পঞ্চৈবাজা হৈছে নেপালৰ পৰম্পৰাগত সংগীত যন্ত্ৰৰ সমষ্টি। সাধাৰণতে বিবাহ, পূজা-পাৰ্বণ, শোভাযাত্ৰা আদি ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত এই বাদ্যযন্ত্ৰসমূহ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। নেপালী সমাজত এই বাদ্যযন্ত্ৰসমূহ মূলত দামাই আৰু গাইনে জাতিৰ সংগীতজ্ঞসকলে বজায়।১
‘‘পঞ্চ’’ মানে ‘‘পাঁচ’’ আৰু ‘‘বাজা’’ মানে সংগীত-যন্ত্ৰ; সেইবাবে ইয়াক ‘‘পঞ্চৈবাজা’’ বোলা হয়। বানানৰ বিভিন্ন ৰূপ— ‘‘পঁচে বাজা’’, ‘‘পঞ্চাই বাজা’’, ‘‘পঁচাই বাজা’’ আদি।
উপাদান
পঞ্চৈবাজাত সাধাৰণতে তলত দিয়া পাঁচবিধ মুখ্য যন্ত্ৰ থাকে—
- ঝালি
- ঢোলক — একপ্ৰকাৰৰ সৰু ঢোল
- দামাহা — একপ্ৰকাৰৰ ডাঙৰ ঢোল
- নাৰ্ছিংগা — C-আকৃতিৰ দীঘল বাঁহী
- শেহনাই — লোকবাঁহী
কিছুমান তথ্যত ‘‘ট্যম্কো’’, ‘‘ঢোলকি’’ আদি যন্ত্ৰৰ কথাও উল্লেখ আছে।২ ৩
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ Hao Huang. (1999). Music in the 20th century. M.E. Sharp. পৃ. 598. ISBN 978-0-7656-8012-9
- ↑ (9 October 2015). Instruments used in Panche baja. yeahnepal.com
- ↑ Tanka, Khadka C. (2004). The Culture, Tourism & Nature of Nepal. Folk Music Art Academy. ISBN 9789993388142
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “পঞ্চৈবাজা” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৫৫৪৯৫৫ (২২ নৱেম্বৰ ২০২৫)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।