আদিমালী

আদিমালী ভাৰতৰ দক্ষিণ-পশ্চিম কেৰালাৰ ইডুক্কি জিলাৰ এখন চহৰ।^১২৩ আদিমালী ৮৫ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত অৱস্থিত, যাক কোচি-থোণ্ডি ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ বুলি জনা গৈছিল, পূৰ্বতে কোচি মাধুৰা ঘাইপথ (বা পুৰণি অলৱেই মুন্নাৰ পথ) নামেৰে জনাজাত, যিয়ে কোচি আৰু মাদুৰাই সংযোগ কৰে। ১৮৫ নং ঘাইপথটো আদিমালি সংযোগস্থলৰপৰা চেৰুথোনি, পাইনাভু সংযোগ কৰা নতুন ৮৫ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ সৈতে আৰম্ভ হৈ কেৰালা ৰাজ্যৰ কুমিলিৰ ওচৰৰ নতুন ১৮৩ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ সৈতে সংযোগস্থলত শেষ হয়। আদিমালীৰপৰা মুন্নাৰলৈ মাত্ৰ ২৭ কিলোমিটাৰ দূৰত, যিটো এটা বিখ্যাত পাহাৰীয়া ষ্টেচন।^৪ জলপ্ৰপাত সীয়াপ্পাৰা, আদিমালি আৰু ৱালাৰা সমীপতে অৱস্থিত। জলকীয়া আৰু ক'ক' খেতি এই অঞ্চলৰ মূল কৃষি কাৰ্য্য।^৫ ১৯৬৩ চনত আদিমালীৰপৰা প্ৰায় ১৫ কিলোমিটাৰ দক্ষিণ-পূবে পান্নিয়াৰ নদীৰ সিপাৰে ৰাজক্কাদলৈ যোৱাৰ পথত পনমুডী বান্ধ (২৯৪ মিটাৰ দৈৰ্ঘ্য) নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। থোপ্ৰামকুডী হৈছে নিকটতম চহৰ। আদিমালী মুন্নাৰৰ ওচৰত থকাৰ বাবে আৰু প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশৰ বাবে জনাজাত। আদিমলীত পথ, চুপাৰ মাৰ্কেট, বজাৰ, শিক্ষানুষ্ঠান আৰু চিকিৎসালয়কে ধৰি প্ৰায় সকলো মৌলিক সুবিধা আছে।^৬

আদিমলী অঞ্চলৰ পূৰ্বৰ নাম আছিল মন্নমকণ্ডম, কিয়নো নামটোৰপৰা বুজা যায় যে এসময়ত এই অঞ্চলত মান্নান জনগোষ্ঠীয়ে বসবাস কৰিছিল। আদিমালীত সামূহিকভাৱে মুথুৱন নামৰ আন আন জনজাতি গোটবোৰো বসবাস কৰি আছিল। ১৯৮০ চনৰ আগতে খেতিৰ অধীনত থকা প্ৰধান শস্য আছিল ধানৰ লগতে জলকীয়া আৰু ইলাচি। এতিয়া প্ৰায় ৯০ শতাংশ ধাননি পথাৰ অন্য কামৰ বাবে সংশোধন কৰা হৈছে যেনে আৱাসিক মাটি, ৰবৰ বাগিছা বা কলৰ পথাৰ।^৭

