লক্ষ্মী এন মেনন

লক্ষ্মী এন মেনন ( Lakshmi N. Menon; ২৯ মাৰ্চ ১৮৯৯^১ – ৩০ নৱেম্বৰ ১৯৯৪) এগৰাকী ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী^২ আৰু ৰাজনীতিবিদ আছিল। ১৯৬২ চনৰ পৰা ১৯৬৬ চনলৈকে তেওঁ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী আছিল।^৩ ১৯৪৮ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ পৰিষদত এগৰাকী প্ৰতিনিধি হিচাপে তেওঁ মানৱ অধিকাৰৰ সাৰ্বজনীন ঘোষণাৰ আদৰণি জনাই ভাষণ দিছিল।^৪

কৰ্মজীৱন

১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৬৬ চনলৈকে তেওঁ ৰাজ্যসভাৰ সদস্য আছিল।^৫ তেওঁ ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৫৭ চনলৈকে তেওঁ বৈদেশিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয়ত সংসদীয় সচিব হিচাপে, ১৯৫৭ চনৰ পৰা ১৯৬২ চনলৈকে উপ-মন্ত্ৰী হিচাপে আৰু ১৯৬৬ চনলৈকে ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৬৭ চনত ৰাজনৈতিক সেৱাৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰি তেওঁ সামাজিক কাম আৰু লগতে লিখাৰ প্ৰতি আগবাঢ়ে। তেওঁ অন্যান্য বিষয়ৰ লগতে অক্সফৰ্ড ইউনিভাৰ্চিটি প্ৰেছৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত অক্সফৰ্ড পেম্ফ্লেটছ অন ইণ্ডিয়ান এফেয়াৰ্ছ ছিৰিজৰ বাবে ভাৰতীয় মহিলাৰ ওপৰত এখন কিতাপ ৰচনা কৰে। তেওঁ ভাৰতৰ বিশ্ববিদ্যালয় মহিলা ফেডাৰেচন প্ৰতিষ্ঠা কৰাত সহায় কৰিছিল।^৬ তেওঁৰ সেৱাৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ১৯৫৭ চনত পদ্মভূষণ বঁটা লাভ কৰে আৰু এই বঁটা লাভ কৰা তেওঁ দ্বিতীয় মালয়ালী ব্যক্তি।^৭

বাহ্যিক সংযোগ

• Biographical details from the blog Maddy's Ramblings (2016)
• Personal Reminiscences of great niece (2021)