গু হেংব'

গু মেই (ইংৰাজী ভাষা: Gu Mei; ১৬১৯–১৬৬৪) এগৰাকী চীনা গেজী (Gējì), কবি আৰু চিত্ৰশিল্পী আছিল। তেওঁ নিজৰ শৈল্পিক নাম গু হেংব হিচাপে অধিক পৰিচিত আছিল। বিবাহৰ পিছত তেওঁ জু শানচি আৰু জু ঝিজু নামেৰেও জনাজাত হৈছিল। তেওঁ প্ৰাৰম্ভিক কিং ৰাজবংশৰ পৰা "লেডী" (furen) উপাধি লাভ কৰিছিল আৰু কিং যুগৰ লিখনীসমূহত তেওঁক প্ৰায়ে "লেডী হেংব'" বুলি সম্বোধন কৰা হয়।^১

গু হেংব' তেওঁৰ সৌন্দৰ্যৰ লগতে চিত্ৰকলা আৰু কবিতাৰ প্ৰতিভাক লৈ বিখ্যাত আছিল। সেইবাবেই তেওঁক ডং জিয়াওৱান, বিয়ান ইউজিন আৰু লিউ ৰুচিৰ দৰে অভিজাত গেজিসকলৰ শাৰীত স্থান দিয়া হৈছিল। অৰ্কিড ফুলৰ চিত্ৰ অংকনৰ বাবে তেওঁ সমাদৃত আছিল আৰু তেওঁৰ কবিতাৰ সংকলনসমূহেও সমালোচকৰ ভাল সঁহাৰি লাভ কৰিছিল (অৱশ্যে তেওঁৰ অতি কম সংখ্যক কামহে বৰ্তমান ৰৈ গৈছে)। তেওঁ কিং ৰাজবংশৰ বিষয়াসকলে বৰ্ণনা কৰা "কিনহুয়াইৰ আঠগৰাকী সুন্দৰী"ৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল। এই গোটটোৰ আন বিখ্যাত গেজিসকল হ'ল মা জিয়াংলান, বিয়ান ইউজিন, লি জিয়াংজুন, ডং জিয়াওৱান, লিউ ৰুচি, কৌ বাইমেন আৰু চেন ইউয়ানইউয়ান।^২

জীৱন

গু হেংব’ৰ জন্ম ১৬১৯ চনত নানজিঙৰ ওচৰত হৈছিল।^৩ গং ডিংজিৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হোৱাৰ আগতে গু চংঝেন সম্ৰাটৰ ৰাজত্বকালত নানজিঙত এগৰাকী গেজী আছিল। তেওঁ সাহিত্য আৰু ইতিহাসত সুপণ্ডিত আছিল আৰু কবিতা লিখাত পাকৈত আছিল। তেওঁক "নান কু-ৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ" (নান কু ডি ই) বুলি জনা গৈছিল। গু হেংব’ই অৰ্কিড আৰু প্ৰাকৃতিক দৃশ্য উভয়কে নিজা শৈলীত অংকন কৰিছিল আৰু পূৰ্বৰ প্ৰজন্মৰ চিত্ৰশৈলী অনুসৰণ কৰা নাছিল। ওঠৰ বছৰ বয়সত তেওঁ নানজিঙত য়াংঝুৰ বিশিষ্ট ব্যক্তি ঝেং ইউয়ানক্সুনৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত "লান ছ’চাইটি"ত লি জিয়াংজুন, ৱাং ইউ আৰু অন্যান্যসকলৰ সৈতে যোগদান কৰিছিল। কিনহুয়াই জিলাৰ তেওঁৰ টাৱাৰ মেইলৌত তেওঁ এটা বিখ্যাত সাহিত্য চ’ৰা পৰিচালনা কৰিছিল, য’ত চেন লিয়াং, কিয়ান লুচান আৰু মাও জিয়াং অতিথি হিচাপে আছিল। ইউ হুয়ায়ে মেইলৌক অত্যন্ত বিলাসী বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল।

গু হেংব’ই কুনকু নাটকত পুৰুষ চৰিত্ৰৰ (চেং চৰিত্ৰ) অভিনয়ো কৰিছিল। তেওঁৰ এটা উল্লেখযোগ্য ভূমিকা আছিল ডাচিপ্লিনিং দ্য চন (জিয়াওজি) নামৰ নাটকত ঝৌ ইউৰ চৰিত্ৰ। লেখক ইউ হুয়ায়ে বৰ্ণনা কৰিছে যে গু হেংব’ই এবাৰ আইনৰ মেৰপেচত পৰোঁতে তেওঁ সহায় কৰিছিল আৰু তাৰ কৃতজ্ঞতা স্বৰূপে তেওঁৰ জন্মদিনত গুৱে এখন নাটক মঞ্চস্থ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল।^৪

তেওঁ তেওঁৰ এজন পৃষ্ঠপোষক লিউ ফাঙৰ প্ৰেমত পৰিছিল আৰু গেজী হিচাপে নিজৰ কৰ্মজীৱন সমাপ্ত কৰি তেওঁক বিয়া কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল। কিন্তু পিছলৈ যেতিয়া তেওঁ নিজৰ সিদ্ধান্ত সলনি কৰিলে, তেতিয়া লিউ ফাঙে আত্মহত্যা কৰিছিল।

তেওঁৰ আন এজন পৃষ্ঠপোষক তথা চৰকাৰী বিষয়া গং ডিংজিয়ে তেওঁৰ সেৱাৰ বাবে ১,০০০ আউন্স ৰূপ দিছিল। ১৬৪৩ চনত তেওঁ নিজৰ পেচা এৰি গঙৰ এগৰাকী উপপত্নী হয় আৰু তেওঁৰ সৈতে ৰাজধানীত থাকিবলৈ লয়। গঙে তেওঁৰ প্ৰতি মুকলিকৈ প্ৰদৰ্শন কৰা প্ৰেম সেই সময়ত চৰ্চাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰিছিল, কাৰণ ই কনফুচিয়াছৰ আদৰ্শৰ পৰিপন্থী আছিল। তেওঁৰ প্ৰভাৱ কিংবদন্তি স্বৰূপ হৈ পৰিছিল। তেওঁ কবি য়ান আৰমেইক মৃত্যুদণ্ডৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল আৰু শিল্পী ঝু ইজুনৰ পৃষ্ঠপোষক আছিল বুলি জনা যায়।

১৬৫৯ চনত গু হেংব’ই এগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম দিয়ে। পুত্ৰ সন্তানৰ আশাত গং ডিংজিয়ে এটা ব্যক্তিগত বৌদ্ধ মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল য’ত দম্পতীহালে পুত্ৰ সন্তানৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিব পাৰিছিল।