নামনি দিবাং উপত্যকা জিলা

নামনি দিবাং উপত্যকা জিলা (Lower Dibang Valley district, Pron:/dɪˈbæŋ/) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ এখন অন্যতম জিলা৷ ভাৰতৰ জিলাসমূহৰ ভিতৰত এই জিলাখন দশম সৰ্বনিম্ন জনবসতিপূৰ্ণ জিলা হিচাপে স্বীকৃত৷^১

ইতিহাস

নামনি দিবাং উপত্যকা জিলাৰ বৰ্তমানৰ ভূখণ্ড বাৰশৰ পৰা ষোল্লশ শতিকা চুতীয়া ৰাজত্বৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল৷ জিলাখনৰ ৰ'ইঙত অৱস্থিত ভীষ্মকনগৰৰ সৈতে চুতীয়া ৰাজ্যৰ ঐতিহ্য বিজড়িত হৈ আছে। ১৯৮০ চনৰ জুন মাহত লোহিত জিলাৰ একাংশ লৈ দিবাং উপত্যকা জিলা গঠন কৰা হয়৷^২ ২০০১ চনৰ ১৬ ডিচেম্বৰৰ দিনা দিবাং উপত্যকা জিলাক বিভক্ত কৰি উজনি আৰু নামনি দিবাং উপত্যকা জিলা দুখন সৃষ্টি কৰা হয়৷^২

ভৌগোলিক অৱস্থান

নামনি দিবাং উপত্যকা জিলাৰ সদৰঠাই ৰয়িং (Roing)।^৩

প্ৰশাসন

এই জিলাত অৰুণাচল প্ৰদেশ বিধানসভাৰ দুটা সমষ্টি আছে- দাম্বুক (Dambuk) আৰু ৰয়িং৷ দুয়োটা অঞ্চল পূব অৰুণাচল প্ৰদেশ লোকসভাৰ সমষ্টিৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷^৪

জনসংখ্যা

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি নামনি দিবাং উপত্যকা জিলাৰ জনসংখ্যা ৫৪,০৮০ জন৷^৫ জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা ভাৰতৰ মুঠ ৬৪০ খন জিলাৰ ভিতৰত এই জিলাৰ স্থান ৬৩০৷^৫ জিলাখনৰ জনবসতিৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গকিলোমিটাৰত ১৪ জন৷^৫ ২০০১-২০১১ দশকত জিলাখনত জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছিল ৭.০১%৷^৫ নামনি দিবাং উপত্যকা জিলাৰ প্ৰতি ১০০০ গৰাকী পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা ৯১৯ গৰাকী আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৬৯.১%।^৫

ভাষা

এই জিলাৰ ব্যৱহৃত মূল ভাষা সমূহ হৈছে আদি আৰু ইডু মিছমি (Idu Mishmi)৷

জৈৱবৈচিত্ৰ্য

১৯৮০ চনত নামনি দিবাং উপত্যকা জিলাৰ ২৮২ বৰ্গ কিলোমিটাৰ সামৰি মেহাও বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য (Mehao Wildlife Sanctuary) গঠন কৰা হয়৷^৬