ইতিহাস

আদিমালী হৈছে কোচি আৰু মুন্নাৰৰ মাজত অৱস্থিত এক অপেক্ষাকৃতভাৱে নতুন চহৰ। বিংশ শতিকাৰ মধ্যভাগত যেতিয়া কেৰালা চৰকাৰে ওচৰ-পাজৰৰ জিলাসমূহৰপৰা ইয়াত বিপুলসংখ্যক লোকক বসতি স্থাপনৰ অনুমতি দিয়ে, তেতিয়াৰপৰাই এই স্থানটোৱে গুৰুত্ব লাভ কৰে। ইয়াৰে বেছিভাগ লোকেই কট্টায়াম, থোডুপুঝা, কোঠামংগলম আৰু মুভাট্টুপুঝা অঞ্চলৰপৰা প্ৰব্ৰজন কৰিছিল। যিহেতু ই দুটা মুখ্য পথক সংযোগ কৰে আৰু মুন্নাৰলৈ যোৱাৰ পথত এক জনপ্ৰিয় বিশ্ৰামৰ স্থান, সেয়েহে আদিমালী লাহে লাহে আকাৰত ডাঙৰ হৈ পৰে। বৰ্তমান আদিমালী জিলাখনৰ এক প্ৰধান জনবসতিপূৰ্ণ কেন্দ্ৰ হিচাপে গঢ় লৈ উঠিছে।

কোচি আৰু মাদুৰাইক সংযোগ কৰা ৪৯ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত আদিমালী অৱস্থিত। পাহাৰীয়া স্থান মুন্নাৰ আদিমালীৰপৰা প্ৰায় ৩০ কিঃমিঃ দূৰত। চিয্যাপাৰা আৰু ভালৰা জলপ্ৰপাত অডিয়মালিৰ পথত অৱস্থিত। জলকীয়া/জালুক হৈছে এই অঞ্চলৰ মূল খেতি। মুথিৰাপ্পুঝা নদীৰ ওপৰত নিৰ্মাণ কৰা কাল্লাৰকুট্টি বান্ধ অডিয়মালিৰপৰা প্ৰায় ৯.৫ কিঃমিঃ দূৰত, পানীক্কানকুডিৰ পথত অৱস্থিত। নেৰিয়ামংগলম জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পৰ অংশ হিচাপে ১৯৬১ চনত এই বান্ধটো নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। পান্নিয়াৰ নদীৰ ওপৰত নিৰ্মিত পনমুডি বান্ধটো ৰাজাক্কাডৰ পথত অডিয়মালিৰপৰা প্ৰায় ১৫ কিঃমিঃ দূৰত অৱস্থিত। ১৯৬৩ চনত নিৰ্মিত এই বান্ধটোৰ দৈৰ্ঘ্য ২৯৪ মিটাৰ। এই অঞ্চলৰ ওচৰৰ ঠাইবোৰ হ’ল কুথিৰায়াল্লা, পেটিমুডি আৰু মাংকুলাম। পেটিমুডি অঞ্চলটো তামিলনাডুৰ ওচৰত।

আদিমালীয়ে দশক দশক ধৰি ওচৰৰ কেইবাখনো সৰু চহৰ যেনে কুঞ্জিথান্নি, আনাচাল, ৰাজাক্কাড, শান্থানপাৰা, ভেলাথুভাল, মুৰিক্কাস্ছেৰী, থোপ্ৰামকুডি, পানীক্কানকুডি, কাল্লাৰকুট্টি আদিৰ বাবে ব্যাৱসায়িক কেন্দ্ৰ হিচাপে কাম কৰিছিল। অৱশ্যে, উন্নত পথ আৰু অন্যান্য আন্তঃগাঁথনিৰ বিকাশৰ বাবে এই সৰু চহৰবোৰৰ অডিয়মালিৰ ওপৰত থকা নিৰ্ভৰশীলতা বছৰৰ পাছত বছৰ ধৰি হ্ৰাস পায় আৰু ইয়াৰে কেইখনমানে স্বাৱলম্বী ব্যাৱসায়িক চহৰ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।^৮

