অন্তেষপুৰ (সংস্কৃত ভাষা:अन्तःपुर), ইয়াক অন্তঃপুৰা বুলিও অভিহিত কৰা হয়, ই মহিলাই বাস কৰা ঘৰ বা ভাৰতীয় ৰাজপ্ৰসাদৰ মোগল ৰাজকীয় পৰম্পৰাৰ হাৰেম আছিল।১ এনে ঘৰ সাধাৰণতে ৰাজপ্ৰসাদৰ এটা নিৰ্জন অংশত অৱস্থিত আছিল, যিবোৰ ৰাজপৰিয়ালৰ মহিলাসকলৰ বাবে সংৰক্ষিত আছিল।২৩ ইয়াত ৰজাৰ ৰাণী আৰু উপপত্নীসকল আছিল আৰু ইয়াৰ নেতৃত্বত আছিল তেওঁৰ প্ৰথম ৰাণী, যাক সৰ্বোচ্চ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰা হৈছিল।৪
ভাৰতৰ কেইবাটাও ৰাজপ্ৰাসাদত আন্তেষপুৰৰ উপস্থিতি দেখা যায়, যেনে হাম্পি আৰু মহীশূৰৰ ৰাজপ্ৰাসাদ।৫
সাহিত্য
অৰ্থশাস্ত্ৰ
অৰ্থশাস্ত্ৰত নপুংসকসকলে পহৰা দিয়া অন্তঃপুৰাৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু ইয়াত এটাৰ ভিতৰত এটাকৈ কেইবাটাও ভৱন অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। ইয়াত এখন প্ৰাচীৰ, চাৰিওফালে এটা খাদ আৰু এখন মূল দুৱাৰ আছে বুলি কোৱা হৈছে। এই অন্তেষপুৰৰ পৰা আৰু এই অন্তেষপুৰসমূহলৈ সামগ্ৰীৰ যাতায়াত পৰীক্ষা অবিহনে নিষিদ্ধ বুলি কোৱা হৈছে, সযতনে পৰীক্ষা কৰাৰ পিছতহে ভিতৰলৈ যাবলৈ অনুমতি দিয়া হয়।৬
হিন্দু সাহিত্য
বহুতো হিন্দু গ্ৰন্থত অন্তেষপুৰৰ উল্লেখ আৰু বৈশিষ্ট্য লিখা আছে।৭
ৰামায়ণত লংকাত ৰাৱণৰ অন্তেষপুৰৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে, য'ত তেওঁ সীতাক বসবাস কৰিবলৈ দি পহৰা দিছিল।৮ৰজা দশৰথৰ পত্নীসকলৰ প্ৰত্যেকৰে অযোধ্যাৰ ৰাজভৱনত নিজা নিজা অন্তেষপুৰত নিজস্ব ঘৰ আছিল।৯
দেৱী মহাকালীয়ে তেওঁৰ ৰাজপ্ৰাসাদ মণিদ্বীপৰ অন্তঃপুৰাত বাস কৰা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, য’ত তেওঁৰ স্বামী মহাশিৱৰ সৈতে শুই থকা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।১০
ভাগৱত পুৰাণত কৃষ্ণই বিদৰ্ভ কুমাৰীক লৈ তেওঁলোকৰ পলায়নৰ পূৰ্বে বিদৰ্ভৰ ৰাজকাৰেঙত থকা অন্তেষপুৰৰ ৰুক্মিণীলৈ বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰিবলৈ ব্ৰাহ্মণক পঠোৱাৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।১১
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ Turner, R. L. (1999). A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages. Motilal Banarsidass Publishers. পৃ. 16. ISBN 978-81-208-1665-7
- ↑ Feminism and Indian realities by K A Kunjakkan. New Delhi: Mittal Publications, 2002. chapter on "Women during the Vedic age"
- ↑ Walker, Benjamin. (2019-04-09). Hindu World: An Encyclopedic Survey of Hinduism. In Two Volumes. Volume I A-L. Routledge. পৃ. 427. ISBN 978-0-429-62465-0
- ↑ The Illustrated Encyclopedia Of Hinduism ( 2 Vol Set)(gnv 64). পৃ. 44
- ↑ Early Indian secular architecture by K Krishna Murthy. Delhi: Sundeep Prakashan, 1987. p.113 and following
- ↑ Garg, Gaṅgā Rām. (1992). Encyclopaedia of the Hindu World. Concept Publishing Company. পৃ. 502. ISBN 978-81-7022-375-7
- ↑ সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণ
- ↑ Daalen, L. A. Van. (2004). Valmiki's Sanskrit. Motilal Banarsidass Publ. পৃ. 155. ISBN 978-81-208-1925-2
- ↑ Guruge, Ananda W. P. (1991). The Society of the Ramayana. Abhinav Publications. পৃ. 96. ISBN 978-81-7017-265-9
- ↑ Van. (2013-09-13). India & Beyond. Routledge. পৃ. 132. ISBN 978-1-136-82114-1
- ↑ Prabhupada, His Divine Grace A. C. Bhaktivedanta Swami; Prabhupada, Disciples of His Divine Grace A. C. Bhaktivedanta Swami. (1977-12-31). Srimad-Bhagavatam, Tenth Canto: The Summum Bonum. The Bhaktivedanta Book Trust. পৃ. 2284. ISBN 978-91-7149-643-0
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “অন্তেষপুৰ” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৫৯০০৭৮ (১৮ মাৰ্চ ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।