ঝাত্যাপালি

ঝাত্যাপালি আছিল দেওগিৰিৰ ৰাজকুমাৰী আৰু দেওগিৰিৰ শাসক ৰায় ৰামচন্দ্ৰ দেৱৰ কন্যা। পিছলৈ তেওঁৰ বিবাহ হয় আলাউদ্দিন খালজীৰ সৈতে আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ শ্বিহাবুদ্দিন ওমৰক আলাউদ্দিনৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়, তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত।^১

ইতিহাস

ভূ-খণ্ড সম্প্ৰসাৰণৰ আকাংক্ষা পূৰণৰ প্ৰয়াসত আলাউদ্দিনে প্ৰথমে ১২৯৬ চনত দেওগিৰি আক্ৰমণ কৰে। তেওঁৰ অভিযানৰ সময়ত দেওগিৰীত যাদৱ শাসক ৰায় ৰামচন্দ্ৰই তেওঁৰ পুত্ৰ সিংহনক যাদৱ সেনাৰ সৰ্বোচ্চ সেনাপতি হিচাপে শাসন কৰিছিল। আলাউদ্দিনৰ আগ্ৰাসনৰ সময়ত সিমহানা অভিযান অভিযানত আছিল আৰু দিল্লীৰপৰা অহা আক্ৰমণকাৰী সৈন্যক ৰামচন্দ্ৰই সহ্য কৰিব পৰা নাছিল। যদিও যাদৱে আলাউদ্দিনক ভয়ংকৰ প্ৰত্যাহ্বান দিছিল যদিও যুদ্ধক্ষেত্ৰত সিংহনাৰ অনুপস্থিতিৰ বাবে তেওঁলোকে পৰিস্থিতিৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিব পৰা নাছিল। তাৰ পিছত ৰামচন্দ্ৰই যুদ্ধবিৰতিৰ বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰে, যিটো আলাউদ্দিনে আদৰণি জনায় কাৰণ তেওঁ অতি সোনকালে দিল্লীলৈ উভতি যাব বিচাৰিছিল।^১

তেওঁলোকে এক চুক্তিত উপনীত হ’ল য’ত বহুমূলীয়া উপহাৰৰ লগতে বহু পৰিমাণৰ ধন-সম্পত্তি যুদ্ধৰ ক্ষতিপূৰণ হিচাপে আলাউদ্দিনক দিয়া হ’ল। ৰামচন্দ্ৰ দেৱেও তেওঁক বাৰ্ষিক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল, যাৰ ফলত এই সন্ধি সম্ভৱ হৈ উঠিছিল। দেওগিৰিলৈ উভতি অহাৰ পাছত সিমহানাই দিল্লীৰ সৈতে হোৱা অপমানজনক শান্তি চুক্তিৰ বিষয়ে জানিব পাৰিলে আৰু তেওঁ অধীনস্থতাৰপৰা স্বাধীনতা প্ৰকাশৰ প্ৰয়াসত পিতৃক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি বন্ধ কৰিবলৈ হেঁচা প্ৰয়োগ কৰে।^১

ৰামচন্দ্ৰই বাৰ্ষিক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি নিদিয়াৰ বাবে আলাউদ্দিনৰ দৃষ্টি আকৌ এবাৰ দেওগিৰিলৈ টানি আনিলে। চিত্তৰ আৰু মালৱাৰ সফল অভিযানৰ পিছত আলাউদ্দিনে দ্বিতীয়খন শ্ব’ডাউনৰ বাবে দেওগিৰিলৈ দুটা সেনাবাহিনী পঠিয়াবলৈ বাধ্য হয়। এইবাৰ যাদৱসকলক পৰাস্ত কৰা হ’ল; কাৰণ দিল্লীৰ সংযুক্ত বাহিনী, যিটো গুজৰাটৰ ৰাজপুত শাসক ৰায় কৰণ সিং বাঘেলাক স্থানচ্যুত কৰিবলৈ পঠিওৱা হৈছিল, যিজনক পূৰ্বে আলাউদ্দিনে পৰাস্ত কৰি দক্ষিণ গুজৰাটৰ সীমান্তৰ বাগলানাত আশ্ৰয় বিচাৰিছিল আৰু আনটো বিশেষকৈ মালিক কাফুৰৰ অধীনত দেওগিৰি অভিযানৰ বাবে যাদৱৰ ভূ-খণ্ডলৈ ঠেলি দিছিল।^১

ৰায়ৰ পৰিয়ালৰ কোনো ক্ষতি নকৰিবলৈ আলাউদ্দিনৰপৰা তেওঁৰ জেনেৰেলসকলক কঠোৰ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছিল। সেয়েহে ৰায়ক তেওঁৰ আত্মীয়ৰ সৈতে সন্মানজনকভাৱে দিল্লীলৈ অনা হৈছিল আৰু দেওগিৰীক সিংহনাৰ দায়িত্বত এৰি দিয়া হৈছিল। কিছুদিন দিল্লীত অতিথি হিচাপে ৰখাৰ পিছত; ৰায়ক চালি (ৰজাৰ চিহ্ন)ৰে সন্মান জনোৱা হৈছিল আৰু তেওঁক বিপুল পৰিমাণৰ ধন-সম্পত্তি প্ৰদান কৰা হৈছিল। গুজৰাটৰ এটা ভূ-খণ্ড নৌচিৰিও তেওঁক উপহাৰ হিচাপে প্ৰদান কৰা হয়। এই সময়ছোৱাত ৰামচন্দ্ৰই নিজৰ কন্যা ঝাট্যপালিক আলাউদ্দিনক বিয়া দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লয়। কইনাক গ্ৰহণ কৰা হয় আৰু দিল্লীৰ সৈতে দেওগিৰিৰ সম্পৰ্ক নতুন উচ্চতাত উপনীত হয়।^১২