ৰতন সিং

ৰতন সিং বা দ্বিতীয় ৰতন সিং^১ তেওঁ ৰাণা ছাংগাৰ পুত্ৰ আছিল।^২(মৃত্যু ১৫৩১) ১৫২৮ চনৰ পৰা ১৫৩১ চনলৈকে মেৱাৰৰ মহাৰাণা আছিল। ১৫৩১ চনত যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ পিছত তেওঁৰ ভাতৃ বিক্ৰমাদিত্য সিং ৰাজপাটত বহে।^২

জীৱনী

দ্বিতীয় ৰতন সিংহ সংগ্ৰাম সিংহ (প্ৰথম) আৰু ৰাণী ধন বাইৰ পুত্ৰ। এইদৰে তেওঁ ৰাওগংগাৰ ভতিজা আৰু ভোজ ৰাজ, বিক্ৰমাদিত্য, উদয় সিংহৰ সতীয়া ভাতৃ আছিল। ডাঙৰ ভাতৃ ভোজৰ মৃত্যুৰ লগে লগে আৰু পিতৃ মেৱাৰৰ মহাৰাণাৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰতন উত্তৰাধিকাৰী হয়।

তেওঁৰ পত্নী আছিল ৰাণী গুমান কানৱাৰ আৰু ৰতনৰ সতীয়া মাক ৰাণী কৰ্ণৱতীৰ ভতিজী বুণ্ডীৰ মহাৰাণী সুজা বাই।

মালৱাৰ মাহমুদ খিলজী ৰতনৰ পিতৃ ৰাণা ছাংগাৰ হাতত পৰাস্ত হয়। তাৰ ফলস্বৰূপে তেওঁ মেৱাৰৰ এজন শাসকৰ লগত প্ৰতিশোধ পূৰণৰ সুযোগৰ বাবে অপেক্ষাত আছিল। ছাংগাৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ ৰাণাৰ দেশ ধ্বংস কৰিবলৈ সেনাবাহিনীৰে সৈতে শ্বিৰ্জা খানক নিয়োগ কৰে। তাৰিক-ই আলফিৰ মতে, তেওঁ এই তিনিটা উদ্দেশ্যৰ দ্বাৰাই সক্ৰিয় হৈছিল (i) ৰাণাক শাস্তি দিবলৈ (ii) ছাংগাই দখল কৰা মালৱাৰ কিছুমান ভূখণ্ড উদ্ধাৰ কৰিবলৈ আৰু (iii) ৰাণাৰ সৈতে মিলি যোৱা আৰু শেহতীয়াকৈ মালৱা ৰাজ্যৰ কিছু ভূখণ্ড জব্দ কৰা চিলাহাদী তনৱাৰক শাস্তি দিবলৈ। কিন্তু শ্বিৰ্জা খান বেয়াকৈ পৰাজিত হোৱাৰ বাবে চুলতানৰ চেষ্টা অসাৰ বুলি প্ৰমাণিত হ’ল। একে সময়তে দ্বিতীয় ৰতন সিংহই বৃহৎ সৈন্যবাহিনী লৈ মালৱাত সোমাই সম্বালিয়া (সাৰংপুৰৰ ওচৰত) গাঁৱত উপস্থিত হয়। ইয়াৰ চাৰিওফালৰ দেশখনক বিধ্বস্ত কৰি তেওঁ উজ্জয়িনৰ ফালে আগবাঢ়িল আৰু মালৱাৰ চুলতান মাহমুদ খিলজীৰ সৈতে মুখামুখি হ’ল। মহাৰাণা ছাংগাই মালৱাত প্ৰৱেশ কৰাৰ সময়ত গুজৰাটৰ চুলতানে মালৱাৰ চুলতানৰ সৈতে মিলিত হৈ পিছৰজনক প্ৰয়োজনীয় সহায় আগবঢ়াইছিল। কিন্তু অলপ পিছতে পৰিস্থিতি সলনি হ’ল। এই চুলতানসকলৰ মাজত বিবাদৰ সৃষ্টি হৈছিল। অহংকাৰী স্বভাৱৰ বাবে মালৱাৰ চুলতান মাহমুদ খিলজীয়ে নিজৰ অনুগামীসকলৰ মাজত নিজৰ বিশ্বাস গঢ়ি তুলিব পৰা নাছিল। তাৰ পিছত তেওঁ সেৱা আৰু চিলাহাদীৰ মোহিন খানক মেৱাৰ আক্ৰমণৰ বিৰুদ্ধে সহায় কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ কৰিলে। যেতিয়া তেওঁ অপেক্ষা কৰাসকলৰ ওচৰ পাইছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁক কিছু অসাধাৰণ সন্মান যাচিছিল। ইয়াতে কিবা সন্দেহ কৰি তেওঁ তেওঁলোকক এৰি ৰতন সিঙৰ শিবিৰলৈ যায় যিয়ে চুলতানক হতাশ কৰি তুলিছিল। মেৱাৰ সেনাই মালৱা সৈন্যক পৰিপাটিকৈ উজ্জয়িনক পৰাস্ত কৰি সফলতাৰে লুটপাত চলায়।^৩

ৰতনৰ উল্লেখযোগ্যভাৱে বুণ্ডীৰ ভায়েক ৰাও সুৰজ মালৰ প্ৰতি ক্ষোভ আছিল। ইয়াৰ কাৰণ আছিল যে তেওঁ নিজৰ সতীয়া ভাতৃ বিক্ৰমাদিত্যৰ অভিভাৱক হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু লগতে তেওঁ প্ৰথম পৃথ্বীৰাজ সিংহৰ কন্যা ৰতনৰ বাগদত্তাক অপহৰণ কৰিছিল। প্ৰতিশোধ পূৰণ কৰিবলৈ ৰতনে সুৰজক হত্যাৰ উদ্দেশ্যেৰে তেওঁৰ লগত চিকাৰ কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়। চিকাৰ কৰি ফুৰা সময়ত ৰতনে সুৰজক আক্ৰমণ কৰে আৰু দুয়োজনে ইজনে সিজনক হত্যা কৰে।^২