দাসী (১৯৮৮ চনৰ চলচ্চিত্ৰ)

দাসী হৈছে বি নাৰ্চিং ৰাৱে লিখা আৰু পৰিচালনা কৰা ১৯৮৮ চনৰ ভাৰতীয় তেলেগু ভাষাৰ নাট্য চলচ্চিত্ৰ আৰু এইখন চলচ্চিত্ৰত অৰ্চনাই দাসী কমলাক্ষীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।^১ এইখন চলচ্চিত্ৰই ৩৬ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত তেলেগু ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ছবি, জুৰীৰ উদ্ধৃতি অনুসৰি "চলচ্চিত্ৰ ভাষাৰ মৌলিক আৰু বিৰল ব্যৱহাৰৰ জৰিয়তে সামন্তীয় পৰিৱেশৰ ভয়াৱহ বাস্তৱতাক চিত্ৰিত কৰাৰ বাবে"^২ আৰু ১৯৮৯ চনত ১৬ সংখ্যক মস্কো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ডিপ্লমা অৱ মেৰিট বঁটা আদি পাঁচটা সন্মান লাভ কৰে।^৩ ইয়াৰ পিছত ভাৰতৰ দ্বাদশ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ভাৰতীয় পেনোৰামাত ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হয়।^৪৫

পটভূমি

কাহিনীটো তেলেংগানা অঞ্চলৰ ১৯২০ চনত হায়দৰাবাদ ৰাজ্যৰ দাসী নামেৰে পৰিচিত এগৰাকী বন্ধনী মহিলা কমলাক্ষী (অৰ্চনা)ৰ। ধনী দম্পতীৰ চাকৰ হ’বলৈ তাইক টকাৰ বিনিময়ত পৰিয়ালে বিক্ৰী কৰিছে। তেওঁলোকৰ ঘৰত কল্পনা কৰিব পৰা প্ৰতিটো কাম তাই কৰিব বুলি আশা কৰা হৈছে। ঘৰৰ মানুহজন (ডোৰা) আৰু তেওঁৰ আলহীসকলৰ যৌন খেলনাও হোৱাটো বাধ্যতামূলক – দিন-ৰাতিৰ যিকোনো ঠাইত আৰু যিকোনো সময়তে। যেতিয়া তাই গৰ্ভৱতী হয় তেতিয়া তাই সহ্য কৰে আৰু কেঁচুৱাটোক ৰাখিবলৈ আশা কৰে। অৱশ্যে তাই গৰ্ভপাত কৰিবলৈ বাধ্য হয়।

বঁটা

• ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
• তেলেগু ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা – বি নৰসিংহ ৰাও
• শ্ৰেষ্ঠ চিনেমেট’গ্ৰাফীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা – অপূৰ্ব কিশোৰ বীৰ
• শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা – অৰ্চনা
• শ্ৰেষ্ঠ সাজ-পোছাক ডিজাইনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা – সুদৰ্শন
• শ্ৰেষ্ঠ কলা পৰিচালনাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা – টি বৈকুন্ধম