হিল পেলেচ, কোচি

হিল পেলেচ (Hill Palace) ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যৰ কোচি চহৰৰ ত্ৰিপুনিথুৰা অঞ্চলত অৱস্থিত এখন পুৰাতাত্ত্বিক সংগ্ৰহালয় আৰু ৰাজপ্ৰাসাদ।^১২৩ এইখন কেৰালা ৰাজ্যৰ আটাইতকয়ে ডাঙৰ পুৰাতাত্ত্বিক সংগ্ৰহালয়। এসময়ত ই কোচিন সাম্ৰাজ্যৰ ৰজাসকলৰ ৰাজকীয় প্ৰশাসনিক কাৰ্যালয় আৰু চৰকাৰী বাসস্থান আছিল। ১৮৬৫ চনত নিৰ্মিত এই প্ৰাসাদ চৌহদত ৪৯টা ভৱন আছে। এইবোৰ ৫৪ একৰ মাটিত পৰম্পৰাগত কেৰালা স্থাপত্যশৈলীত সজা হৈছে। এই চৌহদটোত এখন পুৰাতাত্ত্বিক সংগ্ৰহালয়, এখন ঐতিহ্য সংগ্ৰহালয়, এখন হৰিণ উদ্যান, এখন প্ৰাগঐতিহাসিক উদ্যান আৰু শিশু উদ্যান আছে।

সংগ্ৰহালয়ৰ চৌহদত বহুতো বিৰল প্ৰজাতিৰ ঔষধি উদ্ভিদ আছে। বৰ্তমান কেৰালা ৰাজ্যিক পুৰাতত্ত্ব বিভাগে এই প্ৰাসাদখন সংগ্ৰহালয়লৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছে আৰু ই দৰ্শনাৰ্থীৰ বাবে মুকলি। এই প্ৰাসাদখন মূল চহৰৰ কেন্দ্ৰবিন্দুৰপৰা প্ৰায় ১০ কিঃমিঃ দূৰত অৱস্থিত আৰু ইয়ালৈ পথ তথা ৰেলপথেৰে যাব পাৰি।

কেৰালা চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা বিভাগৰদ্বাৰা স্থাপিত এক স্বায়ত্তশাসিত গৱেষণা আৰু প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান ‘চেণ্টাৰ ফৰ হেৰিটেজ ষ্টাডিজ’ (CHS)-ও এই স্থানতে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। এই প্ৰতিষ্ঠানটোক ৰাষ্ট্ৰীয় পাণ্ডুলিপি মিছনৰদ্বাৰা ‘পাণ্ডুলিপি সংৰক্ষণ কেন্দ্ৰ’ (MCC) আৰু ‘পাণ্ডুলিপি সম্পদ কেন্দ্ৰ’ (MRC) হিচাপে মনোনীত কৰা হৈছে।^৪

ইতিহাস

১৮৬৫ চনত কোচিনৰ মহাৰাজৰদ্বাৰা হিল পেলেচ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।^৫

পূৰ্বতে কোচি সাম্ৰাজ্যৰ চৰকাৰী ৰাজধানী থ্ৰিচূৰত আছিল আৰু মহাৰাজৰ ৰাজকীয় কাৰ্যালয় তথা আদালত সকলো সেই চহৰতে অৱস্থিত ছিল। অৱশ্যে, পৰম্পৰাগত ৰীতি-নীতি অনুসৰি কোচিৰ ৰাণীৰ আস্থানটোক ৰাজকীয় ৰাজধানী হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল, কিয়নো কোচি ৰাজপৰিয়ালত মাতৃপ্ৰধান পৰম্পৰা আছিল। ১৭৫৫ চনৰপৰা ৰাণী আৰু তেওঁৰ পৰিষদ ত্ৰিপুনিথুৰাত বাস কৰিবলৈ লয়, যাৰ ফলত এই চহৰখন চৰকাৰী ৰাজধানী হৈ পৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত ৰাজকুমাৰ ৰাম বাৰ্মা ত্ৰিপুনিথুৰাতে ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল, সেয়েহে ৰজা হিচাপে অভিষিক্ত হোৱাৰ পিছতো তেওঁ ত্ৰিশূৰলৈ যোৱাৰ পৰিৱৰ্তে এই চহৰতে থকাটো পছন্দ কৰিছিল। গতিকে তেওঁৰ বাবে ১৮৬৫ চনত এটা ৰাজকীয় কাৰ্যালয় নিৰ্মাণ কৰা হয়। প্ৰথম অৱস্থাত ই এক ৰাজকীয় কাৰ্যালয়, আদালত ভৱন আৰু সচিবসকলৰ কাৰ্যালয় হিচাপে আৰম্ভ হৈছিল, কিন্তু অতি সোনকালে বিভিন্ন উদ্দেশ্যে মূল গাঁথনিটোৰ সৈতে কেইবাটাও নতুন ভৱন যোগ কৰা হয়। ইয়াৰ পিছতে ৰজা আৰু তেওঁৰ নিকট পৰিয়ালৰ বাসস্থানৰ বাবে এটা ৰাজপ্ৰাসাদ ভৱনো নিৰ্মাণ কৰা হয়।

