লু বিচেং

লু বিচেং (চীনা: 呂碧城 / 吕碧城; পিনইন: Lǚ Bìchéng; ১৮৮৩–১৯৪৩), যি পি. চি. লি, পি-চেং লি, এলিছ (পি.) লি বা এলিছ পিচেন লি নামেৰেও পৰিচিত, এগৰাকী চীনা ভাষা লেখিকা, সমাজসেৱী, সংবাদপত্ৰ সম্পাদক, কবি আৰু বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল।^১ তেওঁক চীন গণৰাজ্যৰ প্ৰাৰম্ভিক যুগৰ সাহিত্যক্ষেত্ৰৰ শীৰ্ষ চাৰিগৰাকী প্ৰতিভাশালী নাৰীৰ অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হয়।^২

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

লু বিচেং ১৮৮৩ চনত ছিং সাম্ৰাজ্যৰ অন্তিম কালত শানছি প্ৰদেশৰ তাইইউয়ানত জন্মগ্ৰহণ কৰে।^৩ চীনা পৰম্পৰা অনুসাৰে তেওঁক আনহুই প্ৰদেশৰ জিংদে কাউণ্টিৰ পৈতৃক নিবাসৰ বাসিন্দা বুলি ধৰা হয়। তেওঁৰ পিতৃ লু ফেংছি ১৮৭৭ চনত জিনছি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল আৰু শানছি প্ৰদেশৰ শিক্ষা আয়ুক্ত হিচাপে কৰ্মৰত আছিল।^৩ তেওঁৰ মাতৃ ইয়ান শিইউ এগৰাকী শিক্ষিত ভদ্ৰঘৰৰ মহিলা আছিল।^৩ লু বিচেং পৰিয়ালৰ চাৰিগৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত তৃতীয়া আছিল; তেওঁৰ ভগ্নী লু হুইৰু আৰু লু মেইছুনো সাহিত্যক্ষেত্ৰত খ্যাতি লাভ কৰিছিল।^৪

১৮৯৫ চনত পিতৃৰ মৃত্যুৰ পাছত আত্মীয়সকলে সম্পত্তিৰ ওপৰত দাবী তোলে, আৰু তেওঁৰ মাতৃ আৰু কন্যাসকলে লাই’আন কাউণ্টিত মাতৃৰ পৰিয়ালৰ সৈতে বসবাস কৰিবলৈ বাধ্য হয়।^৪ ন বছৰ বয়সত হোৱা বাগ্দান পিছলৈ ভংগ হয়, যাৰ ফলত তেওঁ সামাজিক কলঙ্কৰ সন্মুখীন হয়।^৪ ১৫ বা ১৬ বছৰ বয়সত তেওঁ তাংগু (তিয়ানজিনৰ ওচৰ)ত থকা মাতুল ইয়ান লাংছুৱানৰ ওচৰলৈ যায়।^৫

১৯২০ চনত লু বিচেংয়ে নিউয়ৰ্কৰ কলাম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰে আৰু ১৯২২ চনত শাংহাইলৈ উভতি আহে।^৬ ১৯২৭ৰপৰা ১৯৩৩ চনলৈ তেওঁ ছুইজাৰলেণ্ডত বাস কৰে।^৭

ঐতিহ্য

লু বিচেংক চীন গণৰাজ্যৰ প্ৰাৰম্ভিক যুগৰ সাহিত্যক্ষেত্ৰৰ “শীৰ্ষ চাৰি প্ৰতিভাশালী নাৰী”ৰ অন্যতম বুলি উল্লেখ কৰা হয়; আন তিনিগৰাকী হৈছে আইলিন চাং, শিয়াও হং আৰু শি পিংমেই।^২ ২০১২ চনত তেওঁৰ জীৱনী প্ৰকাশিত হয়।^২