মীনাক্ষী পহুজা

মীনাক্ষী পহুজা (: Meenakshi Pahuja জন্ম ১৯৭৮);এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰবক্তা আৰু মাৰাথন সাঁতোৰবিদ। প্ৰতিযোগিতামূলক সাঁতোৰবিদ হিচাপে সফল কেৰিয়াৰৰ অন্তত লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজত শিক্ষয়িত্ৰী হয়, আৰু পিছলৈ মুকলি পানীৰ সাঁতোৰত প্ৰৱেশ কৰে। ২০১৮ চনৰ নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ বঁটা লাভ কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৭৮ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা মীনাক্ষী পহুজাই^১ দিল্লীত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল আৰু মাক-দেউতাকৰ তিনিটা সন্তানৰ ভিতৰত তেওঁ জেষ্ঠ। তেওঁৰ পিতৃ ভি কে পহুজাই মডাৰ্ণ স্কুলত সাঁতোৰৰ শিক্ষা দিছিল।^২ পাঁচ বছৰ বয়সত তেওঁ প্ৰথমে সাঁতোৰ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু ন বছৰ বয়সৰ আগতে ৫০ মিটাৰ ব্ৰেষ্টষ্ট্ৰ'কত জুনিয়ৰ বয়সৰ গোটৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়ন হয়।^২

কৰ্ম জীৱন

ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি পহুজাই ১৯৯৬ চনত দক্ষিণ কোৰিয়াৰ পুছানত অনুষ্ঠিত এছিয়া পেচিফিক এজ গ্ৰুপৰ সাঁতোৰ চেম্পিয়নশ্বিপত ৪০০ মিটাৰ ব্যক্তিগত মেডলীত পদক লাভ কৰে।^২ ৰাষ্ট্ৰীয় খেলত তিনিবাৰৰ চেম্পিয়ন আছিল।^৩ ২০০১ চনত তেওঁ সাঁতোৰৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে^২ আৰু দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজত শাৰীৰিক প্ৰশিক্ষণৰ প্ৰবক্তা হয়।^১

২০০৬ চনৰ আগষ্ট মাহত পহুজাই মাৰাথন সাঁতোৰ আৰম্ভ কৰে। পশ্চিম বংগৰ মুৰ্ছিদাবাদৰ ভাগীৰথী-হুগলী নদীৰ ওপৰেৰে ১৯ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ এক অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।^২ ইয়াৰ পিছত তেওঁ ২০০৭ চনৰ লেক জুৰিখ সাঁতোৰ (ৰেপাৰছৱিলৰ পৰা জুৰিখ প্ৰপাৰলৈ ২৬.৪ কিলোমিটাৰ)ত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ চুইজাৰলেণ্ডলৈ যায়, য'ত তেওঁ পঞ্চম স্থানৰ মহিলা ফিনিছাৰ হয়।^{২৪ ২} তেওঁক আৰ্থিকভাৱে সহায় কৰিছিল তেওঁৰ পিতৃ আৰু দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য দীপক পেন্টালে।^২

ইংলিছ চেনেলত সাঁতুৰিবলৈ দুবাৰ চেষ্টা কৰিছে পহুজাই। তেওঁৰ প্ৰথম প্ৰচেষ্টা আছিল ২০০৮ চনত। ড’ভাৰত উপস্থিত হোৱাৰ এসপ্তাহ আগতে তেওঁ ভাগীৰথী-হুগলী নদীৰ ওপৰত ৮১ কিলোমিটাৰ চেম্পিয়নশ্বিপত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল; যদিও তেওঁ "বোকা পানী আৰু নদীৰ সাপৰ" সৈতে মোকাবিলা কৰিছিল, তথাপিও তেওঁ ১২ ঘণ্টা ২৭ মিনিটত শেষ কৰিছিল। কিন্তু সাগৰত সাঁতোৰৰ অভিজ্ঞতা নথকাৰ বাবে তেওঁ চেনেলটোৰ সোঁতৰ সৈতে যুঁজিছিল আৰু সাগৰৰ ৰোগৰ বাবে ১১ কিলোমিটাৰ দূৰত্বৰ পিছত আঁতৰি গৈছিল।^২ ২০১৪ চনত পহুজাই দ্বিতীয়টো প্ৰচেষ্টা চলাইছিল, পুনৰ ইংৰাজী দলৰ পৰা আৰম্ভ কৰি। ১৪ ঘণ্টা ১৯ মিনিটত ৪০ কিলোমিটাৰ সাঁতুৰি যোৱাৰ পিছত জোৱাৰৰ পৰিৱৰ্তনৰ বাবে ঘূৰি আহিবলৈ বাধ্য হয়। তেওঁ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পৰা ৩ কিলোমিটাৰ দূৰত আছিল।^৪