কোচি ৰাজপৰিয়ালে এই প্ৰাসাদখন কেৰালা চৰকাৰক অৰ্পণ কৰে আৰু ১৯৮০ চনত পুৰাতত্ত্ব বিভাগে ইয়াক নিজৰ হাতলৈ লৈ সংগ্ৰহালয়লৈ ৰূপান্তৰিত কৰে। ১৯৮৬ চনত ই সৰ্বসাধাৰণৰ বাবে মুকলি কৰা হয়। এই সংগ্ৰহালয় আৰু ইয়াৰ চৌহদ মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ বাবে এক জনপ্ৰিয় শ্বুটিং স্থলী। ইয়াৰ ঘোঁৰাৰ গাড়ী গেলাৰী আৰু অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ গেলাৰীত বহুতো ঐতিহাসিক শিল্পকৰ্ম সংৰক্ষিত হৈ আছে।

সংগ্ৰহালয়ৰ বাগিছাবোৰ চহৰখনৰ সেউজ পৰিৱেশৰ এক অন্যতম সুৰক্ষিত আশ্ৰয়স্থল। সন্দীপ বাৰ্মা আৰু গোকুল বিনয়নে প্ৰস্তুত কৰা এই বাগিছাত পোৱা জীৱ-জন্তুৰ এক তালিকা ‘দ্য ফনা অৱ হিল পেলেচ’ শিৰোনামত প্ৰকাশ কৰা হৈছে।

সংগ্ৰহালয়

সংগ্ৰহালয়টোত ১৪টা শ্ৰেণীৰ প্ৰদৰ্শনী আছে। ইয়াৰ ভিতৰত কোচি ৰাজপৰিয়ালৰ শাসনকালৰ ৰাজমুকুট আৰু অলংকাৰ, চিত্ৰকলা, শিল আৰু মাৰ্বলৰ ভাস্কৰ্য, অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ, শিলালিপি আৰু পুৰণি মুদ্ৰা অন্যতম। সংগ্ৰহালয়ৰ বেছিভাগ আকৰ্ষণীয় সামগ্ৰী কোচি ৰাজপৰিয়ালে আগবঢ়াইছিল, লগতে পালিয়াম দেৱস্বম আৰু পুৰাতত্ত্ব বিভাগৰপৰাও কিছু সামগ্ৰী অনা হৈছে। সংগ্ৰহালয়ৰ সংগ্ৰহত বহুমূলীয়া পাথৰ খচিত এটা সোণৰ মুকুট আৰু বহুতো মূল্যৱান মুদ্ৰা, অলংকাৰ, ৰাজকীয় বিছনা আৰু প্ৰাচীন শিলালিপিৰ (epigraphy) নমুনা অন্তৰ্ভুক্ত আছে। ১৯৯৩ চনৰ জনপ্ৰিয় মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ মণিচিত্ৰথাঝু-ৰ শ্বুটিং ইয়াত কৰা হৈছিল।

মাধ্যমত

হিল পেলেচ বহুতো মালয়ালম চলচ্চিত্ৰৰ দৃশ্যগ্ৰহণৰ স্থান হৈ পৰিছে। মণিচিত্ৰথাঝু (Manichitrathazhu) এই স্থানত নিৰ্মিত আটাইতকয়ে বিখ্যাত চলচ্চিত্ৰ, কিন্তু বহুতো পৰিচালকে এই স্থানটো ব্যৱহাৰ কৰিছে। প্ৰাসাদখনত দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা কিছুমান জনপ্ৰিয় চলচ্চিত্ৰৰ ভিতৰত— Moonnam Mura (১৯৮৮), Manichitrathazhu (১৯৯৩), Kaliyoonjal (১৯৯৭), Dreams (২০০০) আৰু Chotta Mumbai (২০০৭) অন্যতম।