যতো ইয়াৰ প্ৰচলন আছে।

সমগ্ৰ দক্ষিণ এছিয়াৰ পথৰ কাষৰ ধাবা আৰু চাইৱালা দোকানতো প্ৰায়ে ডুধ পাটি পৰিবেশন কৰা হয়।^৪৩ ব্যস্ততাপূৰ্ণ দিনৰ পিছত অবসৰৰ সময়ত ইয়াক সেৱন কৰি স্বস্তিৰ নিশ্বাস এৰা হয়।^৪

লগতে চাওক

• ভাৰতীয় চাহ সংস্কৃতি
• পাকিস্তানী চাহ সংস্কৃতি
• বাংলাদেশী খাদ্য