কানকু

কানকু ( Kanku) হৈছে ১৯৬৯ চনৰ গুজৰাটী সামাজিক নাটক ছবি, য'ত অভিনয় কৰিছে কিশোৰ ভাট, কিশোৰ জাৰিৱালা, পল্লৱ মেহতা, পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজক কান্তিলাল ৰাথোদৰ। ছবিখনত এগৰাকী বিধৱা কংকুৰ সংগ্ৰামৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে।এই ছবিখন পান্নালাল পেটেলৰ একে নামৰ চুটি গল্পৰ পৰা অভিযোজিত কৰা হৈছিল। চলচ্চিত্ৰখনে ১৭ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা অনুষ্ঠানত গুজৰাটী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ হিচাপে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।

উত্তৰ গুজৰাটৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ পৰিৱেশ এই ছবিখনত তুলি ধৰা হৈছে‍।কনকুৱে খুমোক বিয়া কৰায় আৰু তেওঁলোকৰ বৈবাহিক জীৱন সুখী। কনকু গৰ্ভৱতী হৈ থকাৰ সময়তে খুমোৰ কম বয়সতে মৃত্যু হয়। তেওঁ শোকত বিধৱা কিন্তু পুত্ৰ হিৰিয়োৰ জন্মৰ বাবে অপেক্ষা কৰে। যেতিয়া হিৰিয়োৰ জন্ম হয়, তেতিয়া তাই নিজৰ বেছিভাগ সময় তাক ডাঙৰ-দীঘল কৰাত ব্যয় কৰে। বহুতো সম্ভাৱ্য পুৰুষে পুনৰ বিবাহৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে যদিও তাই সেয়া অস্বীকাৰ কৰে আৰু দৰিদ্ৰতাৰ সংগ্ৰামত তেওঁ খেতি কৰি পুত্ৰক ডাঙৰ-দীঘল কৰে।^১

সংগ্ৰামৰ সময়ত তাই ওচৰৰ গাঁৱৰ এজন বেপাৰী মালকচান্দৰ পৰা ঋণ ল’ব লগা হয়। মালাকচান্দৰ বিধৱা কনকুৰ প্ৰতি অনুভূতি আছে। তাইৰো তাৰ প্ৰতিও কোমল অনুভৱ আছে কিন্তু দুয়োজনে ইজনে সিজনক মুকলিকৈ নকয়। যেতিয়া হিৰিয়োৰ বয়স হয় আৰু কনকুৱে হিৰিয়োৰ বিয়াৰ বাবে ঋণ ল'বলৈ মালকচান্দৰ ওচৰলৈ যায়। এই সময়ছোৱাত মালকচান্দৰ লগত তাইৰ শাৰীৰিক সম্পৰ্ক আছিল। হিৰিয়োৰ বিবাহ। তাইৰ গৰ্ভধাৰণৰ পিছত গাঁৱৰ লোক আৰু চুবুৰীয়াসকলে তাইৰ বিষয়ে কথা পাতিছিল। তাই সাহসেৰে পুনৰ বিবাহৰ উদ্দেশ্য ঘোষণা কৰে আৰু প্ৰথমতে তাইৰ বিৰোধিতা কৰা পুত্ৰক পতিয়ন নিয়ায়। তেওঁ মালাকচন্দক বিয়া কৰায়। ^১

অভিনয়

মুখ্য অভিনেতাসকল আছিল এনেধৰণৰঃ ^১

• কানকু হিচাপে পল্লৱী মেহতা
• খুমো হিচাপে কিশোৰ জাৰিৱালা
• মালাকচান্দ হিচাপে কিশোৰ ভট্ট
• অৰবিন্দ যোশী
• কৃষ্ণকান্ত ভুখানৱালা

উৎপাদন

গুজৰাটী সাহিত্যিক পান্নালাল পেটেলে ১৯৩৬ চনত নৱ-সৌৰাষ্ট্ৰ আলোচনীৰ দীপাৱলী বিশেষ সংস্কৰণৰ বাবে ২০ পৃষ্ঠাৰ চুটিগল্প কনকু লিখিছিল।কান্তিলাল ৰাথোডে‍ তেওঁৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিছিল আৰু ইয়াক চলচ্চিত্ৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিবলৈ তেওঁক পতিয়ন নিয়াইছিল। পেটেলে তেওঁক ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপ লিখিবলৈও সহায় কৰিছিল।^২৩৪

ছাউণ্ডট্ৰেক

সকলো গীতৰ কথা লিখিছিল ভেনিভাই পুৰোহিত-এ আৰু সংগীত পৰিচালনা কৰিছে দিলীপ ঢোলাকিয়াই৷^৫১

মুক্তি

১৯৬৯ চনত ছবিখন ছবিগৃহত মুক্তি লাভ কৰে। ছবিখন হোম ভিডিঅ’ ডিভিডিত মুক্তি দিছিল ম’জাৰ বেয়াৰে। ইয়াৰ শ্বৰ্টাৰ কাট ১৩৬ মিনিট, যিটো মূলতকৈ ১২ মিনিট কম।^৩

সম্বৰ্ধনা

ব্যৱসায়িকভাৱে সফল হোৱা ছবিখনে সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে।^৬ চলচ্চিত্ৰ সমালোচক অমৃত গংগাৰে কংকুক "গুজৰাটী চিনেমাৰ আকাশৰ প্ৰথম বাস্তৱ স্ফুলিংগ" বুলি গণ্য কৰিছিল।^২ "মুনে আন্ধাৰ বোলাভে" গীতটি জনপ্ৰিয় হৈ উঠে।^৭

প্ৰশংসা

১৯৭০ চনত পল্লৱ মেহতাই ষষ্ঠ চিকাগো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত বঁটা লাভ কৰে।^৮৪১ সপ্তদশ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা প্ৰদানত এই ছবিখনে গুজৰাটী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।^৯৪১ ইয়াৰ উপৰিও ছবিখনে চাৰিটা ৰাজ্যিক বঁটা লাভ কৰে- ৰাথোদলৈ শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক, কুমাৰ জয়ৱন্তলৈ শ্ৰেষ্ঠ চিনেমেট’গ্ৰাফী, পান্নালাল পেটেলৰ শ্ৰেষ্ঠ কাহিনী আৰু গুজৰাটী ভাষাত নিৰ্মিত গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰৰ বিশেষ বঁটা।^১ চলচ্চিত্ৰখনৰ এটা প্ৰতিলিপি পুনে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন প্ৰতিষ্ঠানত আৰ্কাইভ কৰা হৈছে।^১

অভিযোজন

চলচ্চিত্ৰৰ সফলতাৰ পিছত পান্নালাল পেটেলে চুটিগল্পক উপন্যাসলৈ সম্প্ৰসাৰণ কৰি ১৯৭০ চনত জনসত্তাত দৈনিক ধাৰাবাহিক ৰূপায়ণ কৰে। তেওঁ কান্তিলাল ৰাথোডক উপন্যাসখন উৎসৰ্গা কৰিছিল।^৩