পাহুজা আছিল প্ৰথম ভাৰতীয় যিয়ে ফ্ল'ৰিডাৰ কী ৱেষ্টৰ চাৰিওফালে সাঁতুৰিছিল আৰু টেক্সাছত লেক ট্ৰেভিছ ছ'লো সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।^৫৬ তেখেতে টেক্স ৰবাৰ্টছন হাইলেণ্ড লেকছ চেলেঞ্জ সম্পূৰ্ণ কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় আছিল, য'ত তেওঁ পাঁচ দিনত পাঁচটা হ্ৰদ সাঁতুৰিছিল: লেক বুকানান, ইনকছ লেক, লেক এল বি জে, লেক মাৰ্বল জলপ্ৰপাত আৰু লেক ট্ৰেভিছ। ৰবেন দ্বীপ-ব্লুবাৰ্গষ্ট্ৰেণ্ড কোৰ্চ (৭.৪ কিলোমিটাৰ)ত ভাৰতীয় অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ ভিতৰত তেওঁ দ্বিতীয় দ্ৰুততম মহিলা ফিনিছিং। ২০১২ চনত মালয়েছিয়াত অনুষ্ঠিত হোৱা লাবুয়ান ছি ক্ৰছ দৌৰত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে আৰু ২০১৪ চনত নিউয়ৰ্ক চহৰত অনুষ্ঠিত হোৱা মানহাটান আইলেণ্ড মাৰাথন ছুইমত তৃতীয় স্থান দখল কৰে।^৭ আল্পছৰ কনষ্টেন্স হ্ৰদ পাৰ হোৱা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় সাঁতোৰবিদ হিচাপে লিমকা বুক অৱ ৰেকৰ্ডছত তেওঁৰ নাম সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে।^১

এটা সাক্ষাৎকাৰত পহুজাই মুকলি পানীৰ সাঁতোৰবিদসকলে সন্মুখীন হ'বলৈ সাজু হ'বলগীয়া চাৰিটা ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বানৰ তালিকা প্ৰস্তুত কৰিছে: বতৰৰ পৰিস্থিতি, সাগৰীয় জীৱন, সহনশীলতা আৰু মানসিক দৃঢ়তা।মুৰ্ছিদাবাদত তেওঁৰ নদী সাঁতুৰি থাকোতে এটা মৃতদেহৰ সন্মুখীন হয়, যিটো তেওঁ স্কাউট নাওৰ সৈতে সংঘৰ্ষত নপৰা লৈকে প্ৰতিযোগী বুলি ভুল কৰিছিল।^৮

পহুজাই ভাৰতীয় খেলুৱৈসকলক,^৯ বিশেষকৈ মহিলা খেলুৱৈসকলৰ প্ৰতি জনসাধাৰণ আৰু চৰকাৰী সমৰ্থন বৃদ্ধি কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ কথা কৈছে।^১০ তেওঁ "ব্ৰেক দ্য টেবু। পিৰিয়ড" নামৰ চুটি ছবিখনৰ সহ-প্ৰযোজক আছিল।^১১ তেওঁ বিশেষভাৱে সক্ষম শিশুসকলৰ বাবে উন্নত বিদ্যালয়ৰ সুবিধাসমূহো প্ৰসাৰিত কৰিছে।^১২

ক’ভিড-১৯ৰ নিষেধাজ্ঞাৰ বাবে বহু ভাৰতীয় সাঁতোৰবিদে অনুশীলনৰ সুবিধাসমূহত নিষেধাজ্ঞাৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হৈছিল। পহুজাই ভাৰতীয় সাঁতোৰ সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰতি তেওঁৰ পোষকতা বৃদ্ধি কৰিছিল, আগন্তুক গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণৰ পৰিকল্পনা কৰা খেলুৱৈসকলৰ বিষয়ে বাতৰিৰ প্ৰবন্ধ লিখিছিল আৰু সুবিধাসমূহৰ সুবিধা বৃদ্ধিৰ বাবে যুক্তি দিছিল (দূৰত্ব আৰু অনাময়ৰ নিৰ্দেশনা বজাই ৰখা)।^১৩১৪

বঁটা

পহুজাই ২০১৮ চনত ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দৰ পৰা নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ বঁটা (ভাৰতৰ মহিলাৰ বাবে সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা) লাভ কৰে।^১১