গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় চিকিৎসালয়

গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় চিকিৎসালয় (সাধাৰণতে “জিএমচিএইচ” নামে পৰিচিত) গুৱাহাটীৰ নৰকাসুৰ পাহাৰৰ অঞ্চলত অৱস্থিত অসমৰ এক প্ৰধান চিকিৎসা-শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান। অসমৰ দ্বিতীয়খন চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় হিচাপে ইয়াৰ স্থাপন উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত চিকিৎসা শিক্ষাৰ বিস্তাৰ, বিশেষজ্ঞ চিকিৎসক তৈয়াৰ, আৰু বৃহৎ পৰিসৰৰ ৰাজহুৱা স্বাস্থ্যসেৱাৰ জোৰদাৰীকৰণৰ সৈতে ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত। মহাবিদ্যালয় আৰু সংলগ্ন চিকিৎসালয়—দুয়ো মিলি ইয়াৰ কাৰ্য্যকৰী সত্তা গঠন কৰে; সেয়া শিক্ষণ-প্ৰশিক্ষণ, ৰোগ নিৰ্ণয়, চিকিৎসা, আৰু বিভাগীয় বিশেষজ্ঞ সেৱা আগবঢ়োৱাৰ এক বৃহৎ কেন্দ্ৰ।

অৱস্থান আৰু অনুবন্ধন

গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় চিকিৎসালয়ৰ স্থান গুৱাহাটীৰ ভঙাগড় অঞ্চলৰ অধীনস্থ নৰকাসুৰ পাহাৰৰ ওচৰত বুলি উল্লেখযোগ্য। ডাকঘৰ ইন্দ্ৰপুৰ, পিন ৭৮১০৩২। প্রশাসনিক-শিক্ষাগত দিশত এই প্ৰতিষ্ঠান শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ স্বাস্থ্য বিজ্ঞান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত পঞ্জীকৃত।

চহৰকেন্দ্ৰিক অৱস্থানৰ কাৰণে ইয়ালৈ গুৱাহাটী আৰু অসমৰ বিভিন্ন স্থানৰ লগতে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰো বহু ৰোগী চিকিৎসাৰ বাবে আহে বুলি সাধাৰণতে ধাৰণা কৰা হয়; জন্মলগ্নৰ পৰা ই অঞ্চলজুৰি স্বাস্থ্যসেৱা আগবঢ়াই আহিছে বুলি উৎস-টোকাত উল্লেখ আছে।

ঐতিহাসিক পটভূমি

অসমত চিকিৎসা শিক্ষা আৰু স্বাস্থ্যসেৱাৰ চাহিদা বৃদ্ধি পোৱাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, প্ৰথমখন চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় স্থাপনৰ পিছত দ্বিতীয়খন মহাবিদ্যালয় স্থাপনৰ প্ৰয়োজন অনুভূত হয়। এই প্ৰয়োজনীয়তাৰ পৰিণতিত ১৯৫৯ চনত অসম চৰকাৰৰ নেতৃত্বত দ্বিতীয়খন চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় স্থাপনৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়। সেই সময়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰী বিমলা প্ৰসাদ চলিহা, বিত্তমন্ত্ৰী ফখৰুদ্দিন আলী আহমেদ আৰু চিকিৎসা মন্ত্ৰী ৰূপম ব্ৰহ্ম—এই সিদ্ধান্ত প্ৰক্ৰিয়াৰ সৈতে জড়িত আছিল বুলি উৎস-টোকাত উল্লেখ কৰা হৈছে।

১৯৫৯ চনৰ ৭ নৱেম্বৰত বিষয়টো সন্দৰ্ভত প্ৰতিবেদন দাখিলৰ বাবে এখন বিশেষজ্ঞ সমিতি গঠন কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত ১৯৬০ চনৰ ২০ ছেপ্টেম্বৰত জালুকবাৰীত গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ শুভাৰম্ভ হয় বুলি উল্লেখ আছে। বৰ্তমানৰ মহাবিদ্যালয় ভৱন ১৯৬৮ চনত তদানীন্তন ৰাজ্যপাল বি. কে. নেহৰুৱে উদ্বোধন কৰে। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত ১৯৮০ চনত চিকিৎসালয়খন আৰু ১৯৮৪ চনৰ ভিতৰত চিকিৎসালয়ৰ অন্যান্য অংশসমূহ নতুন ভৱনলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয় বুলি উৎস-টোকাই জানিবলৈ দিয়ে।