ভৌগোলিক অৱস্থান

আদিমালী কেৰালাৰ ইডুক্কি জিলাৰ এক অন্যতম মনোৰম ভৌগোলিক অঞ্চলত অৱস্থিত, যি বিভিন্ন ধৰণৰ পাহাৰ, সেউজ উপত্যকা আৰু প্ৰাকৃতিক জলপ্ৰপাতেৰে আৱৃত। পাহাৰীয়া ভূ-প্ৰকৃতি আৰু উৰ্বৰ মাটিৰ বাবে এই অঞ্চলটো বিশেষভাৱে মচলা খেতি, যেনে— জালুক আৰু ইলাচীৰ বিস্তাৰিত বাগিছাৰ বাবে অত্যন্ত জনাজাত। ইয়াৰ উপৰি, অঞ্চলটোৰ নদী প্ৰণালীৰ উপযুক্ত ব্যৱহাৰৰ বাবে ইয়াত কাল্লাৰকুট্টি আৰু পনমুডিৰ দৰে কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ বান্ধ আৰু তাৰ সৈতে সংলগ্ন কৃত্ৰিম জলাশয় নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। এই বান্ধসমূহে কেৱল জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প আৰু জলসেচনতেই অৰিহণা যোগোৱা নাই, বৰঞ্চ অঞ্চলটোৰ ভৌগোলিক দৃশ্য-পটক অধিক আকৰ্ষণীয় আৰু অপৰূপ কৰি তুলিছে।

আদিমালী অঞ্চলটোৰ অন্য এক মূল ভৌগোলিক বৈশিষ্ট্য হৈছে ইয়াৰ ধাৰাবাহিক জলপ্ৰপাতসমূহ, যিয়ে সমগ্ৰ অঞ্চলটোক প্ৰাকৃতিকভাৱে চহকী কৰি তুলিছে।^৯

চিয্যাপাৰা জলপ্ৰপাত

চিয্যাপাৰা জলপ্ৰপাত হৈছে কেৰালাৰ ইডুক্কি জিলাত কচি-মাদুগ্ৰাই সংযোগী ৪৯ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষতে অৱস্থিত এক অত্যন্ত জনপ্ৰিয় আৰু মনোৰম প্ৰাকৃতিক জলপ্ৰপাত। প্ৰায় ১০০০ ফুট উচ্চতাৰপৰা ১৩টা বিশেষ শিলাখণ্ড বা পাহাৰীয়া স্তৰৰ ওপৰেৰে আছাৰ খাই তললৈ বৈ অহা এই জলপ্ৰপাতটোৰ দৃশ্য অতিশয় চমকপ্ৰদ। পাহাৰৰ ঘন সেউজীয়া বনাঞ্চলৰ মাজেৰে ধাৱমান এই জলপ্ৰপাতটো ঘাইপথৰ কাষৰ দলংখনৰ ঠিক সমীপতে অৱস্থিত হোৱাৰ বাবে পৰ্যটকসকলে একেবাৰে কাষৰপৰা আৰু তলৰ ভাগৰপৰা ইয়াৰ জলৰাশি প্ৰত্যক্ষ কৰাৰ এক বিৰল সুযোগ লাভ কৰে। মুন্নাৰলৈ যোৱা পথত এটা মুখ্য বিশ্ৰামৰ স্থান হিচাপে বিবেচিত এই অঞ্চলটোত গা-ধোৱা বা জলপ্ৰপাতৰ সতেজ পানীৰ আনন্দ ল'বলৈ এক নিৰ্ধাৰিত স্থানৰো ব্যৱস্থা আছে, যিয়ে দেশী-বিদেশী ভ্ৰমণকাৰীসকলক এক অপূৰ্ব আৰু পাহৰিব নোৱাৰা ভ্ৰমণৰ অভিজ্ঞতা প্ৰদান কৰে।^১০

