মণিমালা নদী

মণিমালা নদী বা মণিমালায়াৰ হৈছে দক্ষিণ কেৰালাৰ মাজেৰে বৈ যোৱা এখন ৯২ কিলোমিটাৰ দীঘল নদী। উপগ্ৰহীয় মানচিত্ৰ জনপ্ৰিয় হোৱাৰ পূৰ্বে এই নদীখনক ভুলবশতঃ পাম্বা নদীৰ উপনৈ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। কিন্তু বৈজ্ঞানিক প্ৰমাণ অনুসৰি মণিমালা নদী পাম্বা নদীত পতিত নহয়; বৰঞ্চ পাম্বা নদীৰ এটা শাখা কাল্লুঙ্কাল নামৰ ঠাইত মণিমালা নদীৰ সৈতে মিলিত হয় আৰু পিছলৈ নেদুমপুৰমৰ পৰা পুনৰ ফাটি ওলাই নীৰনম, তালাভাদী, এডাথুয়া, চংগনকাৰী, চম্পাকুলাম, নেদুমুদী, চেন্নামকাৰী আৰু কাইনাকাৰীৰ মাজেৰে বৈ গৈ অৱশেষত ভেম্বনাড হ্ৰদত পৰে। এই শাখাটোৱে পুনৰ চেন্নামকাৰীৰ ওচৰত মণিমালা নদীৰ সৈতে এটা চুটি কিন্তু বহল সংযোগ স্থাপন কৰে, যাক 'মুন্নাট্টুমুখম' বুলি জনা যায়।

ভৌগোলিক দিশৰ পৰা মণিমালা এখন স্বতন্ত্ৰ আৰু সুকীয়া নদী। ইয়াৰ উৎপত্তি কেৰালাৰ ইদুক্কি জিলাৰ পীৰমেদুত থকা পশ্চিম ঘাট পৰ্বতমালাৰ মুথাভৰা পাহাৰত (সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ১১৫৬ মিটাৰ উচ্চতাত) হৈছে। নদীখনৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ৯০ কিলোমিটাৰ আৰু ইয়াৰ অৱবাহিকাৰ মাটিকালি প্ৰায় ৮৪৭ বৰ্গ কিলোমিটাৰ। এই নদীখন ইদুক্কি, কোট্টায়ম, পত্তনমতিট্টা আৰু আলাপ্পুঝা (আলেপ্পী) জিলাৰ মাজেৰে প্ৰবাহিত হৈছে।^১

এই নদীৰ পাৰত য়েন্দায়াৰ, কুট্টিক্কল, মুন্দাকায়ম, এৰুমেলী, মণিমালা, কোট্টাংগল, কুলাথুৰমুজী, ভাইপুৰ, মল্লপ্পল্লী, কিঝভাইপুৰ, থুৰুথিকাড, কোমালাম, কাল্লুপ্পাৰা, ভাল্লামকুলাম, কাট্টোডে, কুত্তুৰ (তিৰুভাল্লা চহৰৰ উপকণ্ঠ অঞ্চল), পুলিকীঝ, নেদুমপুৰম, নীৰাট্টুপুৰম, অমিচাকৰী, মুত্তাৰে, কিদাংগৰা, পুলিনকুন্নু, ভেলিয়ানাদু, ৰামনকাৰী আৰু মাঙ্কোম্পু আদি স্থান অৱস্থিত। কিদাংগৰাৰ পিছত মণিমালা নদী দুটা শাখাত বিভক্ত হয় আৰু ভেম্বনাড হ্ৰদত পতিত হয়। মীনচিল, পাম্বা, মণিমালা আৰু আছানকোভিল—এই চাৰিখন কেৰালাৰ এনে প্ৰধান নদী যাৰ সাগৰৰ সৈতে পোনপটীয়া সংযোগ নাই, কাৰণ এই আটাইকেইখন নদী বিশাল ভেম্বনাড হ্ৰদত পৰে।

ঐতিহাসিক আৰু অৰ্থনৈতিক গুৰুত্ব

ঐতিহাসিকভাৱে নীৰনমক মণিমালা নদী আৰু পাম্বা নদীৰ সংযোগস্থলত অৱস্থিত এক প্ৰাচীন অন্তৰ্দেশীয় বন্দৰ হিচাপে জনা যায়। নদীৰ পাৰৰ কাভিয়ুৰত প্ৰাচীন শিলা-কুটিৰ গুহা মন্দিৰসমূহ এতিয়াও দেখিবলৈ পোৱা যায়।

মণিমালা নদী মধ্য ট্ৰাংকৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ জলপথ হিচাপে পৰিগণিত হৈ আহিছে। কোট্টায়ম-ইদুক্কি পাহাৰীয়া অঞ্চলৰ পৰা উৎপত্তি হৈ পশ্চিমলৈ বৈ অহা এই নদীখন মণিমালা জংচনত সমভূমিত প্ৰৱেশ কৰে আৰু তাৰ পিছত মধ্যভূমিৰ সমভূমি আৰু কুত্তনাডৰ বিখ্যাত ধানখেতি প্ৰধান অঞ্চলৰ মাজেৰে প্ৰবাহিত হয়। বৰ্তমান নদীৰ তলিৰ পৰা অনিয়ন্ত্ৰিত বালি খননৰ ফলত নদীখনৰ জলপথসমূহৰ ক্ষতি সাধন হৈছে আৰু প্ৰদূষণো এক ডাঙৰ সমস্যা হৈ পৰিছে।