ৰাইটিং উইথ ফায়াৰ

ৰাইটিং উইথ ফায়াৰ (Writing with Fire) হৈছে ২০২১ চনত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা সুস্মিত ঘোষ আৰু ৰিণ্টু থমাছৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত ভাৰতীয় তথ্যচিত্ৰ, য’ত দলিত মহিলা নেতৃত্বাধীন বাতৰি কাকত খবৰ লহৰিয়া চলোৱা সাংবাদিকসকলে স্মাৰ্টফোন ব্যৱহাৰ কৰি ১৪ বছৰীয়া ছপাৰ পৰা ডিজিটেল সাংবাদিকতালৈ স্থানান্তৰিত হয়। এইখন শ্ৰেষ্ঠ তথ্যচিত্ৰ বৈশিষ্ট্যৰ বাবে একাডেমী বঁটাৰ বাবে মনোনীত হোৱা প্ৰথম ভাৰতীয় কাহিনীমূলক তথ্যচিত্ৰ।^১

ঘোষ আৰু থমাছৰ ব্লেক টিকট ফিল্মছৰ বেনাৰত নিৰ্মিত এই তথ্যচিত্ৰখনে‍ ২০২১ চনৰ ছানডান্স চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত বিশ্ব প্ৰিমিয়াৰ লাভ কৰিছিল৷ তাত এইখনে‍ দৰ্শক বঁটা আৰু বিশ্ব চলচ্চিত্ৰ তথ্যচিত্ৰ শাখাত এটি বিশেষ জুৰী বঁটা লাভ কৰে।^২ এই তথ্যচিত্ৰখনে‍ মহোৎসৱ আৰু সমালোচকসকলৰ পৰা সৰ্বসম্মত প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল; কেইবাটাও আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰাৰ লগতে সংবাদ মাধ্যমৰ পৰাও সমালোচকৰ প্ৰশংসাও লাভ কৰে। দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমছে ইয়াক "সমালোচকৰ পচন্দ" হিচাপে নাম দিছিল, আৰু দ্য ৱাশ্বিংটন পোষ্ট ত জেছন ৰেজাইয়ানে ইয়াক "সম্ভৱতঃ এতিয়ালৈকে, আটাইতকৈ অনুপ্ৰেৰণামূলক সাংবাদিকতাৰ চলচ্চিত্ৰ" বুলি অভিহিত কৰিছিল।^৩৪ ২০২৩ চনত ৰাইটিং উইথ ফায়াৰে শ্ৰেষ্ঠ তথ্যচিত্ৰৰ বাবে পিবডি বঁটা লাভ কৰে, যাৰ ফলত ৰিণ্টু আৰু সুস্মিত এই বঁটাৰ ৮৩ বছৰৰ ইতিহাসত এই স্বীকৃতি লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা হিচাপে পৰিগণিত হয়।^৫৬

সংক্ষিপ্ত বিৱৰণ

ৰাইটিং উইথ ফায়াৰ-এ দলিত (নিপীড়িত-জাতিৰ) মহিলাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ভাৰতৰ একমাত্ৰ সংবাদ সংস্থা খবৰ লহাৰিয়া ৰ কাহিনী কয়। স্মাৰ্টফোনেৰে সজ্জিত এই মহিলা সাংবাদিকসকলে ক্ষমতাৰ আগত সঁচা কথা ক’বলৈ সকলো বিপদত পেলাই দেশৰ কিছুমান কঠিন অঞ্চলৰ পৰা ৰিপ’ৰ্ট কৰে। মুখ্য প্ৰতিৱে‍দক মীৰা আৰু তেওঁৰ অধ্যয়নশীল ক্ৰাইম ৰিপ’ৰ্টাৰ সুনীতাৰ নেতৃত্বত নিৰ্মিত ছবিখনে আমাৰ সময়ৰ আটাইতকৈ জৰুৰী কাহিনীৰ সন্মুখীন হোৱা এই সাংবাদিকসকলৰ বুদ্ধি, বুদ্ধিমত্তা আৰু মমতাৰ সাক্ষ্য বহন কৰিছে।।

ক্ৰমান্বয়ে মেৰুকৃত পৃথিৱীৰ পটভূমিত নিৰ্মিত ৰাইটিং উইথ ফায়াৰত মীৰা আৰু তেওঁৰ ভগ্নীসকলৰ দলটোৱে‍ পাঁচ বছৰ ধৰি যাত্ৰা কৰে - যেতিয়া তেওঁলোকে ভাৰতৰ বৃহত্তম বিষয়সমূহৰ সন্মুখৰ ৰেখাত আৰু নিজৰ ঘৰৰ পৰিসীমাৰ ভিতৰত পৰম্পৰা ভংগ কৰি শক্তিশালী হোৱাৰ প্ৰকৃত অৰ্থ কি সেয়া পুনৰ সংজ্ঞায়িত কৰে।

মুক্তি

ৰাইটিং উইথ ফায়াৰৰ থিয়েটাৰ মুকলি হৈছিল ২০২১ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত নিউয়ৰ্কত (ফিল্ম ফ'ৰাম লস এঞ্জেলেছ (লেমলে ৰয়েল চিকাগো) (জেনে চিছকেল ফিল্ম চেণ্টাৰ) আৰু অষ্টিন (অষ্টিন ফিল্ম ছ'চাইটি)-ত, যাৰ ফলত ই আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ থিয়েটাৰত মুক্তি পোৱা প্ৰথমখন ভাৰতীয় তথ্যচিত্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। তথ্যচিত্ৰখনৰ আৰম্ভণি সপ্তাহত সমালোচকৰ অতিশয় ইতিবাচক সমালোচনা আৰু দৰ্শকৰ সঁহাৰিৰ সৈতে সমগ্ৰ আমেৰিকাৰ অধিক চহৰলৈ প্ৰদৰ্শন সম্প্ৰসাৰিত হৈছিল।^৭৮