বণ্ডা (খাদ্য)

বণ্ডা গাঢ়কৈ ভজা দক্ষিণ ভাৰতীয় আলুৰ জলপান^১২ যাৰ বিভিন্ন অঞ্চলত বিভিন্ন মিঠা আৰু টেঙা সংস্কৰণ আছে। আটাইতকৈ সাধাৰণ হৈছে আলু বণ্ডা (আলু বণ্ডা), আৰু অন্যান্য অঞ্চল-নিৰ্দিষ্ট ভিন্নতাসমূহৰ ভিতৰত আলুৰ ঠাইত মিঠা আলু, টেপিওকা, কুটি লোৱা আনাৰস, সেউজীয়া পটল, পনীৰ বা চাউলকে ধৰি অন্যান্য উপাদানসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

ইতিহাস

বৰ্তমানৰ কৰ্ণাটকৰ পৰা শাসন কৰা তৃতীয় সোমেশ্বৰে সংকলিত দ্বাদশ শতিকাৰ সংস্কৃত বিশ্বকোষ মানসোল্লাস নামৰ গ্ৰন্থত বোণ্ডাৰ এটা ৰেচিপি (পৰিকা হিচাপে) উল্লেখ কৰা হৈছে।^৩

প্ৰস্তুতি

বণ্ডা চূপ: উৰাদ দালিৰ বণ্ডা গৰম দালিৰ চূপৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয় টেঙা বণ্ডা তৈয়াৰ কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়াত আলুৰ ভৰ্তি তৈয়াৰ কৰা হয় যিটো গ্ৰাম আটাৰ মণ্ডত ডুবাই ডিপ ফ্ৰাই কৰা হয়।

বণ্ডাৰ মিঠা আৰু টেঙা দুই প্ৰকাৰৰে তৈয়াৰ কৰা হয়।

কেৰালাৰ কিছুমান আঞ্চলিক ৰূপৰ বণ্ডাত আলুৰ ঠাইত টেপিওকা (টেপিওকা বণ্ডা) বা মিঠা আলু আৰু কিছুমান পিঁয়াজ, ভালকৈ সিজোৱা কণী (মুটা বণ্ডা), মছলা, কিমা মাংস আৰু অন্যান্য উপাদান ব্যৱহাৰ কৰে।

অন্ধ্ৰপ্ৰদেশত ইয়াক বোণ্ডালু বা পূৰ্ণালু বুলি জনা যায়।

শাক-পাচলিৰ বণ্ডা হৈছে উডুপি খাদ্যৰ এটা খাদ্য, য'ত সতেজ সেউজীয়া পটল আৰু অন্যান্য মিহিকৈ কটা শাক যেনে ফ্ৰেন্স বিন, বিলাহী আৰু ধনীয়াৰ পাত ভৰ্তি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।^৪ গোলি বাজে (মাংগালোৰ বোণ্ডা বা মাংগালোৰ বাজ্জী বুলিও জনা যায়) কৰ্ণাটকৰ আন এটা ভিন্ন প্ৰকাৰ। এই বণ্ডা অৱশ্যে ময়দা গুড়িৰ (শোধিত আটা)ৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়।