অটো ৱন বিজমাৰ্ক

অটো ৱন বিজমাৰ্ক (১ এপ্ৰিল ১৮১৫ – ৩০ জুলাই ১৮৯৮) এজন জাৰ্মান ভাষা ৰাষ্ট্ৰনেতা আৰু কূটনীতিবিদ যিয়ে জাৰ্মানীৰ একত্ৰীকৰণৰ তদাৰক কৰিছিল আৰু ইয়াৰ প্ৰথম হিচাপে কাম কৰিছিল ১৮৭১ চনৰ পৰা ১৮৯০ চনলৈকে।^১ বিজমাৰ্কৰ ৰিয়েলপলিটিক আৰু দৃঢ় শাসনৰ ফলত তেওঁক জনপ্ৰিয়ভাৱে আইৰন চ্যান্সেলৰ (জাৰ্মান: Eisenkanzler) বুলি জনা যায়।

জাংকাৰৰ মাটিৰ মালিকৰ পৰা অটো ৱন বিজমাৰ্কে প্ৰুছিয়াৰ ৰজা প্ৰথম উইলহেমৰ অধীনত প্ৰুছিয়াৰ ৰাজনীতিত দ্ৰুতগতিত উত্থান ঘটায়। তেওঁ ৰাছিয়া আৰু ফ্ৰান্সত প্ৰুছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে আৰু প্ৰুছিয়াৰ সংসদৰ দুয়োটা সদনত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।^২ ১৮৬২ চনৰ পৰা ১৮৯০ চনলৈকে তেওঁ প্ৰুছিয়াৰ মন্ত্ৰী ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু বৈদেশিক মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। বিজমাৰ্কৰ নেতৃত্বত প্ৰুছিয়াই ডেনমাৰ্ক, অষ্ট্ৰিয়া আৰু ফ্ৰান্সৰ বিৰুদ্ধে তিনিটা চুটি, নিৰ্ণায়ক যুদ্ধৰ সৃষ্টি কৰে। ১৮৬৬ চনত অষ্ট্ৰিয়াৰ পৰাজয়ৰ পিছত তেওঁ জাৰ্মান কনফেডাৰেচনৰ ঠাইত উত্তৰ জাৰ্মান কনফেডাৰেচন গঠন কৰে, যিয়ে অষ্ট্ৰিয়াক বাদ দি সৰু উত্তৰ জাৰ্মান ৰাষ্ট্ৰসমূহক প্ৰুছিয়াৰ সৈতে মিলাই দিয়ে। ১৮৭০ চনত বিজমাৰ্কে প্ৰুছিয়ান শাসনৰ অধীনত ঐক্যবদ্ধ জাৰ্মান সাম্ৰাজ্য গঠনৰ তদাৰক কৰাৰ পূৰ্বে স্বাধীন দক্ষিণ জাৰ্মান ৰাষ্ট্ৰৰ সমৰ্থনত ফ্ৰান্সৰ পৰাজয় নিশ্চিত কৰে। জাৰ্মানীৰ একত্ৰীকৰণৰ পিছত তেওঁক অভিজাত উপাধি দিয়া হয়, প্ৰিন্স অৱ বিজমাৰ্ক (জাৰ্মান: Fürst von Bismarck)।^৩ ১৮৭১ চনৰ পৰা কূটনীতিৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ শক্তিৰ ভাৰসাম্যৰ দৃষ্টিভংগীয়ে শান্তিপূৰ্ণ ইউৰোপত জাৰ্মানীৰ স্থান বজাই ৰখাত সহায় কৰিছিল। সামুদ্ৰিক ঔপনিৱেশিকতাবাদৰ প্ৰতি বিমুখ হৈ থকাৰ সময়তে বিজমাৰ্কে উপনিবেশ অধিগ্ৰহণ কৰি অভিজাত আৰু জনপ্ৰিয় মতামতৰ সৈতে সন্মতি দিছিল।

