মুৰকী

মুৰ্কী হৈছে হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতত এটা চমু তান বা উলটি দিয়া মৰ্ডেণ্ট, যাক কৰ্ণাটকী সংগীতত প্ৰত্যাহতম বুলি জনা যায়।^১ ই এটা দ্ৰুত আৰু সূক্ষ্ম সজ্জা বা সংগীতৰ অলংকাৰ, য’ত দুটা বা ততোধিক স্বৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু ই এটা মৰ্ডেণ্ট বা উলটা মুৰ্কীৰ সৈতে সাদৃশ্যপূৰ্ণ।^২৩

মুৰ্কী এটা খটকা বা জমজমাতকৈ কম বলপ্ৰয়োগী। এটা আৰ আৰ এছ এছৰ দৰে সংমিশ্ৰণ এটা মুৰ্কী, খটকা বা জমজমাৰ আৰম্ভণিৰ বিন্দু হ’ব পাৰে, প্ৰকাশৰ বলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি। মুৰ্কী কোনো নিৰ্দিষ্ট ৰাগৰ বাবে উপযুক্ত হ’ব পাৰে বা নহ’বও পাৰে। ইয়াক ঠুমৰী আৰু অন্যান্য লঘু ধাৰাতো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।^৪ পাঞ্জাবত ইয়াক হৰকত বুলিও কোৱা হয়।

ইয়াও চাওক

• অলংকাৰ (সংগীত)