অমৰ সিংহ দ্বিতীয়

মহাৰাণা অমৰ সিংহ দ্বিতীয়^১ (৩ অক্টোবৰ ১৬৭২ – ১০ ডিচেম্বৰ ১৭১০) ১৬৯৮ চনৰপৰা ১৭১০ চনলৈকে মেৱাৰ ৰাজ্যৰ মহাৰাণা আছিল। তেওঁ তেওঁৰ পিতৃ মেৱাৰৰ মহাৰাণা জয় সিংহৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ।

ৰাজত্ব

মহাৰাণা অমৰ সিংহ দ্বিতীয়ই তেওঁৰ পিতৃ মহাৰাণা জয় সিংহৰ উত্তৰাধিকাৰী হয়, যি সময়ত সমগ্ৰ ৰাজপুতনা বিভক্ত ৰাজ্য আৰু সম্ভ্ৰান্ত লোকেৰে সিঁচৰতি হৈ পৰিছিল। মহাৰাণা দ্বিতীয় অমৰ সিংহই তেওঁৰ জনসাধাৰণ আৰু মেৱাৰৰ সমৃদ্ধিৰ বাবে বিভিন্ন সংস্কাৰ কৰিছিল যদিও তেওঁৰ প্ৰধান অৱদান আছিল বিদ্ৰোহী ৰাজ্য অম্বৰ আৰু মাৰৱাৰৰ সৈতে মিত্ৰতা। তেওঁৰ ৰাজত্বকালত একাধিক বিদ্ৰোহ আৰু বিদ্ৰোহৰ ফলত মোগল শক্তিৰ অৱনতি ঘটিছিল। এই সময়ৰ সুযোগ লৈ দ্বিতীয় অমৰ সিংহই মোগলৰ সৈতে ব্যক্তিগত চুক্তিত লিপ্ত হয়। একে সময়তে তেওঁ অম্বৰৰ সৈতে বৈবাহিক মিত্ৰতাত সোমাই পৰে, নিজৰ কন্যাক জয়পুৰৰ ছাৱাই জয় সিংহক বিবাহত দি বন্ধুত্বত মোহৰ মাৰিলে। উদয়পুৰ, অম্বাৰ আৰু মাৰৱাৰ ৰাজ্যই একত্ৰিত হৈ এতিয়া মোগলৰ বিৰুদ্ধে ত্ৰিকোণ মৈত্ৰী গঠন কৰিলে।

ৰাজপুত ৰাজ্যসমূহৰ বাবে বিশেষ নিয়ম নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল, যাতে ৰাজপুতনাক শক্তিশালী কৰা হয় আৰু মোগলক সহায় অস্বীকাৰ কৰা হয়। তথাপি দ্বিতীয় অমৰ সিঙে মেৱাৰ আৰু অন্যান্য ৰাজপুত ৰাজ্যৰ স্বাধীনতাৰ বাবে অধিক শক্তিশালী প্ৰচেষ্টাৰে যুঁজিছিল। তেওঁ জিজিয়াৰ বিৰুদ্ধেও যুদ্ধ কৰিছিল; ই হিন্দুসকলৰ তীৰ্থযাত্ৰাৰ বাবে আৰোপ কৰা ধৰ্মীয় কৰ।

কিন্তু দ্বিতীয় অমৰ সিংহৰ মৃত্যুৰ লগে লগে এজন স্বতন্ত্ৰ সাহসী ৰজাৰ উত্তৰাধিকাৰ আৰু প্ৰচেষ্টাও মৃত্যুমুখত পৰিল, যিয়ে নিজৰ জনসাধাৰণৰ স্বাধীনতা আৰু মাতৃভূমিৰ সমৃদ্ধিৰ বাবে মোগলৰ বিৰুদ্ধে ৰাজপুতনাক একত্ৰিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।^২৩