গুলচেহৰা বেগম

গুলচেহৰা বেগম (গুলচেহৰা, গুলচিহৰা বা গুলশৰা বুলিও জনা যায়; প্ৰায় ১৫১৫–১৫৫৭) এগৰাকী মোগল ৰাজকুমাৰী, ভাৰতৰ সম্ৰাট জাহিৰ উদ-দীন মহম্মদ বাবৰৰ কন্যা আৰু সম্ৰাট হুমায়ুনৰ সতীয়া ভগ্নী। পিছত তেওঁৰ সতীয়া ভতিজা ৰাজকুমাৰ জালাল-উদ-দিন মহম্মদে সম্ৰাট আকবৰ হিচাপে সাম্ৰাজ্য সিংহাসনত আৰোহণ কৰে।

পটভূমি

তেওঁৰ নামৰ আক্ষৰিক অৰ্থ পাৰ্চী ভাষাত "ফুলৰ দৰে মুখ।" মধ্য এছিয়াৰ উচ্চতম অভিজাত শ্ৰেণীৰ বংশধৰ আছিল: পুত্ৰ মিৰাণ শ্বাহৰ জৰিয়তে টাইমুৰ, আৰু পুত্ৰ চাগতাই খানৰ জৰিয়তে চেংগিছ খান। তেওঁৰ মাকৰ নাম দিলদাৰ বেগম আৰু তেওঁ হিন্দল মিৰ্জা আৰু গুলবদন বেগমৰ ভগ্নী।^১

প্ৰাথমিক জীৱন

ৰাজকুমাৰী গুলবদনৰ জন্মৰ সময়ত তেওঁৰ পিতৃ বাবৰ কিছুদিনৰপৰা কাবুলত প্ৰভু আছিল; তেওঁ কুণ্ডুজ আৰু বদাখশানৰ শাসক আছিল, ১৫১৯ চনৰপৰা বাজাউৰ আৰু স্বাট আৰু এবছৰ ধৰি কান্দাহাৰৰ দখল কৰিছিল। সেই ঊনৈছ বছৰৰ ভিতৰত দহটা বছৰৰ ভিতৰত তেওঁক হাউছ অৱ টাইমূৰৰ মুৰব্বী হিচাপে আৰু তেওঁৰ স্বাধীন সাৰ্বভৌমত্বৰ বাবে পডিশ্বাহ বুলি অভিহিত কৰা হৈছিল। পিছলৈ বাবৰে ভাৰতৰ এখন সাম্ৰাজ্য জয় কৰিবলৈ সিন্ধু নদী পাৰ হৈ শেষ অভিযানত নামি পৰে।

বিবাহ

বাবৰৰ প্ৰথম ভাগিনীয়েক (মাকৰ ভায়েক আহমদৰ পুত্ৰ) চুলতান তুখতা-বুঘা খান চাঘটাই মোগলক বিয়া কৰাইছিল। বাবৰে এই বিবাহৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল, আৰু ১৫৩০ চনৰ শেষৰফালে হৈছিল। তেতিয়া তেওঁৰ বয়স প্ৰায় চৈধ্য বছৰ হ’ব।

১৫৩৩ চনত তেওঁৰ বিধৱা হৈছিল আৰু ১৫৪৯ চনলৈকে তেওঁৰ পুনৰ বিবাহৰ বিষয়ে একো লিপিবদ্ধ কৰা হোৱা নাই, যেতিয়া তেওঁৰ বয়স ত্ৰিছ বছৰৰ ওপৰৰ আছিল। ইমান বছৰ যে তেওঁ বিধৱা থকাটি অসম্ভৱ আছিল। হুমায়ুনে বালখলৈ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰাৰ ঠিক আগতে আব্বাছ চুলতান উজবেগৰ সৈতেও বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। দৰাজনে টাইমুৰিদ সেনাই নিজৰ মানুহৰ বিৰুদ্ধে কাম কৰিবলৈ ওলাইছে বুলি সন্দেহ কৰি পলাই গ’ল। চাগে গুলচেহৰাক লগত লৈ যোৱা নাছিল।

মৃত্যু

১৫৫৭ চনত গুলবাদান আৰু হামিদাৰ লগত ভাৰতলৈ যায় আৰু সেই বছৰতে মৃত্যু হয়।