শ্বু টিং

শ্বু টিং (চীনা ভাষা: 舒婷; জন্ম ১৯৫২, জিনজিয়াং, ফুজিয়ান) হৈছে গং পেইয়ু (龚佩瑜)ৰ কলম নাম। তেওঁ কুঁৱলীময় কবি আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত এগৰাকী আধুনিক চীনা কবি।^১ তেওঁ ১৯৭০ দশকত কবিতা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁৰ ৰচনাসমূহ প্ৰকাশ পায়।^২

জীৱন

শ্বু টিং ফুজিয়ান প্ৰদেশৰ জিনজিয়াঙত ডাঙৰ-দীঘল হয়। কিশোৰ অৱস্থাত তেওঁৰ পিতাক মতাদৰ্শগত বিচ্যুতিৰ অভিযোগত অভিযুক্ত কৰা হয় আৰু তেওঁক গ্ৰাম্য অঞ্চললৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।^৩ ফুজিয়ানলৈ উভতি আহি তেওঁ চিমেণ্ট কাৰখানা, বস্ত্ৰ কল আৰু লাইটবাল্ব কাৰখানাত কাম কৰে।^৪

১৯৭৯ চনত তেওঁৰ প্ৰথম কবিতা প্ৰকাশ পায়।^৫ তেওঁ আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড আলোচনী জিন্টিয়ান (আজিৰ অৰ্থ)ত প্ৰকাশিত হোৱা প্ৰথম লেখকসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল।^২ পিছলৈ তেওঁ কুঁৱলীময় কবি আন্দোলনৰ অংশ হয়।^২ এই আন্দোলনৰ আন সদস্যসকলৰ ভিতৰত বেই দাও, গু চেং, ফেই য়ে আৰু ডুও ডুও উল্লেখযোগ্য। ১৯৭৮–১৯৮০ চনত জিন্টিয়ান প্ৰকাশ হৈছিল, যিটো ডেং জিয়াওপিঙে মতাদৰ্শগত অসামঞ্জস্যতাৰ অভিযোগত বন্ধ কৰিছিল।^৬

১৯৮০ দশকৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ কুঁৱলীময় কবিসকলৰ আগশাৰীৰ মহিলা প্ৰতিনিধি হিচাপে পৰিচিতি লাভ কৰে। তেওঁ চৰকাৰীভাৱে স্বীকৃতি পোৱা একমাত্ৰ কুঁৱলীময় কবি আছিল।^৭ ১৯৮২ চনত তেওঁৰ প্ৰথম কবিতা সংকলন শুৱাংৱেই চুৱান প্ৰকাশ পায়। একে বছৰতে তেওঁ ঝংয়ি চেনৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

তেওঁ চীনা লেখক সংস্থাৰ সদস্য হয় আৰু ১৯৮১ আৰু ১৯৮৩ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় উৎকৃষ্ট কবিতা বঁটা লাভ কৰে।^৮

১৯৮৩ চনৰ "আধ্যাত্মিক প্ৰদূষণ বিৰোধী" আন্দোলনৰ সময়ত তেওঁ আন বহু লেখকৰ দৰে সমালোচনাৰ সন্মুখীন হয়।^৯

লিখন শৈলী

শ্বু টিঙৰ লেখাৰ শৈলী সাধাৰণতে পোনপটীয়া আৰু স্পষ্ট। আন্দ্ৰেয়া লিংগেনফেলটাৰে তেওঁৰ কবিতাৰ মূল্যায়নত কৈছে যে তেওঁৰ দৃষ্টিভংগী আদৰ্শবাদী, দেশপ্ৰেমিক, কিন্তু স্পষ্টভাৱে ৰাজনৈতিক নহয়।^২

তেওঁৰ কবিতাত ব্যক্তিগত অনুভূতি আৰু নাৰীসুলভ কণ্ঠ স্পষ্ট দেখা যায়। চৰকাৰী সাহিত্যৰ সৈতে তুলনা কৰিলে তেওঁৰ শৈলী বেলেগ ধৰণৰ আছিল। সাংস্কৃতিক বিপ্লৱৰ সময়ছোৱাত তেওঁৰ বহু ৰচনা প্ৰকাশ পাইছিল আৰু চৰকাৰী পৰ্যবেক্ষণৰ অধীনত আছিল।^১০

ৰচনা

• The Mist of My Heart: Selected Poems of Shu Ting, অনুবাদক উইলিয়াম অ'ডনেল, ১৯৯৫। ISBN 978-0-8351-3148-3
• Shu Ting: Selected Poems, সম্পাদনা: ইভা হাঙ, ১৯৯৪
• Shuang Wei Chuan, ১৯৮২