আল্লাহ জিলাঈ বাঈ

আল্লাহ জিলাঈ বাঈ (ইংৰাজী: Allah Jilai Bai; ১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯০২^১ – ৩ নৱেম্বৰ ১৯৯২ ) ^১ ভাৰতৰ ৰাজস্থানৰ এজন লোকসংগীতৰ গায়িকা আছিল।^১

বিকানেৰত গায়ক পৰিয়ালত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল।^১ ১০ বছৰ বয়সলৈকে তেওঁ মহাৰাজ গংগা সিংহৰ দৰবাৰত গান গাইছিল।^১ উস্তাদ হুছেইন বক্স খানৰ পৰা আৰু পিছলৈ আচান মহাৰাজৰ পৰা তেওঁ সংগীতৰ শিক্ষা লৈছিল। ^১ তেওঁ এসময়ত বিকানেৰৰ মহাৰাজ গংগা সিংহৰ দৰবাৰত গান গাইছিল।^২

মান্দ, থুমৰি, খয়াল আৰু দাদৰাৰ বিষয়ে তেওঁ খুবেই পাকৈত আছিল।^১ হয়তো তেওঁৰ আটাইতকৈ পৰিচিত পংক্তিটো হৈছে কেশৰিয়া বলম ৷^১ ১৯৮২ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক কলা ক্ষেত্ৰত সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে।^১ ১৯৮৮ চনত তেওঁ লোকসংগীতৰ বাবে সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটাও লাভ কৰে, আৰু ২০১২ চনত মৰণোত্তৰভাৱে ৰাজস্থান ৰত্ন বঁটা লাভ।^২