ভালৰা জলপ্ৰপাত

ভালৰা জলপ্ৰপাত হৈছে কেৰালাৰ ইডুক্কি জিলাত অৱস্থিত এক অত্যন্ত নান্দনিক আৰু আকৰ্ষণীয় প্ৰাকৃতিক জলপ্ৰপাত, যি বিখ্যাত চিয্যাপাৰা জলপ্ৰপাতৰপৰা মাত্ৰ ১ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত, কচি-মাদুগ্ৰাই ৪৯ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ দিশত অৱস্থিত। বিখ্যাত পেৰিয়াৰ নদীৰ এটা উপনদীৰপৰা সৃষ্টি হোৱা এই জলপ্ৰপাতটো প্ৰায় ২০০ ফুট উচ্চতাৰ পাহাৰীয়া টিঙৰপৰা অতি থিয়ভাৱে এখন গভীৰ উপত্যকা বা খাদলৈ ধাৰাসাৰে নামি আহিছে। চাৰিওফালে ঘন, অপূৰ্ব সেউজীয়া বনাঞ্চল আৰু মনোৰম পাহাৰীয়া পৰিৱেশেৰে ঘেৰি থকা ভালৰা জলপ্ৰপাতে প্ৰকৃতিপ্ৰেমী আৰু আলোকচিত্ৰশিল্পীসকলৰ বাবে এক অপূৰ্ব নৈসৰ্গিক দৃশ্য উপহাৰ দিয়ে। বিশেষকৈ বাৰিষাকালত যেতিয়া পানীৰ প্ৰৱাহ অতি প্ৰবল হৈ পৰে, তেতিয়া ইয়াৰ শব্দ আৰু গংগাজলৰ দৰে বগা শুভ্ৰ জলৰাশিয়ে পৰ্যটকসকলক মুগ্ধ কৰে, যি আদিমালী আৰু মুন্নাৰ ভ্ৰমণৰ পথত এক অন্যতম প্ৰধান আকৰ্ষণ হিচাপে বিবেচিত হৈ আহিছে।

আদিমালী জলপ্ৰপাত

আদিমালী জলপ্ৰপাত হৈছে কেৰালাৰ ইডুক্কি জিলাৰ আদিমালী চহৰৰ মূল কেন্দ্ৰৰ একেবাৰে সমীপতে অৱস্থিত এক অন্যতম অনন্য আৰু আকৰ্ষণীয় প্ৰাকৃতিক সুষমা। অন্য বহুতো জলপ্ৰপাতৰ দৰে ঘন বনাঞ্চল বা অতি দুৰ্গম পাহাৰীয়া অঞ্চললৈ নোযোৱাকৈয়ে চহৰখনৰ নামানুসৰি নামকৰণ কৰা এই জলপ্ৰপাতটোলৈ চহৰৰ মূল পথৰপৰাই অতি সহজে আৰু কম সময়ৰ ভিতৰতে যাব পাৰি। পাহাৰীয়া শিলৰ ওপৰেৰে স্বাভাৱিকভাৱে বৈ অহা এই শুভ্ৰ জলধাৰাই আদিমালী চহৰখনৰ ভৌগোলিক দৃশ্য-পটক এক সুকীয়া নান্দনিক ৰূপ প্ৰদান কৰিছে, যাৰ বাবে ই স্থানীয় ৰাইজৰ উপৰি মূল চহৰখনলৈ অহা পৰ্যটকসকলৰ বাবে এক প্ৰধান চিনাকি স্থান (landmark) আৰু বিশ্ৰামৰ আকৰ্ষণীয় কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰিছে। বিশেষকৈ বাৰিষাৰ সময়ছোৱাত যেতিয়া জলপ্ৰপাতটো পানীত উপচি পৰে, তেতিয়া ইয়াৰ নান্দনিক ৰূপে সমগ্ৰ চহৰখনৰ পৰিৱেশটোকে এক সতেজ আৰু শান্ত প্ৰাকৃতিক মাত্ৰা প্ৰদান কৰে।

