কলকাতা বিৰিয়ানী হৈছে এক মছলাদাৰ ভাতৰ পৰিসৰ।১ এই খাদ্যৰ নাম পশ্চিমবঙ্গৰ মহানগৰ কলিকতাৰ পৰা আহিছে। ইয়াত ভাতক মুখ্য উপাদান হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু মাংস, কণী, আলু আৰু মছলা যোগ কৰা হয়। ই আলুৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে অধিক পৰিচিত আৰু মছলা কম পৰিমাণে ব্যৱহৃত হোৱা বাবে বিখ্যাত।
যদিও এই প্ৰকাৰৰ বিৰিয়ানীৰ সঠিক উৎস জ্ঞাত নহয়, বিশ্বাস কৰা হয় যে ই ইৰাণত উদ্ভৱ হৈছে।২ ইতিহাসবিদ আৰু বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে আধুনিক সময়ৰ বিৰিয়ানী দিল্লীলৈ মোগল আমোলত আহিছিল। কলকাতা বিৰিয়ানী ১৮৫০ আৰু ১৮৬০ চনৰ সময়ত উদ্ভৱ হৈছিল।৩
কলকাতা বিৰিয়ানী কলকাতা চহৰ আৰু তাৰ উপকণ্ঠ অঞ্চলত যথেষ্ট জনপ্ৰিয় আৰু পশ্চিমবংগৰ অন্যান্য অঞ্চলতো বিশেষভাবে পৰিচিত।
এই বিৰিয়ানী হৈছে কলকাতাৰ এক সাংস্কৃতিক অংশ। কলকাতা বিৰিয়ানী প্ৰধানত ছাগলীৰ মাংসৰ সৈতে বনোৱা হয়। মাংসত ব্যৱহৃত মছলা আৰু আলুৰ বিশেষ অংশ প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবে ই পৃথক।
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ Srividya 2017, পৃ. 32
- ↑ Srividya 2017, পৃ. 32
- ↑ Venkataraman, Srividya. (2017-11-15). Tracing the Trails of the Nawabi Dish – Biryani. Academia.edu. University of Delhi
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “কলকাতা বিৰিয়ানী” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৫০৯৬৬৮ (১৭ মে’ ২০২৫)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।