চনী ৰানা

চনী ৰানা (নেপালী: सोनी राणा), জন্ম: ১৭ অক্টোবৰ ১৯৬৫চন, নেপালৰ প্ৰথম মহিলা পাইলট।^১২ ১৯৯১ চনৰ ২৯ মাৰ্চত নেপালৰ অসামৰিক বিমান পৰিবহণ কৰ্তৃপক্ষৰ পৰা ১১৯ নম্বৰ অনুজ্ঞাপত্ৰৰ অধীনত তেওঁ বিমান পৰিবহণৰ অনুজ্ঞাপত্ৰ লাভ কৰে।^৩ ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ বয়িং জেট বিমানৰো প্ৰথম নেপালী মহিলা পাইলট।^৪

জন্ম আৰু শিক্ষা

১৯৬৫ চনৰ ১৭ অক্টোবৰত (২০২২ খ্ৰীষ্টাব্দ) লক্ষ্মী পূজাৰ দিনা কাঠমাণ্ডুৰ থামেল নামে ঠাইত পিতৃ ওম নৰসিংহ ৰানা আৰু মাতৃ কাঞ্চন ৰানাৰ ঘৰত চনী ৰানাৰ জন্ম হয়। শিক্ষাগ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত “মহেন্দ্ৰ ভৱন বিদ্যালয়’’ৰ পৰা এছ এল চি পৰ্যায়ৰ শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰি পদ্ম কন্যা মাল্টিপল কেম্পাছৰ পৰা চাৰ্টিফিকেট ডিগ্ৰী আৰু ডিপ্লমা লাভ কৰে।^৫ ইয়াৰ পিছত চনী ৰানাই ১৯৮৭ চনত বিমান পৰিবহণৰ প্ৰশিক্ষণ ল’বলৈ আমেৰিকালৈ যায়।

কৰ্মজীৱন

আমেৰিকালৈ গৈ চনী ৰাণাই ১৯৯১ চনৰ ২০ মাৰ্চত CAAN ত নাম পঞ্জীয়ন কৰে (২৬ কাৰ্তিক ২০৪৭ বি এছ)। পাইলটৰ প্ৰশিক্ষণ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ দুবছৰৰ পিছত তেওঁ তেতিয়াৰ ৰয়েল নেপাল এয়াৰলাইন্স কৰ্প’ৰেশ্যন (আৰ এন এ চি)ত কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। আৰ এন এ চিয়ে তিনিটা পাইলট পদৰ বাবে নিয়োগ মুকলি কৰিছিল আৰু ইয়াত মুঠ ১০জন পাইলটে আবেদন কৰিছিল। তাৰ ভিতৰত চনী আৰু ৰাক্ষ্য ৰানা আছিল মাত্ৰ দুগৰাকী মহিলা আবেদক। নিৰ্বাচন প্ৰক্ৰিয়াত ১০ জনৰ ভিতৰত চনী ৰানাক নিৰ্বাচিত কৰা হয় আৰু তাৰ পিছত তেওঁ আৰ এন এ চিৰ বাবে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু নেপালৰ প্ৰথমগৰাকী বাণিজ্যিক বিমানৰ নেপালী মহিলা পাইলট হিচাপে পৰিগণিত হয়।^৬ ১৯৯০ চনৰ ১২ নৱেম্বৰত প্ৰশিক্ষাৰ্থী সহ-পাইলট হিচাপে কাম আৰম্ভ কৰা চনীয়ে ১৯৯১ চনৰ ৩১ মাৰ্চত জুনিয়ৰ সহ-পাইলট হিচাপে কাম আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৯২ চনৰ ১৪ জুলাইত জ্যেষ্ঠ সহ-পাইলট হয়।

২০০৫ চনৰ ২৩ নৱেম্বৰত CAANৰ অসামৰিক বিমান পৰিবহণ বিভাগৰ পৰা বয়িং অনুজ্ঞাপত্ৰ লাভ কৰি ২০০৫ চনৰ ২৩ ডিচেম্বৰৰ পৰা বি ৭৫৭ৰ সহ-পাইলট হিচাপে চনী ৰানা কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

১৯৯৩ চনত ৰাণাক গোৰ্খা দক্ষিণা বহু (চতুৰ্থ শ্ৰেণী) শৃঙ্খলাৰে সন্মানিত কৰা হয়।^৬

ব্যক্তিগত জীৱন

সাত বছৰ পাইলটৰ জীৱন কটোৱাৰ পিছত ২০৫৫ বি এছ (১৯৯৮-১৯৯৯)ত সহযোগী পাইলট বিজয় গিৰিৰ সৈতে চনী ৰানা বিবাহ-পাশত আৱদ্ধ হয়। ২০০২ চনৰ ১৭ জুলাই (১ শ্ৰৱণ ২০৫৯)ত সুৰখেটত বিমান দুৰ্ঘটনাত বিজয় গিৰিৰ মৃত্যু হয়। তেওঁলোকৰ এগৰাকী কন্যা আছে।^৩ চনী ৰানাৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ আশীষ নৰসিং ৰানাও এগৰাকী পাইলট। চনী বৰ্তমান কাঠমাণ্ডুৰ মহাৰাজগঞ্জত বাস কৰে।

প্ৰথম নেপালী মহিলা পাইলট বিতৰ্ক

যদিও চনী ৰানাই ১৯৯১ চনৰ ২৯ মাৰ্চত বিমান পৰিবহনৰ অনুজ্ঞাপত্ৰ লাভ কৰিছিল, জনপ্ৰিয়ভাৱে কিন্তু ৰক্ষ্য ৰানাই প্ৰথম নেপালী মহিলা পাইলট হিচাপে পৰিচিত। ১৯৯২ চনৰ ২০ মে'ত ৰক্ষ্য ৰানাই অনুজ্ঞাপত্ৰ লাভ কৰে। CAANৰ পাইলট সুৰক্ষা বিভাগৰ মুৰব্বী ৰাজু শ্ৰেষ্ঠৰ মতে, চনী ৰানা হৈছে নেপালী বিমান পৰিবহণৰ অনুজ্ঞাপত্ৰ থকা প্ৰথমগৰাকী মহিলা নেপালী পাইলট।^৭ ২০১৬ চনৰ ২২ মে'ত CAAN এ এটা বিবৃতি প্ৰকাশ কৰি চ'নী ৰানাক নেপালী অসামৰিক অনুজ্ঞা পত্ৰ থকা প্ৰথমগৰাকী নেপালী মহিলা পাইলট হিচাপে ঘোষণা কৰে।^৮