জলবায়ু

আদিমালীৰ ভৌগোলিক অৱস্থিতি আৰু উচ্চতাৰ বাবে ইয়াত বছৰটোৰ সৰহভাগ সময়তে এক প্ৰশান্তিদায়ক তথা শীতল জলবায়ু বিৰাজ কৰে। পাহাৰীয়া অঞ্চলৰ নিজা বিশেষত্বৰ বাবেই ইয়াৰ পৰিৱেশ নথকা মনোগ্ৰাহী, যদিও ওচৰতে থকা বিখ্যাত শৈলচহৰ মুন্নাৰৰ তুলনাত ইয়াৰ ঠাণ্ডাৰ প্ৰকোৱ কিছু কম। আদিমালীৰ উত্তাপৰ মাত্ৰা সদায় সহনশীল অৱস্থাতে থাকে; ইয়াত তাপমাত্ৰা সাধাৰণতে ১৭°C ৰপৰা ২৪°C ৰ ভিতৰতে সীমাবদ্ধ হৈ থাকে। জহকালতো তাপমাত্ৰা অতি কমেইহে ২৬°C ৰ ওপৰলৈ উঠে, আনহাতে শীতকালতো ই ১০°C ৰ তললৈ নামি নাযায়। বিশেষকৈ ডিচেম্বৰ আৰু জানুৱাৰী মাহ দুটাত অঞ্চলটোত ঠাণ্ডাৰ পৰিমাণ অন্যান্য মাহৰ তুলনাত অধিক বৃদ্ধি পায়, যিয়ে পৰ্যটক তথা স্থানীয় লোকসকলক এক সুকীয়া অভিজ্ঞতা প্ৰদান কৰে।

কেৱল শীতলেই নহয়, আদিমালী ইয়াৰ প্ৰচুৰ বৃষ্টিপাতৰ বাবেও বিশেষভাৱে জনাজাত। সমগ্ৰ বছৰজুৰি ইয়াত কম-বেছি পৰিমাণে বৰষুণ হৈ থাকে যদিও জুনৰপৰা চেপ্টেম্বৰ মাহলৈকে বলি থকা দক্ষিণ-পশ্চিম মৌচুমী বতাহৰ সময়ছোৱাত ইয়াৰ বৰষুণৰ পৰিমাণ আটাইতকৈ বেছি হয়। কেতিয়াবা কোনো ধৰণৰ বিৰতি নোহোৱাকৈ একেৰাহে বহু ঘণ্টা বা আনকি কেইবাদিনো ধৰি হৈ থকা প্ৰবল বৰষুণৰ বাবে চহৰখনৰ স্বাভাৱিক যাতায়াত আৰু দৈনন্দিন জনজীৱন সম্পূৰ্ণৰূপে স্তব্ধ হৈ পৰে। এনে প্ৰত্যাহ্বান সত্ত্বেও, আদিমালীৰ নৈসৰ্গিক সৌন্দৰ্য, শান্ত সেউজীয়া বাতাৱৰণ আৰু স্নিগ্ধ আৱহাৱাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ বহু নতুন বাসিন্দাই স্থায়ীভাৱে বসবাস কৰাৰ উদ্দেশ্যে এই মনোৰম চহৰখনলৈ প্ৰব্ৰজন কৰা দেখা যায়।^১১

উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি

• মাইনা উমাইবান, মালয়ালম ভাষাৰ লেখিকা আৰু শিক্ষাবিদ^১২
• বিনু আদিমালি, এগৰাকী ভাৰতীয় কমেডিয়ান আৰু অভিনেতা যিয়ে মূলতঃ মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত কাম কৰে
• কেৰালাৰ হৈ খেলা ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ শচীন বেবী

ওচৰৰ ঠাইবোৰ

• মুন্নাৰ
• কলাৰকুট্টি
• ২০০ একৰ
• ১০০০ একৰ
• কম্বিলিকন্দম
• পুল্লুকন্দম
• পেৰাথ’ড
• পনিকনকুডী
• পলিভাছাল
• ভেলাথুভাল
• কননাথাদি
• মুৰিকাচেৰী
• কুম্পনপাৰা
• মুনিয়াৰা
• ৰজাক্কাদ
• ৰাজকুমাৰী