হুদুৰ দুৰ্গা

মহিষাসুৰৰ সন্তলী ব্যাখ্যা, নাম হুদুৰ দুৰ্গা হৈছে খেৰৱাল সন্তল জনগোষ্ঠীৰ দেৱতা, যাক হিন্দু ধৰ্মত মহিষাসুৰ বুলি কোৱা হয়। সন্তলসকলে হিন্দু দেৱী দুৰ্গাক খলনায়ক বুলি গণ্য কৰে আৰু ইয়াৰ বিপৰীতে তেওঁলোকে মহিষাসুৰ পূজা কৰে।^১২৩

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

হুদুৰ শব্দৰ অৰ্থ বিজুলী। আৰু দুৰ্গা শব্দৰ অৰ্থ ৰক্ষক। শব্দটোৰ সংযুক্ত অৰ্থ হৈছে বিজুলীৰ দৰে কঠিন ৰক্ষক। ^৪

কিংবদন্তী

ঝাৰখণ্ড, ভাৰতৰ খেৰৱাল সন্তল আৰু অসুৰ জনগোষ্ঠীৰ মতে হুদুৰ দুৰ্গা তেওঁলোকৰ সহস্ৰাব্দৰ পূৰ্বপুৰুষ, চয়চাম্পা নামৰ এখন গাঁৱৰ ৰজা আছিল। তেওঁ আছিল অতি শক্তিশালী আৰু শক্তিশালী ৰজা। আৰ্য্যসকলে ভাৰতলৈ অহাৰ পিছতো তেওঁক পৰাস্ত কৰিব নোৱাৰিলে। তাৰ পাছত তেওঁলোকে বিভিন্ন ধৰণেৰে ৰজাক হত্যা কৰাৰ উপায় চিন্তা কৰিবলৈ ধৰিলে। তেওঁলোকে গম পালে যে ৰজা অতি নাৰীসুলভ আৰু তেওঁলোকৰ সমাজত নাৰীক উচ্চ সন্মান দিয়া হয়। সেয়ে আৰ্যসকলে ৰজাক হত্যা কৰিবলৈ চোৰাংচোৱা হিচাপে এগৰাকী সজ্জা ৰঙৰ ধুনীয়া মহিলাক পঠিয়াইছিল, কিছুমান ক্ষেত্ৰত মহিলাগৰাকী দেহ ব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত আছিল। আৰ্যসকলে ৰজাৰ ওচৰত বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ দিলে আৰু ৰজাই মহিলাগৰাকীৰ ৰূপত আপ্লুত হৈ মহিলাগৰাকীক বিয়া কৰাবলৈ সন্মত হ’ল। বিয়াৰ পিছত সাত দিন ৰজাই মহিলাগৰাকীৰ লগত ৰাতি কটালে আৰু সপ্তম দিনা মহিলাগৰাকীয়ে ৰজাক বধ কৰিলে। ৰজাৰ মৃত্যুৰ খবৰ শুনি আৰ্যসকলে ৰাজ্য দখল কৰিবলৈ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিলে আৰু ৰাজ্যৰ পুৰুষসকলে গুৰুৰ পৰামৰ্শ মতে নদীত সৰস্বতী গা ধুই মহিলাৰ বেশ ধৰি পলায়ন কৰে ৰাজ্যত দছাই নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ। সন্তলসকলে দাবী কৰে যে আৰ্যসকলে তেওঁলোকৰ শাস্ত্ৰত মহিলাগৰাকীক দেৱী দুৰ্গা আৰু ৰজাক মহিষাসুৰ বুলি অতিৰঞ্জিত কৰিছিল, আৰু আৰু দাবী কৰে যে তেওঁলোকৰ ৰজা হুদুৰ দুৰ্গাৰ নাম নাৰীগৰাকীৰ নাম হিচাপে ভুলকৈ উল্লেখ কৰা হৈছিল। দুৰ্গা পূজাৰ সময়ত তেওঁলোকে দুৰ্গা পূজা নকৰে বৰঞ্চ মহিষাসুৰক পূজা কৰে আৰু বাটত দসাই নাচি নাৰীক শোক কৰে। আৰু বহু দাবী অনুসৰি মহিলাগৰাকী এগৰাকী কৰ্টেছান হোৱাৰ বাবে হিন্দুসকলে বেশ্যালয়ৰ মাটি (চাৰিটা জি: গোমুত্ৰ, গোবৰ, গংগাজল বা গণিকালয় (বেশ্যালয়)ৰ মাটি)ৰ লগতে গৰুৰ প্ৰস্ৰাৱ, গংগা পানী, গৰুৰ গোবৰ ব্যৱহাৰ কৰে। দুৰ্গা পূজাত দুৰ্গাৰ মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰিবলৈ।^৫