তাৰা সিং নৰোত্তম

পণ্ডিত তাৰা সিং নৰোত্তম (১৮২২–১৮৯১) বা পণ্ডিত তাৰা সিং নাৰোত্তম, শিখসকলৰ নিৰ্মলা পন্থাৰ অন্তৰ্গত এজন বিখ্যাত পাঞ্জাবী পণ্ডিত আছিল।^১

জীৱনী

পণ্ডিত তাৰা সিঙৰ জন্ম হৈছিল শিখ পৰিয়ালত, মূলতঃ ব্ৰাহ্মণ। বিছ বছৰ বয়সত তেওঁ কাদিয়ানৰ ওচৰৰ কাহলৱান নামৰ গাঁওখন এৰি হোছিয়াৰপুৰৰ কুৰালাৰ সন্ত গুলাব সিংহৰ নিৰ্মলা ডেৰাত উপস্থিত হয়।^২

তেওঁ এতিয়া এজন সুপৰিচিত পণ্ডিত আছিল আৰু সমগ্ৰ অঞ্চলটোত কিছু খ্যাতি লাভ কৰিছিল। পাটিয়ালাৰ মহাৰাজ মহাৰাজ নৰিন্দৰ সিংহই (১৮২৪-১৮৬২)^২ তেওঁক পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল, তাৰ পিছত তাৰা সিংহই পাটিয়ালালৈ আহি ধৰ্ম ধ্বজা নামেৰে নিজাকৈ নিৰ্মলা ডেৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰি পণ্ডিতৰ কাম আৰম্ভ কৰিছিল। পণ্ডিত তাৰা সিঙে শিখৰ প্ৰখ্যাত ইতিহাসবিদ গিয়ানী গিয়ান সিং (১৮২২-১৯২১) আৰু দমদমী তক্সালৰ বিষান সিং জি মুৰলেৱালেকে ধৰি এক বৃহৎ পণ্ডিতৰ দলক শিক্ষা দিছিল। ^৩

হেমকুণ্ডৰ আৱিষ্কাৰ

হেমকুণ্ড চাহাবৰ ভৌগোলিক অৱস্থান নিৰ্ণয় কৰা প্ৰথম শিখজন পণ্ডিত তাৰা সিং আছিল। গুৰু গোবিন্দ সিংহৰ তপস্থ (ধ্যান স্থান)ৰ স্থান নিৰ্ণয় কৰিবলৈ বচিতাৰ নাটক ৰ ^৪ পৰা পোৱা সূত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰি, যেনে সপ্তশৃংগ নাম (সাতটা শৃংগ) আৰু হেমকুণ্ড পাৰ্বত (বৰফৰ পৰ্বত হ্ৰদ)ৰ ওপৰত/তাৰ ওচৰত ইয়াৰ অৱস্থান, তেওঁ গড়ৱাল হিমালয় অন্বেষণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু তেওঁৰ সন্ধানে তেওঁক বদ্ৰীনাথ আৰু ওচৰৰ বৰ্তমানৰ গোবিন্দৰ ওচৰৰ পাণ্ডুকেশ্বৰ গাঁৱলৈ লৈ যায় ঘাট।

গুৰবাণীৰ ব্যাখ্যা

পণ্ডিত তাৰা সিংহই অনন্তক বিশ্বাস কৰিছিল। তেওঁ বেদান্তৰ দৰ্শনৰ আধাৰত ধৰ্মৰ শিক্ষা দিছিল^৫ আৰু ইয়াক শংকৰ আৰু ৰামানুজৰ মিশ্ৰণ বুলি গণ্য কৰিছিল। তেওঁৰ মতে গুৰু নানক বিষ্ণুৰ অৱতাৰ (মহাবিষ্ণুতকৈ দেৱতা) আৰু ৱাহেগুৰু মহাবিষ্ণুৰ আন এটা নাম। তেওঁ ৱাহেগুৰু শব্দ-অৰ্থ টিকা নামৰ গ্ৰন্থখনত ৱাহেগুৰুৰ অৰ্থৰ বিষয়ে বিস্তৃতভাৱে লিখিছিল। মহান কোশত উল্লেখ আছে যে পণ্ডিত তাৰা সিংহই বিশ্বাস কৰিছিল যে পাটনা চাহিবৰ মুখ্য গ্ৰন্থি ভাই সুখা সিংহই শ্ৰীপুৰী (ওড়িশা)ৰ উদ্ধ মন্দিৰৰপৰা প্ৰস্তুত কৰিছিল, যিয়ে ইয়াক গুৰু গোবিন্দ সিংহৰ ৰচনা বুলি দাবী কৰিছিল। পণ্ডিত তৰা সিংহয়ো বিশ্বাস কৰিছিল যে সমগ্ৰ দাসম গ্ৰন্থখন গুৰু গোবিন্দ সিংহৰদ্বাৰা ৰচনা কৰা হৈছে। ^৬

প্ৰকাশিত ৰচনা

তেওঁ হয়তো সমগ্ৰ এছ জি জি এছৰ ওপৰত এটা ধাৰাবাহিক লিখিছে যদিও সেয়া হেৰাই যোৱা বুলি ধৰা হৈছে। তেওঁৰ অধিক বিখ্যাত গ্ৰন্থসমূহ হ’ল গুৰমৎ নিৰ্ণয় সাগৰ, শ্ৰী গুৰ তিৰথ সংগ্ৰহ, আৰু গুৰু গিৰাথ কোছ। আন উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত গুৰুগ্ৰন্থ চাহাবত অন্তৰ্ভুক্ত ভগতসকলৰ বাণীৰ টীকা

• বহীগুৰু সবদৰ্থ (১৮৬২)
• টিকা ভগত বনিকা (১৮৭২)
• টিকা গুৰু ভৱ দীপিকা (১৮৭৯)
• শ্ৰী গুৰু তিৰথ সংগ্ৰহী (১৮৮৩)
• গ্ৰন্থ শ্ৰী গুৰমত নিৰ্নয় সাগৰ (১৮৭৭)
• সবদা সুৰ কোশ (১৮৬৬)
• অকল মুৰাতি প্ৰদৰ্শন (১৮৭৮)
• গুৰু ভান্স তৰু দৰ্পণ (১৮৭৮)
• গ্ৰন্থ গুৰু গিৰৰ্থ কোশ (১৮৮৯)
• প্ৰখিয়া প্ৰকৰণ (১৮৯০)
• টিকা শ্ৰী ৰাগ (১৮৮৫)
• উপদেশ শাতক বাছা
• ছেহৰাফি ৰাজে ভাৰতৰী
• জাপজী চাহাব ষ্টিক