তেওঁৰ ঘৰুৱা ৰাজনৈতিক কৌশলৰ অংশ হিচাপে বিজমাৰ্কে প্ৰথমখন কল্যাণকামী ৰাষ্ট্ৰ গঠন কৰে, যাৰ লক্ষ্য আছিল তেওঁৰ সমাজবাদী বিৰোধীসকলক ভেঙুচালি কৰা^২। ১৮৭০ চনত তেওঁ কম শুল্কযুক্ত, কেথলিক বিৰোধী লিবাৰেলসকলৰ সৈতে মিত্ৰতা কৰে আৰু কেথলিক গীৰ্জাৰ সৈতে যুঁজিছিল, প্ৰুছিয়ান দখল কৰা পোলেণ্ডৰ ভিতৰত পোলেণ্ডৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠতাক ভোটাধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত আৰু হ্ৰাস কৰাৰ অতিৰিক্ত লক্ষ্যৰে, যাক কুল্টুৰকাম্পফ ("সংস্কৃতি সংগ্ৰাম") বুলি কোৱা হৈছিল। এইটো বিফল হয়, কেথলিকসকলে ইয়াৰ প্ৰতিক্ৰিয়া স্বৰূপে শক্তিশালী জাৰ্মান চেণ্টাৰ পাৰ্টি গঠন কৰে আৰু সৰ্বজনীন পুৰুষৰ ভোটাধিকাৰ ব্যৱহাৰ কৰি আসনৰ এটা গোট লাভ কৰে। বিজমাৰ্কে ইয়াৰ উত্তৰত কুল্টুৰকাম্পফৰ অন্ত পেলায়, লিবাৰেলসকলৰ সৈতে বিচ্ছেদ ঘটায়, পোলেণ্ডৰ প্ৰত্যক্ষ বহিষ্কাৰ সম্পন্ন কৰাৰ লক্ষ্যৰে আৰু সমাজবাদীসকলৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ চেণ্টাৰ পাৰ্টিৰ সৈতে ৰাজনৈতিক মিত্ৰতা গঠন কৰে। তেওঁৰ শাসনকালত ইম্পেৰিয়েল ৰাইচষ্টাগক একাষৰীয়া কৰি ৰখা হৈছিল আৰু চৰকাৰী নীতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰা নাছিল। এজন কঠোৰ ৰাজতন্ত্ৰবাদী বিজমাৰ্কে জাংকাৰ অভিজাত শ্ৰেণীৰ হাতত ক্ষমতা কেন্দ্ৰীভূত হৈ শক্তিশালী আমোলাতন্ত্ৰৰ জৰিয়তে স্বৈৰাচাৰীভাৱে শাসন কৰিছিল। দ্বিতীয় উইলহেমে পদৰ পৰা বৰ্খাস্ত কৰাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ স্মৃতিগ্ৰন্থ লিখিবলৈ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

জাৰ্মান একত্ৰীকৰণত অটো ৱন বিজমাৰ্কৰ ভূমিকা আটাইতকৈ বিখ্যাত। জাৰ্মান জাতীয়তাবাদীসকলৰ বাবে তেওঁ নায়ক হৈ পৰিছিল, যিয়ে তেওঁক সন্মান জনাই কীৰ্তিচিহ্ন নিৰ্মাণ কৰিছিল। প্ৰশংসা কৰি থকাৰ সময়ত কূটনীতিৰ জৰিয়তে ইউৰোপত শান্তি ৰক্ষা কৰা এজন দূৰদৰ্শী হিচাপে তেওঁক পোলেণ্ড আৰু কেথলিকসকলৰ ওপৰত অত্যাচাৰ কৰাৰ লগতে চ্যান্সেলৰ হিচাপে তেওঁৰ কাৰ্যালয়ৰ ভিতৰত কেন্দ্ৰীভূত কৰা অপৰিসীম ক্ষমতাৰ বাবে সমালোচনা কৰা হয়^১। জাৰ্মান জাতীয়তাবাদৰ বিৰোধীসকলেও তেওঁক সমালোচনা কৰে, কিয়নো ই জাৰ্মান সংস্কৃতিত শিপাই গৈছিল, যাৰ ফলত দেশখনক দুয়োটা বিশ্বযুদ্ধতে আগ্ৰাসীভাৱে জাতীয়তাবাদী নীতি গ্ৰহণ কৰিবলৈ প্ৰেৰণা যোগাইছিল।