বেহাট বিবি

বেহাট বিবি, যাক বেহাট দেদ বুলিও কোৱা হয়, কাশ্মীৰৰ পৃষ্ঠপোষক সন্ত শ্বেখ নূৰ-উদ-দিন (নুন্দ ৰেছি)ৰ শিষ্য আছিল। ভনীয়েক দেহাট বিবিৰ সৈতে তেওঁক কেতিয়াবা ছাট’আ কোৰি বুলিও কোৱা হয়, আক্ষৰিক অৰ্থত নুণ্ড ৰেছিৰ ছোৱালী শিষ্য বা ছোৱালী ছাত্ৰী। বেহাট বিবি আৰু দেহাট বিবি এজন কাশ্মীৰী পণ্ডিতৰ কন্যা আছিল যি পেছাত গাঁৱৰ পাটোৱাৰী আছিল আৰু মহান চুফী সাধুজনৰ প্ৰভাৱত ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।

তেওঁলোকৰ আধ্যাত্মিকতাৰ উচ্চ অৱস্থা, জ্ঞানৰ গভীৰতা আৰু বিস্তৃতিৰ সাক্ষ্য এইটোৱেই যে ছোৱালী দুজনী নুন্দ ৰেছিৰ একমাত্ৰ পৰিচিত নাৰী খলিফা হৈ পৰিছিল। কাশ্মীৰ উপত্যকাৰ ছাৰ (চ্ৰাৰ শ্বৰীফ) গাঁৱৰপৰা কেইমাইলমান দূৰৈৰ জালছু নামৰ গাঁৱত দুয়োকে সমাধিস্থ কৰা হৈছে। শ্বেইখ নূৰ-উদ-দিন আৰু মহান ধৰ্মান্তৰক ছায়েদ মহম্মদ হামাদানীৰ মাজত অনুষ্ঠিত হোৱা এখন বৈঠকত দুয়োগৰাকী ভগ্নী উপস্থিত থাকে। এনে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সভাত দুগৰাকী মহিলা শিষ্যৰ উপস্থিতিয়ে এই কথাটো নিশ্চিত কৰে যে তেওঁলোকক মহান ৰেশীয়ে উচ্চ সন্মান লাভ কৰিছিল।

কোৱা হয় যে হামাদানীয়ে শাৰীৰিকভাৱে দুৰ্বল ৰেছীক দেখি তেওঁ (নুন্দ ৰেশীয়ে) নিজৰ ঘোঁৰাটো (তেওঁৰ শৰীৰটো) ইমান দুৰ্বল অৱস্থাত ৰাখিব নালাগে বুলি মন্তব্য কৰিছিল। এই কথাৰ উত্তৰত মহান ৰেছিয়ে কয় যে এবাৰ "নাফাছ" (শাৰীৰিক প্ৰয়োজনীয়তা) নিয়ন্ত্ৰণ কৰাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰণ অন্যথা ভালদৰে খুৱাই খোৱা ঘোঁৰাৰ দৰেই য়ো পৰিচালনা কৰিব নোৱাৰা হৈ পৰিব পাৰে। দেহাত বিবিয়ে মন্তব্য কৰা বুলি কোৱা হয়, "যিসকলে ইতিমধ্যে গন্তব্য বা লক্ষ্যত উপনীত হৈছে তেওঁলোকক ৰাইড বা চাবুকৰ প্ৰয়োজন নাই।" এই কথাত ছায়েদ হামাদানীয়ে তাইক সুধিব লাগে, তাই কোনে সেই লক্ষ্যত উপনীত হোৱা বুলি ভাবিছিল? দেহাত বিবিয়ে উত্তৰ দিছিল বুলি কোৱা হয়, "যিসকলে নিজকে আত্মৰ কবলৰপৰা মুক্ত কৰিছে।" ছোৱালী নে ল’ৰা বুলি সোধাত দেহাত বিবিৰ উত্তৰটো সহজ অথচ ইমান গভীৰ গভীৰতাৰে ভৰা যে সকলোকে বাকৰুদ্ধ কৰি পেলালে; "যদি মই অস্তিত্বহীন (পাৰ্চী ভাষাত বাহ) তেন্তে মই ছোৱালী বা ল'ৰাও নহয়; কিন্তু যদি মই অস্তিত্বহীন (পাৰ্চী ভাষাত আছে) তেন্তে মই একো নহয়।" বেহাট বিবিৰ অনেক কথাৰ ভিতৰত তলত উল্লেখ কৰা হৈছে:

আশা আৰু ভয়ৰপৰা পৰিত্ৰাণ আত্মাক নিঃশেষ কৰাত নিহিত হৈ আছে। নিজৰ অহংকাৰ ধ্বংস কৰাজনে নিজৰ অস্তিত্বৰ দুখৰপৰা মুক্ত হয়।

তথ্যসূত্ৰ

• Baba Khalil. Rauzat-ur-Riyazat, p. 481-483.
• Mohammad Ishaq Khan. Sufis Of Kashmir, p. 101-102. 2011. Gulshan Books, Srinagar. .