গোকুল

ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ মথুৰা জিলাৰ এখন চহৰ গোকুল। মথুৰাৰপৰা ১৫ কিলোমিটাৰ (৯.৩ মাইল) দক্ষিণ-পূবে অৱস্থিত।

ইতিহাস

বিষ্ণু পুৰাণ আৰু ভাগৱত পুৰাণত “গোকুল’’ শব্দটোৱে কোনো নিৰ্দিষ্ট স্থানক বুজোৱা নাছিল, বৰঞ্চ কেৱল "গৰু জাক" বা অস্থায়ী গোপালকৰ শিবিৰক বুজাইছিল।^১ ভাগৱত পুৰাণৰ মতে গোকুলত কৃষ্ণই শৈশৱৰ বেছিভাগ সময় লীলা কৰিছিল।^২

ষোড়শ শতিকাৰ পূৰ্বৰ গ্ৰন্থসমূহত মহাবন আৰু গোকুল একে, কিন্তু ষোড়শ শতিকাৰ শেষৰফালৰপৰা দুয়োটা স্থান পৃথক হৈ পৰে।^৩ পুষ্টিমাৰ্গৰ ভৰ্ত অনুসৰি ১৫৫০ চনত বল্লভ ব্ৰজত উপস্থিত হৈ গোকুল আৰু মহাবনক বিচাৰি বিফল হয়, যিবোৰক সেই সময়ত হেৰুওৱা/অদৃশ্য হোৱা স্থান বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। তাত দেৱী যমুনা বল্লভৰ আগত উপস্থিত হৈ চোমকাৰ/শমি গছৰ কাষত থকা গোকুলাৰ হেৰাই যোৱা ঠাইখন তেওঁক আঙুলিয়াই দিলে।^৪

বল্লভৰ পুত্ৰ বিত্থলনাথে গোকুলত নিজৰ বাসগৃহ স্থাপন কৰিছিল, আৰু চহৰখন সম্প্ৰসাৰণ কৰি ধৰ্মীয় কেন্দ্ৰ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁ আকবৰৰ নামত সাম্ৰাজ্যিক ফৰমান লাভ কৰিছিল যিয়ে গোকুলত বিত্থলনাথৰ মাটিৰ মালিকীস্বত্বক ৰাষ্ট্ৰৰ সুৰক্ষাৰ সৈতে কৰমুক্ত কৰিছিল, আৰু তেওঁৰ গৰুবোৰক ৰাষ্ট্ৰৰ সম্পত্তি আৰু সম্ভ্ৰান্ত লোকৰ বাগিছাৰ মাজেৰে ঘূৰি ফুৰাৰ স্বাধীনতা প্ৰদান কৰিছিল। গোকুল পূৰ্বতে নৱনীতপ্ৰিয়া আৰু সাতটা পুষ্টিমৰ্গ স্বৰূপৰ ঘৰ আছিল।^৫৬৭

যাতায়াত

উৎস:^৮

হিন্দুসকলৰ সুপৰিচিত তীৰ্থস্থান মথুৰাৰপৰা দহ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত গোকুল সুবিধাজনকভাৱে অৱস্থিত। এই তীৰ্থস্থান ভাৰতৰ প্ৰতিখন উল্লেখযোগ্য চহৰৰ সৈতে বিমান, ৰেল, আৰু পথৰদ্বাৰা ভালদৰে সংযুক্ত।

পথ

গোকুলৰ পথ সংযোগ উৎকৃষ্ট। উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যিক পথ পৰিবহণ নিগমে মথুৰা আৰু গোকুললৈ অহা-যোৱা কৰি অসংখ্য বাছ চলায়। ইয়াৰ উপৰি চহৰখনত ৰাজ্যিক আৰু ফেডাৰেল ঘাইপথৰ এক মান্য নেটৱৰ্ক আছে যিবোৰ গোকুলৰ ওচৰৰপৰা পাৰ হৈ যায়, যমুনা এক্সপ্ৰেছৱে আৰু তাজ এক্সপ্ৰেছৱেকে ধৰি।

ৰেল

চহৰৰপৰা ৭ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত থকা মথুৰাত আটাইতকৈ ওচৰৰ ৰেলৱে ষ্টেচন আছে। ৰেল ষ্টেচনৰপৰা গোকুললৈ নিবলৈ কেব ৰিজাৰ্ভ কৰিব পাৰি। দিল্লী, লক্ষ্ণৌ, মুম্বাইকে ধৰি ভাৰতৰ অন্যান্য চহৰসমূহ মথুৰা ৰেলহেডৰপৰা সহজে যাব পাৰি।

আকাশীপথ

গোকুলৰপৰা ৫৪ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত আগ্ৰাৰ আটাইতকৈ ওচৰৰ বিমানবন্দৰ। আগ্ৰা বিমানবন্দৰৰপৰা গোকুললৈ যাবলৈ টেক্সিৰ ব্যৱস্থা কৰিব পাৰি। কম বিমান সেৱাৰ বাবে আগ্ৰা বিমানবন্দৰৰ বিমান সংযোগ আটাইতকৈ উন্নত নহয়। বিকল্প হিচাপে জয়পুৰৰ বিমানবন্দৰৰপৰা ২৩২ কিলোমিটাৰ বা দিল্লীৰ ইন্দিৰা গান্ধী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰৰপৰা ১৮৬ কিলোমিটাৰ যাত্ৰা কৰি ইয়ালৈ যাব পাৰি। যিকোনো এটা বিমানবন্দৰৰপৰা গোকুললৈ যাবলৈ কেব ৰিজাৰ্ভ কৰিব পাৰি।

জনগাঁথনি

২০০১ চনৰ ভাৰতৰ লোকপিয়ল অনুসৰি গোকুলৰ জনসংখ্যা ৪০৪১ জন। জনসংখ্যাৰ ৫৫% পুৰুষ আৰু ৪৫% মহিলা। গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ আছিল ৬০%, যিটো ৰাষ্ট্ৰীয় গড় ৫৯.৫%তকৈ বেছি: পুৰুষৰ সাক্ষৰতা আছিল ৬৮%, আৰু মহিলাৰ সাক্ষৰতা আছিল ৪৯%। ১৮% জনসংখ্যাৰ বয়স ৮ বছৰৰ তলৰ আছিল।^৯