শোভা ৰাণী ত্ৰিপুৰা

শোভা ৰাণী ত্ৰিপুৰা এগৰাকী বাংলাদেশী লেখিকা আৰু শিক্ষক। তেওঁ ত্ৰিপুৰী (কোকবৰক) জনগোষ্ঠীৰ মহিলা। তেওঁ ২০১৭ চনত বাংলাদেশ চৰকাৰৰ পৰা বেগম ৰোকেয়া পদক লাভ কৰে।

জীৱনী

শোভা ৰাণী ত্ৰিপুৰাৰ জন্ম ১৯৫৯ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ৰাঙামাটিত হৈছিল।^১ তেওঁ পিতৃৰ চাকৰিৰ বাবে মহালছৰী, খাগ্ৰাছৰীত বাস কৰিছিল। শৈশৱৰ পৰাই তেওঁ লিখনী প্ৰতি আগ্ৰহী আছিল আৰু লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ত্ৰিপুৰা জনগোষ্ঠীৰ অন্যতম বৌদ্ধিক ব্যক্তি হিচাপে জনাজাত। তেওঁ পাহাৰী আৰু সমতল দুয়ো জাতিক লৈ সাহিত্য লিখিছে। ১৯৬৬ চনত খাগ্ৰাছৰী চৰকাৰী মহাবিদ্যালয়ত প্ৰথম বৰ্ষত থাকোঁতে তেওঁ শিক্ষকতাৰ চাকৰি লাভ কৰিছিল। তেওঁ লিখা বহুতো গ্ৰন্থ আছে, বিশেষকৈ পাহাৰীয়া জনগোষ্ঠী সম্পৰ্কিত। ^১ তেওঁ চৌংগ্ৰাছছৰী চৰকাৰী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ প্ৰধান শিক্ষয়িত্ৰী আছিল।^১ শোভা ৰাণী ত্ৰিপুৰা ৰিয়াং বংশৰ অন্তৰ্গত।

শোভা ৰাণী ত্ৰিপুৰাই ১৯৮৪ চনত মংছেন চীং মংছিনক বিবাহ কৰিছিল।^২ তেওঁ ২০১৬ চনত একুশে পদক লাভ কৰিছিল।^৩ তেওঁলোকৰ দুই কন্যা সন্তান আছিল।^৪

বঁটা

গ্ৰন্থ