জৰ্জ ৱাশ্বিংটন

জৰ্জ ৱাশ্বিংটন (ইংৰাজী ভাষা: George Washington; ২২ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৭৩২—১৪ ডিচেম্বৰ, ১৭৯৯) আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ জাতিৰ পিতৃ হিচাপে জনা যায়।^১ তেওঁ আমেৰিকাৰ স্বাধীনতাৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষ ভূমিকাৰ পালন কৰিছিল।

ভাৰ্জিনিয়া কলনীত জন্মগ্ৰহণ কৰা ৱাশ্বিংটন ফৰাচী আৰু ভাৰতীয় যুদ্ধৰ সময়ত (১৭৫৪–১৭৬৩) ভাৰ্জিনিয়া ৰেজিমেণ্টৰ সেনাপতি হয়।^২ পিছলৈ তেওঁ ভাৰ্জিনিয়া হাউচ অৱ বাৰ্জেছলৈ নিৰ্বাচিত হয় আৰু ব্ৰিটিছ মুকুটে আমেৰিকান উপনিবেশিকসকলৰ ওপৰত কৰা অনুভূত অত্যাচাৰৰ বিৰোধিতা কৰে। ১৭৭৫ চনত যেতিয়া ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে আমেৰিকাৰ বিপ্লৱী যুদ্ধ আৰম্ভ হয়, তেতিয়া ৱাশ্বিংটনক মহাদেশীয় সেনাৰ মুখ্য সেনাধ্যক্ষ নিযুক্তি দিয়া হয়।^৩ তেওঁ অনুশাসিত ব্ৰিটিছ সৈন্যৰ বিৰুদ্ধে দুৰ্বলভাৱে সংগঠিত আৰু সজ্জিত বাহিনীক নিৰ্দেশ দিছিল। ১৭৭৬ চনৰ মাৰ্চ মাহত বষ্টন ঘেৰাওত ৱাশ্বিংটন আৰু তেওঁৰ সেনাই আগতীয়াকৈ জয়লাভ কৰে যদিও নৱেম্বৰ মাহত নিউয়ৰ্ক চহৰৰ পৰা পিছুৱাই যাবলৈ বাধ্য হয়।^৪ ৱাশ্বিংটনে ডেলাৱেৰ নদী পাৰ হৈ ১৭৭৬ চনৰ শেষৰ ফালে ট্ৰেণ্টনৰ আৰু ১৭৭৭ চনৰ আৰম্ভণিতে প্ৰিন্সটনৰ যুদ্ধত জয়লাভ কৰে, তাৰ পিছত সেই বছৰৰ শেষৰ ফালে ব্ৰেণ্ডিৱাইন আৰু জাৰ্মানটাউনৰ যুদ্ধত পৰাস্ত হয়। তেওঁৰ কমাণ্ড, সৈন্যৰ মনোবল কম আৰু যুদ্ধ চলি থকাৰ লগে লগে তেওঁৰ বাহিনীৰ বাবে যোগানৰ অভাৱৰ সমালোচনাৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হয়। শেষত ৱাশ্বিংটনে ১৭৮১ চনত ইয়ৰ্কটাউনত ইংৰাজৰ ওপৰত ব্ৰিটিছৰ ওপৰত নিৰ্ণায়ক জয়লাভ কৰে।^৫ ফলস্বৰূপে ১৭৮৩ চনত পেৰিছ সন্ধিত ব্ৰিটিছে আমেৰিকাৰ সাৰ্বভৌম স্বাধীনতাক স্বীকাৰ কৰে।^৬ তাৰ পিছত ৱাশ্বিংটনে ১৭৮৭ চনত সাংবিধানিক সন্মিলনৰ সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে, যিয়ে আমেৰিকাৰ বৰ্তমানৰ সংবিধানৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰে।^৭

১৭৮৮ আৰু ১৭৯২ চনত ৱাশ্বিংটনক নিৰ্বাচনী মহাবিদ্যালয়ৰ সৰ্বসন্মতিক্ৰমে প্ৰথম আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচিত কৰা হয়।^৮ ফৰাচী বিপ্লৱৰ সময়ত তেওঁ ব্ৰিটেইনৰ সৈতে জে চুক্তিক সমৰ্থন কৰাৰ লগতে নিৰপেক্ষতাৰ নীতি ঘোষণা কৰিছিল। ৱাশ্বিংটনে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পদৰ বাবে স্থায়ী নজিৰ গঢ়ি তুলিছিল, য'ত গণৰাজ্যবাদ, শান্তিপূৰ্ণ ক্ষমতা হস্তান্তৰ, " ৰাষ্ট্ৰপতি মহোদয় " উপাধিৰ ব্যৱহাৰ আৰু দুটা কাৰ্যকালৰ পৰম্পৰা আদি আছিল।^৯ ১৭৯৬ চনত তেওঁৰ বিদায়ী ভাষণ গণতন্ত্ৰবাদৰ ওপৰত এক বিশিষ্ট বক্তব্যত পৰিণত হয়: ৱাশ্বিংটনে জাতীয় ঐক্যৰ গুৰুত্ব আৰু আঞ্চলিকতাবাদ, পক্ষপাতিত্ব আৰু বিদেশী প্ৰভাৱে ইয়াৰ বাবে সৃষ্টি কৰা বিপদৰ বিষয়ে লিখিছিল।^১০ মাউণ্ট ভাৰ্ননত ধঁপাত আৰু ঘেঁহু ৰোপণকাৰী হিচাপে ৱাশ্বিংটনৰ বহুতো দাস আছিল। তেওঁ জীৱনৰ শেষৰ ফালে দাসত্ত্বৰ বিৰোধিতা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, আৰু নিজৰ ইচ্ছাপত্ৰত নিজৰ দাসসকলক অৱশেষত মানুমিছনৰ ব্যৱস্থা কৰে।^১১

ৱাশ্বিংটনৰ ভাবমূৰ্তি আমেৰিকাৰ সংস্কৃতিৰ এক আইকন আৰু তেওঁক ব্যাপকভাৱে স্মৰণ কৰা হৈছে; ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী আৰু ৱাশ্বিংটন ৰাজ্য। জনপ্ৰিয় আৰু বিদ্বান দুয়োটা সমীক্ষাতে তেওঁক ধাৰাবাহিকভাৱে আমেৰিকাৰ ইতিহাসৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে গণ্য কৰা হয়।^১২