তোৰণম

তোৰণম (তামিল ভাষা: தோரணம்) হৈছে তামিলনাডুত ব্যৱহৃত একপ্ৰকাৰৰ ঝুলন্ত সজ্জা।^১ এই সজ্জাসমূহৰ মূল শিপা তামিল সংস্কৃতিৰ সৈতে গভীৰভাৱে সম্পৰ্কিত।^২ এই সজ্জাৰ ইতিহাস সঙ্গম যুগলৈকে বিস্তৃত।

প্ৰাচীন কালত ছপা নিমন্ত্ৰণ পত্ৰ নাছিল; সেয়ে তোৰণম ব্যৱহাৰ কৰি কোনো স্থানত আনন্দোৎসৱ নে শোকানুষ্ঠান হৈছে সেয়া জনসাধাৰণক সংকেত দিয়া হৈছিল। তোৰণম সাধাৰণতে কেঁচা নাৰিকল গছৰ পাতৰপৰা তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু ই দুটা পৃথকপ্ৰকাৰৰ হয়।

তোৰণমৰ উল্লেখ অষ্টম শতিকাৰ ভক্তি কবি আন্দালৰ ৰচিত নাচিয়াৰ তিৰুমোজি নামৰ স্তোত্ৰসংগ্ৰহত পোৱা যায়, যি দিব্য প্ৰবন্ধমৰ অংশ।^৩৪ এই কবিতাটো তামিল ভাষাৰ সাহিত্যত অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।

வாரணம் ஆயிரம் சூழ வலம் செய்து

நாரண நம்பி நடக்கின்றான் என்றெதிர்

பூரண பொற்குடம் வைத்துப் புறமெங்கும்

தோரணம் நாட்டக் கனாக்கண்டேன் தோழீ நான்

'অৰ্থ:'হে সখী! মই এটা সপোন দেখিলোঁ। নগৰখন ফুলৰ মালা আৰু সোণালী কলহেৰে সজোৱা আছিল। হাজাৰ সজ্জিত হাতীৰ মাজত আমাৰ কন্ননে মোৰফালে আগবাঢ়ি আহিছিল (মোক বিবাহ কৰিবলৈ)।

এই কবিতাত আন্দালে কৃষ্ণক নিজৰ সপোনৰ বৰ্ণনা দিয়ে।

প্ৰকাৰ

• মঙ্গল তোৰণম – এইবোৰ শুভ উপলক্ষ্য, উৎসৱকালত, ঘৰ আৰু মন্দিৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।^৫ এই তোৰণমসমূহ চৰাইৰ আকৃতিৰ নক্সাৰে সজোৱা হয় আৰু সাধাৰণতে চাৰিটা বা পাঁচটা ওপৰফালে মুখ কৰা নক্সা থাকে।

• অমঙ্গল তোৰণম – এইবোৰ শোকানুষ্ঠান বা মৃত্যুসংক্ৰান্ত স্থানত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াত সাধাৰণতে তলফালে মুখ কৰা তিনিটা চৰাইৰ নক্সা থাকে।

আন একপ্ৰকাৰৰ তোৰণম হৈছে মাৱিলৈ তোৰণম, যি আম গছৰ পাতৰে তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু শুভ অনুষ্ঠানৰ সময়ত মন্দিৰ বা ঘৰৰ মূল দুৱাৰত বাঁধি দিয়া হয়। আমপাতক ভাল প্ৰাকৃতিক জীবাণুনাশক বুলি গণ্য কৰা হয়, যি বায়ু বিশুদ্ধ কৰাত সহায় কৰে, বিশেষকৈ উৎসৱ বা সমাৱেশৰ সময়ত।^৬

ভেপ্পিলৈ তোৰণম নিমপাতৰপৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। ‘ভেপ্পম’ (নিম) আৰু ‘ইলাই’ (পাত) শব্দ মিলি ‘ভেপ্পিলৈ’ শব্দ গঠন কৰিছে। নিমক বসন্ত, অজ্ঞাত জ্বৰ আদিৰ দৰে বহু ৰোগৰ বিৰুদ্ধে কাৰ্যকৰী এক উৎকৃষ্ট জীবাণুনাশক বুলি ধৰা হয়, বিশেষকৈ গ্ৰীষ্মকালত। তামিলনাডুত আম্মান উৎসৱসমূহ^৭৮ সাধাৰণতে গ্ৰীষ্মকালত অনুষ্ঠিত হয় আৰু এই সময়ত মন্দিৰ, ঘৰ আৰু পথত ব্যাপকভাৱে নিমপাত ওলমাই ৰখা হয়।^৯