আনা মাৰিয়া মাচাডো

আনা মাৰিয়া মাচাডো (জন্ম ২৪ ডিচেম্বৰ ১৯৪১) ব্ৰাজিলৰ শিশু গ্ৰন্থৰ লেখিকা, লিজিয়া বজুংগা নুনেছ আৰু ৰুথ ৰোচাৰ সৈতে অন্যতম উল্লেখযোগ্য। ২০০০ চনত তেওঁ "শিশু সাহিত্যলৈ স্থায়ী অৱদান"ৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় হান্স খ্ৰীষ্টিয়ান এণ্ডাৰছন পদক লাভ কৰে।^১২৩ ২০১২ চনত তেওঁ শিশু আৰু যুৱ প্ৰাপ্তবয়স্ক সাহিত্যৰ এছ এম আইবেৰ'-আমেৰিকান বঁটাও লাভ কৰে।^৪

জীৱন

১৯৪১ চনত ৰিঅ’ ডি জেনেইৰ’ত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আনা মাৰিয়া মাচাডোই।^৫ ৰিঅ’ ডি জেনেইৰ’ আৰু নিউয়ৰ্ক চহৰত চিত্ৰশিল্পী হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। ৰোমান ভাষা অধ্যয়ন কৰাৰ পাছত তেওঁ পেৰিছৰ ‘ইক’ল প্ৰেকটিক ডেছ হ’টছ এটুডছ’ত ৰ’লেণ্ড বাৰ্থছৰ সৈতে পি এইচ ডি কৰে। পেৰিছৰ ‘এলে’ আলোচনী আৰু লণ্ডনৰ বিবিচিৰ সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯৭৯ চনত ব্ৰাজিলত প্ৰথম শিশুৰ কিতাপৰ দোকান 'মালাছাৰ্টেছ' মুকলি কৰে।^৫

১৯৬৯ চনত আনা মাৰিয়া মাচাডোৱে লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে। "মই সামৰিক একনায়কত্ববাদৰ সময়ত লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰা সেই প্ৰজন্মৰ লেখকসকলৰ অন্তৰ্গত, কিয়নো কবিতা আৰু গীতৰ গ্ৰন্থৰ সমান্তৰালভাৱে শিশু সাহিত্যও সেইকেইটামান সাহিত্যৰ ৰূপৰ ভিতৰত আছিল, যাৰ সহায়ত ভাষাৰ কাব্যিক আৰু প্ৰতীকী ব্যৱহাৰৰ জৰিয়তে আপুনি জয় ডি ভিভ্ৰ, ব্যক্তিগত স্বাধীনতা আৰু মানৱ অধিকাৰৰ প্ৰতি সন্মানৰ ধাৰণাসমূহ জনাব পাৰিছিল।" তেওঁৰ গল্প Menina Bonita do laço de fita (১৯৮৬; ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰা হৈছে Nina Bonita: A Story, 2001, ISBN 978-0916291631^৬) এযোৰ বগা আৰু ক'লা শহাপহুৰ বিষয়ে যিয়ে বিয়া কৰাই ক'লা, বগা আৰু ক'লা-বগা আৰ্হিৰ সন্তান গোটাই জমা কৰে, বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ একেলগে থকাৰ বিষয়ে লিখা এখন মনোমোহা কিতাপ। ‘এৰা উমা ভেজ উম টিৰানো’ (১৯৮২)ত তিনিটা শিশুৱে ৰং, চিন্তা আৰু যিকোনো সুখ নিষিদ্ধ কৰা এজন অত্যাচাৰীক অৱজ্ঞা কৰিছে। আঙুলি নোটোঁৱাকৈয়ে আনা মাৰিয়া মাচাডোৱে সদায় নিজৰ বাৰ্তাবোৰ হাস্যৰসময়ী কাহিনীৰে সজাই তোলে আৰু শাৰীৰ মাজতো পঢ়িব পৰাকৈ তেওঁৰ যুৱ পাঠকসকলৰ ক্ষমতাক বিশ্বাস কৰে।