শিক্ষা আৰু পাঠ্যক্ৰম

গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় চিকিৎসালয় চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক, স্নাতকোত্তৰ আৰু বিশেষজ্ঞ পৰ্যায়ৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰা প্ৰতিষ্ঠান। উৎস-টোকা অনুসৰি ইয়াত—

• ৫ বছৰ আৰু ৬ মাহৰ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী (এমবিবিএছ)
• ৩ বছৰীয়া স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী
• ২ বছৰীয়া ডিপ্লোমা
• ডক্টৰ অফ মেডিচিন (এম.ডি.) আৰু ডক্টৰ অফ চাৰ্জাৰী (এম.এছ.) পাঠ্যক্ৰম

এই পাঠ্যক্ৰমসমূহৰ নামভৰ্তি বিভিন্ন সৰ্বভাৰতীয় আৰু ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ প্ৰৱেশ পৰীক্ষাৰ জৰিয়তে সম্পন্ন হয় বুলি উল্লেখ আছে। শিক্ষণ-চিকিৎসালয় হিচাপে মহাবিদ্যালয় আৰু চিকিৎসালয়ৰ একেলগে অৱস্থানৰ ফলত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে পাঠ্যতত্ত্বৰ লগতে ক্লিনিকেল (ৰোগী-ভিত্তিক) অভিজ্ঞতা লাভৰ পৰিসৰ পায়।

সহায়ক শাখা: ফাৰ্মাচি, নাৰ্ছিং আৰু পেৰামেডিকেল

উৎস-টোকা অনুসৰি, মূল মহাবিদ্যালয়ৰ সৈতে সংযুক্তভাৱে—

• ইনষ্টিটিউট অফ ফাৰ্মাচি (ফাৰ্মাচিৰ ডিপ্লোমা)
• নাৰ্ছিং (নাৰ্ছিঙৰ স্নাতক পাঠ্যক্ৰম)
• বিভিন্ন পেৰামেডিকেল পাঠ্যক্ৰম

উপলব্ধ। এই ধৰণৰ একাধিক শাখা একেলগে থকাটো আধুনিক চিকিৎসা-ব্যৱস্থাৰ দলগত (টিম-ভিত্তিক) সেবাৰ সৈতে খাপ খোৱা এক সাংগঠনিক বৈশিষ্ট্য বুলি ক’ব পাৰি।

বিভাগ আৰু বিশেষজ্ঞ সেৱা

বৰ্তমান গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত ১২টা ছুপাৰ স্পেচিয়েলিটি বিভাগকে ধৰি মুঠ ৩৩টা বিভাগ আছে বুলি উৎস-টোকাত উল্লেখ আছে। উল্লেখযোগ্য কিছুমান বিভাগ তলত দিয়া হ’ল—

• এনাস্থেচিয়ালজি
• এনাটমি (শৰীৰবিজ্ঞান)
• বায়’কেমিষ্ট্ৰী (জৈৱ ৰসায়ন বিজ্ঞান)
• কাৰ্ডিঅ’লজি (হৃদৰোগ)
• ডাৰ্মাট’লজি (চৰ্মৰোগ)
• ই.এন.টি.
• ইমাৰ্জেন্সি মেডিচিন (জৰুৰীকালীন চিকিৎসা)
• এণ্ড’ক্ৰাইন’লজী
• ফৰেনছিক মেডিচিন
• গেষ্ট্ৰ’এণ্টেৰ’লজী আৰু ছাৰ্জিকেল গেষ্ট্ৰ’এণ্টেৰ’লজী
• হেমাট’লজি (ৰক্তবিজ্ঞান)
• মেডিচিন
• মাইক্ৰ’বায়’লজি (অণুজীৱবিজ্ঞান)
• নেফ্ৰ’লজী
• নিউৰ’লজী আৰু নিউৰ’ছাৰ্জাৰী
• অনক’লজি (কৰ্কটৰোগ বিজ্ঞান)
• অপ্থালম’লজি (চকুৰোগ)
• পেডিয়াট্ৰিক্‌ছ (শিশু চিকিৎসা) আৰু পেডিয়াট্ৰিক ছাৰ্জাৰী
• পেথ’লজি (ৰোগবিজ্ঞান)
• ফাৰ্মাক’লজি (ঔষধ বিজ্ঞান)
• ফিজিঅ’লজি
• প্লাষ্টিক ছাৰ্জাৰী
• চাইকিয়াট্ৰী (মনোৰোগ)
• ৰেডিঅ’লজি
• ছাৰ্জাৰী (অস্ত্ৰোপচাৰ)
• কাৰ্ডিঅ’থ’ৰাছিক ছাৰ্জাৰী (হৃদ ৰোগ আৰু বক্ষৰ অস্ত্ৰোপচাৰ)
• কমিউনিটি মেডিচিন (সামূহিক চিকিৎসা)
• অবষ্টেট্ৰিক্‌ছ এণ্ড গাইনেক’লজি (প্ৰসূতি আৰু স্ত্ৰীৰোগ)
• অৰ্থ’পেডিক ছাৰ্জাৰী
• পাল্ম’নেৰি মেডিচিন (যক্ষ্মা আৰু বক্ষ)

