ব্ৰহ্মপুত্ৰ ইত্যাদি পদ্য

ব্ৰহ্মপুত্ৰ ইত্যাদি পদ্য হৈছে কবি আৰু সাহিত্যিক অজিৎ বৰুৱাৰ অন্যতম কেন্দ্ৰীয় আৰু আধুনিকতাবাদী কাব্যসংকলন। গ্ৰন্থখন ১৯৮৯ চনত প্ৰকাশ পাইছিল, যিয়ে অসমীয়া আধুনিক কবিতাৰ পৰিসৰত গভীৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰে।^১ এই সংকলনৰ বাবে অজিৎ বৰুৱাই ১৯৯১ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে, যিয়ে তেওঁৰ সাহিত্যিক অৱদানক ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ৰ খ্যাতি প্ৰদান কৰে।^২৩৪

বিষয়-বস্তু

সংকলনটো দীঘলীয়া পদ্য আৰু একাধিক কবিতাৰে গঠিত। শিৰোনামত থকা “ব্ৰহ্মপুত্ৰ” কবিতাটো বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য; ইয়াত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ প্ৰাকৃতিক ৰূপ, ইতিকথা, বৰ্ণ-ৰূপান্তৰ আৰু নদীৰ লগতে বেছি গভীৰ সামগ্ৰিক মানৱ-অভিজ্ঞতাৰ দিশ উদ্ঘাটিত হয়।^৫

গ্ৰাম্য জীৱন, দৈনন্দিন বাস্তৱতা, সমাজ-ইতিহাসৰ সংঘাত, দেশ-বিভাজনৰ মানসিক অভিঘাত, মানুহৰ অন্তৰ্যাত্ৰা, আৰু পৃথিৱীৰ সৈতে মনুষ্যসম্পৰ্ক — এই সকলো দিশ সংকলনত ৰূপায়িত হৈছে। টেবুল-অফ-কণ্টেণ্টত "ব্ৰহ্মপুত্ৰ", "স্কিজ্জোফ্ৰেনিয়াৰ বিষয়ে", "চেনৰ পাৰত" আদি দীঘল পদ্যৰ উপৰি বহু চুটি কবিতা অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে।^৬

সাহিত্যিক ৰূপ আৰু সমালোচনা

অজিৎ বৰুৱাৰ কবিতা সাধাৰণতে আধুনিকতাবাদী ৰূপধাৰা অনুসৰি গঠিত। তেওঁৰ ভাষা বৌদ্ধিক, সংকুচিত, বহুস্থানে ইলিঅ’টীয় প্ৰভাৱপূৰ্ণ আৰু গভীৰ চেতনা-সংকেতময়।^৭ সংকলনটোক অসমীয়া কাব্যত আধুনিক সম্ভাৱনাৰ এক শক্তিশালী দৃষ্টান্ত বুলি সমালোচকে অভিহিত কৰিছে, আৰু ইয়াৰ মাধ্যমেৰে লেখকে কবিতাৰ বিষয়-বৈচিত্ৰ্যৰ গভীৰতা নতুন ৰূপত প্ৰকাশ কৰিছে।^৮

প্ৰকাশনা

ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ইত্যাদি পদ্য কাব্য সংকলনখন ১৯৮৯ চনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে প্ৰকাশিত হৈছিল; বিভিন্ন অনলাইন তথ্য অনুসৰি এই‌ কাব্য সংকলনখন ৯৬ পৃষ্ঠাৰ।^৯

প্ৰাসংগিকতা

অজিৎ বৰুৱা ইংৰাজী, ফ্ৰেঞ্চ আদি বিশ্ব-সাহিত্যৰ প্ৰভাৱ গ্ৰহণ কৰা বহুমুখী সাহিত্যিক আছিল। তেওঁৰ কবিতা, সমালোচনা আৰু গৱেষণাসমূহে অসমীয়া সাহিত্যৰ আধুনিক পৰিচয় গঠনত বিশেষ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে।^১০১১

সাহিত্যিক অৱদান আৰু পুৰস্কাৰ

চল্লিশৰ দশকত প্ৰায় তেৰ বছৰ বয়সতে লিখা ‘মন মোৰ নাথাকে ইয়াত’ কবিতাৰে অজিৎ বৰুৱাই সাহিত্যিক জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল।^১২ তাৰ পাছত ১৯৪২ চনত ধীৰেন্দ্ৰ নাথ দত্ত সম্পাদিত ‘অভিযান’ আলোচনীত তেওঁৰ কবিতা ‘তাজমহল’ প্ৰকাশ পায়। সংখ্যাত কবিতা তাকৰ আছিল যদিও বহু চৰ্চিত আৰু পঠিত ‘ব্ৰহ্মপুত্ৰ’, 'জেংৰাই ১৯৬৩', 'চেনৰ পাৰত' আদি কবিতাই তেওঁক অসমীয়া সাহিত্যৰ জগতত প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ১৯৬০ চনৰপৰা ১৯৮৯ চনলৈকে সুদীৰ্ঘ ২৯ বছৰ কাল সাধনা কৰি তেওঁ তেওঁৰ প্ৰখ্যাত 'ব্ৰহ্মপুত্ৰ' কবিতাটো সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। কবিতাটোত তেওঁ ব্ৰহ্মপুত্ৰকেন্দ্ৰিক অসমীয়া জাতীয় জীৱনৰ ইতিহাস ৰূপায়ণ কৰিছে।

১৯৮৯ চনত প্ৰকাশিত "ব্ৰহ্মপুত্ৰ ইত্যাদি পদ্য" নামৰ কাব্য সংকলনখনৰ বাবে অজিৎ বৰুৱাই ১৯৯১ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।^১৩

কবি পৰিচয়

মূল প্ৰবন্ধ: অজিৎ বৰুৱা'অজিৎ বৰুৱা' (৯ আগষ্ট ১৯২৬ — ৩ এপ্ৰিল ২০১৫) এগৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক, প্ৰশাসনিক বিষয়া আৰু স্বাধীনতা সংগ্ৰামী। প্ৰধানকৈ সাহিত্যিক হিচাপেই তেওঁ জনাজাত আছিল। একাধাৰে কবি, গীতিকাৰ, ঔপন্যাসিক, সমালোচক, অনুবাদক, ৰম্য ৰচনাকাৰ আদি হিচাপে তেওঁ অসমীয়া সাহিত্যলৈ অৰিহণা যোগাইছিল। তেওঁক ‘জেংৰাই কবি’ অভিধাৰে জনা যায়। সামগ্ৰিকভাৱে অজিৎ বৰুৱাক আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰথমগৰাকী যথাৰ্থ আধুনিকতাবাদী কবি হিচাপে অভিহিত কৰা হয়।^১৪ কবি কুশল দত্তৰ মতে “অধ্যয়নৰ ব্যাপ্তি, বোধৰ সামুদায়িক দৃষ্টি, জগত আৰু জীৱনক বুজি উঠা আৰু তাক অতি ওখ খাপৰ শিল্পৰূপে স্থাপত্যসিদ্ধ কৰি তোলাৰ সাধনাই অজিৎ বৰুৱাৰ সৃষ্টিক একক আৰু অনন্যৰূপে অসমীয়া তথা ভাৰতীয় সাহিত্যত সুদৃঢ়ভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে।”^১৫

আৰু চাওক

• অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰা সাহিত্যিকসকল