তেওঁৰ প্ৰজন্মৰ বহু ব্ৰাজিলিয়ান শিশু গ্ৰন্থ লেখকৰ দৰেই আনা মাৰিয়া মাচাডোও মহান শিশু গ্ৰন্থ লেখক জোচে বেণ্টো মণ্টেইৰো লোবাটোৰ পৰম্পৰাত আছে বুলি কোৱা হয়।^৫ তেওঁৰ লেখাটো "যাদুকৰী বাস্তৱবাদ"ৰ শৈলীত সামাজিক ব্যংগ আৰু কল্পনাতীত উপাদানৰ সূক্ষ্ম মিশ্ৰণৰ লগতে ভাষা আৰু আখ্যান গঠনৰ সচেতন আৰু চঞ্চল ব্যৱহাৰৰদ্বাৰা চিহ্নিত কৰা হৈছে। 'História meio ao contrário' (১৯৭৮)ত আনা মাৰিয়া মাচাডোৱে সাধুকথাৰ ক্লাছিক আখ্যানমূলক গাঁথনিটোক মূৰত ঘূৰাই নিজৰ কাহিনীটোক এইদৰে আৰম্ভ কৰিবলৈ দিছে: "আৰু যদি সিহঁতৰ মৃত্যু হোৱা নাছিল, তেন্তে সিহঁত আজিও জীয়াই আছে" আৰু শেষত "একালৰ সময়ত।"^৫

‘বিছা বিয়া, বিছা বেল’ (১৯৮২) নামৰ তেওঁৰ অন্যতম কেন্দ্ৰীয় ৰচনাখনত ইছাবেলৰ মৃত প্ৰাক্তন আইতাক বিছা বিয়া আৰু ভৱিষ্যতৰ নিজৰ প্ৰপৌত্ৰ বিছা বেলৰ সৈতে হোৱা অভ্যন্তৰীণ সংলাপ প্ৰজন্মৰ মাজত থকা অদৃশ্য সংযোগলৈ এক যাদুকৰী যাত্ৰাত পৰিণত হয়, যিয়ে অৱশেষত ইছাবেলক নিজৰ পথ বিচাৰি উলিয়াবলৈ অনুমতি দিয়ে। লেখকৰ বাবে কল্পনাৰ অৰ্থ হ’ল স্থান আৰু সময়ৰ বাবে জ্ঞানক সম্প্ৰসাৰিত কৰা আৰু বাস্তৱ আৰু কল্পনাক ইটোৱে সিটোৰ লগত মিহলি হ’বলৈ দিয়া।

ঠিক তেনেদৰেই উজ্জ্বলভাৱে ‘পালাভ্ৰা ডি হ’নৰা’ (২০০৫, ইংৰাজী: ৱৰ্ড অৱ অনাৰ)ত মাচাডোৱে ১৯ শতিকাত তেওঁলোকৰ আগমনৰ পিছৰেপৰা অতি ধনী হৈ পৰা এটা লুছ’-ব্ৰাজিলিয়ান পৰিয়ালৰ কাহিনী কয়। পাঠকে লেটিচিয়াৰ সন্মুখীন হয়, যিয়ে পৰিয়ালৰ উত্তৰাধিকাৰৰ বিচ্ছিন্ন অৱশিষ্টৰপৰা নিজৰ কাহিনীটো পুনৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে।

আনা মাৰিয়া মাচাডো পৰিয়ালৰ সৈতে ৰিঅ’ ডি জেনেইৰ’ত থাকে।

বঁটা

আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যুৱক-যুৱতীসকলৰ কিতাপৰ ব’ৰ্ডে প্ৰদান কৰা দ্বিবাৰ্ষিক হান্স খ্ৰীষ্টিয়ান এণ্ডাৰছন বঁটা হৈছে শিশু গ্ৰন্থৰ লেখক বা চিত্ৰকৰৰ বাবে পোৱা সৰ্বোচ্চ স্বীকৃতি। ২০০০ চনত জান্সনে এই লেখাৰ বঁটা লাভ কৰে।^১২

আনা মাৰিয়া মাচাডোৱে ১৭খন দেশৰ শিশু আৰু প্ৰাপ্তবয়স্কৰ বাবে শতাধিক কিতাপ লিখিছে যাৰ বাবে তেওঁ ব্ৰাজিলৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য বঁটা আৰু বহু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্মান লাভ কৰিছে।