বাংলাদেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী

বাংলাদেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী (Prime Minister of Bangladesh), আনুষ্ঠানিকভাৱে বাংলাদেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰূপে বাংলাদেশৰ প্ৰধান কাৰ্যবাহী বিষয়া।

প্ৰধান মন্ত্ৰী আৰু কেবিনেট তেওঁলোকৰ নীতি আৰু কাৰ্যকলাপৰ বাবে সংসদ, তেওঁলোকৰ ৰাজনৈতিক দল আৰু অৱশেষত ভোটাৰসকলৰ ওচৰত দায়বদ্ধ। প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ নিযুক্তি বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ দ্বাৰা হয়।

১৯৭৫, ১৯৮২-৮৬ আৰু ১৯৯০-৯১ চনত সামৰিক বাহিনীয়ে সামৰিক আইন প্ৰয়োগ কৰাৰ বাবে এই পদটো গ্ৰহণ কৰিছিল। এই সময়ছোৱাত, ৰাষ্ট্ৰীয় চৰকাৰৰ নেতৃত্বই সামৰিক বাহিনীৰ নিয়ন্ত্ৰণত আছিল আৰু ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ কাৰ্যকৰী ক্ষমতা আছিল। ১৯৯৬ চনৰ পৰা ২০০৮ চনলৈ বাংলাদেশ গণৰাজ্যৰ কেৰেটকাৰ চৰকাৰৰ মুখ্য পৰামৰ্শদাতাই সংবিধান অনুসৰি এখন নিৰ্বাচিত চৰকাৰৰ পৰা আন এখন নিৰ্বাচিত চৰকাৰলৈ পৰিৱৰ্তনৰ সময়ত ৯০ দিনৰ বাবে চৰকাৰৰ মুৰব্বী হিচাপে ক্ষমতা পালন কৰিছিল। মুখ্য পৰামৰ্শদাতাই ১০জন পৰামৰ্শদাতাৰ দ্বাৰা গঠিত পৰামৰ্শদাতা সমিতিৰ নেতৃত্ব দিছিল। নিৰ্বাচিত চৰকাৰৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ সমান ক্ষমতা থকা বাবে তেওঁৰ কাৰ্যকৰী ক্ষমতা কিছুমান সাংবিধানিক সীমাবদ্ধতাৰ সৈতে সীমাবদ্ধ আছিল। ২০১১ চনত সংবিধানৰ ১৫তম সংশোধনীৰ দ্বাৰা এই ব্যৱস্থা বাতিল কৰা হয়, যাতে ভৱিষ্যতে যিকোনো সাধাৰণ নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত কৰিব পৰা যায়।