এই বিভাগীয় বিস্তাৰ চিকিৎসা শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত বিষয়ভিত্তিক বিশেষায়িত প্ৰশিক্ষণ আৰু ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত বহুমুখী বিশেষজ্ঞ পৰামৰ্শ—দুয়োকে সম্ভৱ কৰি তোলে।

শাসন, নেতৃত্ব আৰু নামভৰ্তি কাঠামো

উৎস-টোকাৰ তথ্যপেটী অনুসৰি, মহাবিদ্যালয়খন ১৯৬০ চনত প্ৰতিষ্ঠিত, আৰু অধ্যক্ষ হিচাপে অধ্যাপক (ডাঃ) অচ্যুত চন্দ্ৰ বৈশ্য (এম.ডি., কমিউনিটি মেডিচিন)ৰ নাম উল্লেখ কৰা হৈছে। এই ধৰণৰ নেতৃত্বৰ অধীনতে শিক্ষা-পাঠ্যসূচী, বিভাগীয় সমন্বয় আৰু চিকিৎসালয়ৰ শিক্ষণমূলক কাৰ্য্যকলাপ এক সংগঠিত কাঠামোৰ মাজেৰে চলি থাকে।

নামভৰ্তিৰ ক্ষেত্ৰত বিভিন্ন সৰ্বভাৰতীয় আৰু ৰাজ্যিক প্ৰৱেশ পৰীক্ষাৰ জৰিয়তে বাছনি হয় বুলি উৎস-টোকাত স্পষ্ট। ই চিকিৎসা শিক্ষা-প্ৰৱেশৰ প্ৰতিযোগিতামূলক আৰু মান-নিৰীক্ষিত ধাৰাটোক প্ৰতিফলিত কৰে।

উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি

এই প্ৰতিষ্ঠানৰ সৈতে সংশ্লিষ্ট বা ইয়াৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী/সম্পৰ্কীয় ব্যক্তি হিচাপে উৎস-টোকাত কিছুমান নাম উল্লেখ আছে। তাৰ ভিতৰত—

• ৰমেশ চন্দ্ৰ ডেকা (প্ৰাক্তন সঞ্চালক, এইমছ, নতুন দিল্লী)
• নোমল চন্দ্ৰ বৰা (প্ৰতিষ্ঠাপক, জিএনআৰচি হাস্পতাল)

উল্লেখযোগ্য ব্যক্তিসকলৰ সফলতা আৰু তেওঁলোকৰ পৰৱৰ্তী কৰ্মজীৱন সাধাৰণতে প্ৰতিষ্ঠানখনৰ শিক্ষাগত প্ৰভাৱ আৰু সামাজিক সুনাম বৃদ্ধি কৰাত সহায়ক হয়।

তাৎপৰ্য

গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় চিকিৎসালয় অসমৰ স্বাস্থ্য-ব্যৱস্থাৰ এক কেন্দ্ৰীয় স্তম্ভ। দ্বিতীয়খন চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় হিচাপে ইয়াৰ স্থাপন আধুনিক চিকিৎসা শিক্ষাৰ প্ৰসাৰ ঘটোৱাৰ লগতে গুৱাহাটী তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বৃহৎ জনসংখ্যাৰ বাবে বিশেষজ্ঞ চিকিৎসা-সেৱাৰ উপলব্ধতা বৃদ্ধি কৰাৰ দিশত মাইলৰ খুঁটি। ৩৩টা বিভাগ আৰু একাধিক সহযোগী শাখা (ফাৰ্মাচি, নাৰ্ছিং, পেৰামেডিকেল) থকা এটা সমন্বিত চিকিৎসা-কেন্দ্ৰ হিচাপে ই শিক্ষা, চিকিৎসা আৰু মানৱসম্পদ গঠনৰ সংযোগস্থল ৰূপে পৰিগণিত।

আৰু চাওক

• গুৱাহাটী
• অসম চৰকাৰ
• অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়
• ৰমেশ চন্দ্ৰ ডেকা
• নোমল চন্দ্ৰ বৰা