গানছ্, জাৰ্মছ্ এণ্ড ষ্টিল (গ্ৰন্থ)

গানছ্, জাৰ্মছ্ এণ্ড ষ্টিল: দ্য ফেটছ অৱ হিউমেন ছ'চাইটিজ (উপশিৰোনামা:এ শ্বৰ্ট হিষ্ট্ৰী অৱ এভৰিবডি ফৰ দ্য লাষ্ট ১৩,০০০ ইয়াৰ্ছ) হৈছে ১৯৯৭ চনত আমেৰিকান লেখক জাৰেড ডায়মণ্ডৰ দ্বাৰা লিখিত এখন বহু-বিদ্যায়তনিক অ-কাহিনীমূলক কিতাপ। ডায়মণ্ডে যুক্তি আগবঢ়াইছে যে মানৱ সমাজৰ মাজত ক্ষমতা আৰু প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱধানৰ উৎপত্তি মূলতঃ পৰিৱেশৰ পাৰ্থক্যৰ পৰাই হয়, যিবোৰ বিভিন্ন ইতিবাচক প্ৰতিক্ৰিয়াৰ চক্ৰৰ দ্বাৰা বৃদ্ধি পায়। যেতিয়া সাংস্কৃতিক বা জিনীয় পাৰ্থক্যই ইউৰেছিয়ানসকলক অনুকূল কৰি তুলিছে (উদাহৰণস্বৰূপে, লিখিত ভাষা বা ইউৰেছিয়ানসকলৰ মাজত স্থানীয় ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ বিকাশ), তেতিয়া তেওঁ দৃঢ়তাৰে কয় যে এই সুবিধাসমূহ সমাজ আৰু সংস্কৃতিৰ ওপৰত ভূগোলৰ প্ৰভাৱৰ বাবেই ঘটিছিল আৰু এইবোৰ ইউৰেছিয়ান জিনমৰ অন্তৰ্নিহিত নাছিল।

১৯৯৮ চনত ই সাধাৰণ অকল্পকাহিনীৰ বাবে পুলিৎজাৰ বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ বিজ্ঞান গ্ৰন্থৰ বাবে এভেণ্টিছ বঁটা লাভ কৰে। কিতাপখনৰ আধাৰত নিৰ্মিত আৰু নেচনেল জিঅ'গ্ৰাফিক ছ'চাইটিৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত এখন তথ্যচিত্ৰ ২০০৫ চনৰ জুলাই মাহত পিবিএছত সম্প্ৰচাৰ কৰা হয়।^১

লেখকৰ পৰিচয়

জাৰেড মেছন ডায়মণ্ড (ইংৰাজী: Jared Mason Diamond; জন্ম ১০ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৩৭) হৈছে এগৰাকী আমেৰিকান ভূগোলবিদ, ইতিহাসবিদ, নৃতত্ত্ববিদ, পক্ষীবিদ। দ্যা থাৰ্ড ছিম্পাঞ্জী (১৯৯১); পুলিৎজাৰ বঁটাৰে সন্মানীত গানছ্, জাৰ্মছ্ এণ্ড ষ্টিল (১৯৯৭); কলাপ্স (২০০৫), দ্য ৱৰ্ল্ড আনটিল য়েছটাৰডে (২০১২), আৰু আপহিভেল (২০১৯) হৈছে তেখেতে লিখা জনপ্ৰিয় গ্ৰন্থৰ নাম। তেখেতৰ মূল ক্ষেত্ৰ দেহতত্ত্ববিদ্যা যদিও; জাৰেড ডায়মণ্ডক নৃতত্ত্ববিদ্যা, বাস্তব্যবিদ্যা, ভূগোল আৰু বিৱৰ্তনীয় জীৱবিজ্ঞান আদিৰ দৰে একাধিক ক্ষেত্ৰত দখল আছে। তেখেত লছ এঞ্জেলছস্থিত কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভূগোলৰ অধ্যাপক। ২০০৫ চনত প্ৰছপেক্ট আলোচনী আৰু ফৰেইন পলিচি আলোচনীয়ে ভোটিঙ যোগে যুগুতোৱা "বিশ্বৰ শীৰ্ষস্থানীয় এশগৰাকী বুদ্ধিজীৱী"ৰ তালিকাত জাৰেড ডায়মণ্ডে নৱম স্থান অধিকাৰ কৰে।

গ্ৰন্থখনৰ সংক্ষিপ্ত বিৱৰণ

গ্ৰন্থৰ আৰম্ভণিতে পাপুয়া নিউগিনিৰ ৰাজনীতিবিদ ইয়ালিৰ সৈতে ডাইমণ্ডৰ কথা-বতৰাৰ বিৱৰণ দিয়া হৈছে। কথা-বতৰা পাপুয়া নিউগিনিৰ লোক আৰু দুটা শতিকা ধৰি এই অঞ্চলত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰা ইউৰোপীয়সকলৰ মাজত ক্ষমতা আৰু প্ৰযুক্তিৰ পাৰ্থক্যলৈ ধাৱমান হ’ল, যিটো পাৰ্থক্য ইউৰোপীয় জিনীয় শ্ৰেষ্ঠত্বৰ বাবে তেওঁলোকৰ দুয়োজনেই বিবেচনা কৰা নাছিল। উদ্ভাৱন আৰু নিৰ্মিত সামগ্ৰীৰ বাবে স্থানীয় শব্দ কাৰ্গো ব্যৱহাৰ কৰি য়ালিয়ে সুধিলে, "আপোনালোক শ্বেতাংগসকলে ইমানবোৰ মালবস্তু বিকশিত কৰি নিউ গিনিলৈ আনিছিল, কিন্তু আমাৰ কৃষ্ণাংগ মানুহৰ নিজৰ মালবস্তু কম আছিল কিয়?"

ডাইমণ্ডে উপলব্ধি কৰিলে যে একেটা প্ৰশ্নই আন ঠাইত প্ৰযোজ্য হোৱা যেন লাগে৷ আন আন জনগোষ্ঠীসমূহে ঔপনিৱেশিক আধিপত্যক আঁতৰাই দিয়াৰ পিছতো ধন-সম্পত্তি আৰু ক্ষমতাৰ ক্ষেত্ৰত পিছ পৰি আছে। আন কিছুমান ক্ষেত্ৰত তেওঁ কয় যে-"ইউৰোপীয় ঔপনিৱেশিকসকলে ধ্বংস, বশ আৰু কিছুমান ক্ষেত্ৰত আনকি নিঃশেষ কৰি পেলাইছে।"^২

গ্ৰন্থখনৰ শিৰোনামটোৱে বুজায় যে-কৃষিভিত্তিক সমাজসমূহে জনসংখ্যাক জয় কৰি আধিপত্য বজাই ৰাখিছিল যদিও কেতিয়াবা বহু পৰিমাণে বেছি আছিল, যাৰ ফলত সাম্ৰাজ্যবাদ বন্দুক, বীজাণু আৰু তীখাৰ দ্বাৰা সক্ষম হৈছিল।

ডায়মণ্ডে যুক্তি আগবঢ়ায় যে ভৌগোলিক, জলবায়ু আৰু পৰিৱেশগত বৈশিষ্ট্যই সুস্থিৰ কৃষি সমাজৰ আগতীয়া বিকাশৰ অনুকূল কৰি তুলিছিল, শেষত কৃষি প্ৰাণীৰ স্থানীয় ৰোগৰ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা আৰু আনক আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিব পৰা শক্তিশালী, সংগঠিত ৰাষ্ট্ৰৰ বিকাশৰ সূচনা কৰিছিল।