ইলিয়া গীৰ্জা, চেৰ্নিহিভ

ইলিয়া গীৰ্জা, বা ইলিনস্কা গীৰ্জা (St. Elijah Church, Chernihiv), পূব অৰ্থডক্স গীৰ্জাৰ এখন গীৰ্জা। ই ত্ৰিত্ব মঠৰ অংশ আৰু চেৰ্নিহিভ, ইউক্ৰেইনত অৱস্থিত। গীৰ্জাখন বলডীনি হ’ৰীৰ ঢালত অৱস্থিত।^{১২৩৪৫৬}

ইতিহাস

গীৰ্জাখন ১২শ শতিকাত ছেইণ্ট এন্থনীৰ গুহাৰ দক্ষিণ প্ৰৱেশদ্বাৰৰ ওচৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। যদিও বুৰঞ্জীমূলক লিখনিত গীৰ্জাখন নিৰ্মাণৰ সময়ৰ উল্লেখ পোৱা নাযায়। গীৰ্জাখন আৰু গুহাসমূহে মিলি ইলিয়া মঠৰ ভেটি স্থাপন কৰিছিল।^৭৮

প্ৰথমতে গীৰ্জাখন শৰণ প্ৰদানৰ স্থান হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ডনিপাৰ অঞ্চলৰ স্থাপত্যত ই এক বিৰল ধৰণৰ গীৰ্জা আছিল। ইয়াৰ তিনিটা অংশ আছিল। ই আছিল একমণ্ডপীয়া আৰু আকাৰত সৰু। ইয়াত এটা আয়তাকাৰ মূল উপাসনাস্থল আৰু এটা অৰ্ধবৃত্তাকাৰ বেদী অংশ আছিল। পশ্চিমফালে মূল অংশৰ সৈতে এটা সৰু প্ৰৱেশকক্ষ সংলগ্ন আছিল। এই গঠনটোৱে ১৩শৰপৰা ১৮শ শতিকালৈ ইউক্ৰেইনৰ ইটাৰ স্থাপত্যত তিনিভাগীয়া গীৰ্জাৰ ধৰণৰ বিকাশত প্ৰভাৱ পেলাইছিল।

১৩শ শতিকাৰ কিয়েভান ৰুছৰ মংগোল আক্ৰমণৰ সময়ত ইলিয়া গীৰ্জাখন যথেষ্ট ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল। ১৬শ শতিকাতহে ইয়াক পুনৰ নিৰ্মাণ আৰু সম্প্ৰসাৰণ কৰা হয়। গীৰ্জাৰ দেৱালৰ ওপৰত এটা কৰ্ণিচ নিৰ্মাণ কৰা হয়। বেদী অংশ আৰু নাৰীসকলৰ প্ৰাৰ্থনা কক্ষৰ ওপৰত সৰু গম্বুজ নিৰ্মাণ কৰা হয়। গীৰ্জাখন তিনিমণ্ডপীয়া ৰূপ লাভ কৰে। লগতে গীৰ্জাৰ দক্ষিণফালে বেদী অংশৰ সৈতে এটা ভঁৰাল সংযোজন কৰা হয়।

১২৩৯ চনৰ পিছত গুহা মঠটো অৱনতিৰ সন্মুখীন হয়। ১৭শ শতিকাৰ মাজভাগত চেৰ্নিহিভ অঞ্চল পোলিছ শাসনৰপৰা মুক্ত হোৱাৰ পিছতহে মঠটো পুনৰ সক্ৰিয় হয়। ইলিয়া গীৰ্জাখন ইউক্ৰেইনীয় বেৰোক শৈলীত পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। তাৰ পিছৰেপৰা মঠটোক ইলিনস্কি মঠ বুলি কোৱা হয়। একে সময়তে ইলিনস্কা ঈশ্বৰৰ মাতৃৰ প্ৰতিমূৰ্তিখন অলৌকিকতাৰ বাবে বিখ্যাত হৈ পৰে।^৯১০

ইলিয়া গীৰ্জাৰ বৰ্তমানৰ ৰূপ ১৭শ আৰু ১৮শ শতিকাৰ পুনৰ্নিৰ্মাণৰ ফল। বিশেষকৈ ১৬৪৯ চনত চেৰ্নিহিভৰ কৰ্ণেল এছ. পোদোবাইলৰ ধনেৰে প্ৰৱেশকক্ষটো ভাঙি তাৰ ঠাইত এটা বৃহৎ বহুভুজীয়া অংশ নিৰ্মাণ কৰা হয়। নাৰীসকলৰ প্ৰাৰ্থনা কক্ষটোও সম্প্ৰসাৰিত কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত গীৰ্জাখনে তিনিটা খণ্ড আৰু কেইবাটাও স্তৰযুক্ত শীৰ্ষভাগ লাভ কৰে। পুৰণি প্ৰাৰ্থনা কক্ষৰ ওপৰৰ গম্বুজটো আঁতৰাই সম্প্ৰসাৰিত অংশৰ ওপৰত নতুন গম্বুজ নিৰ্মাণ কৰা হয়। এই পুনৰ্নিৰ্মাণৰ ফলত স্মাৰকটোৱে ইউক্ৰেইনীয় বেৰোক স্থাপত্যৰ বৈশিষ্ট্য লাভ কৰে।

১৯০৮–১৯১০ চনত ইলিয়া গীৰ্জাৰ উত্তৰ-পশ্চিমফালে এটা তিনিস্তৰীয়া ঘণ্টা মিনাৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। ইয়াৰ গঠন অষ্টভুজীয় ওপৰৰ অংশ আৰু চতুৰ্ভুজীয় তলৰ অংশৰে গঠিত। তলৰ দুটা স্তৰ শিলাৰে নিৰ্মিত আৰু ওপৰৰ স্তৰ কাঠেৰে নিৰ্মিত। ঘণ্টা মিনাৰৰ ওপৰত বেৰক শৈলীৰ দুটা স্তৰযুক্ত গম্বুজ আছে। ১৯৬৭ চনৰপৰা ইলিয়া গীৰ্জা ৰাষ্ট্ৰীয় স্থাপত্য আৰু ঐতিহাসিক সংৰক্ষিত অঞ্চল প্ৰাচীন চেৰ্নিহিভৰ অংশ আৰু ইয়াত এটা সংগ্ৰহালয় আছে।

১৯৬৯–১৯৮২ চনত স্থপতি এম. এম. গোভদেংকোৰ নক্সা অনুসৰি গীৰ্জাখন পুনৰুদ্ধাৰ কৰা হয়।^{১১১২১৩১৪}

বৰ্তমান ইলিয়া গীৰ্জা কিয়েভান ৰুছ যুগৰ ইউক্ৰেইনত সংৰক্ষিত একমাত্ৰ একমণ্ডপীয়া গীৰ্জা। ২০২৫ চনত ইলিয়া গীৰ্জাখন পাঁচ বছৰৰ ভিতৰত প্ৰথমবাৰৰ বাবে জনসাধাৰণৰ বাবে মুকলি কৰা হয়।^{১৫১৬১৭}

অভ্যন্তৰীণ অংশ

গীৰ্জাৰ অভ্যন্তৰীণ অংশত ওপৰলৈ বিস্তৃত মুকলি স্থানৰ গঠন বিশেষভাৱে লক্ষণীয়। অভ্যন্তৰীণ স্থাপত্যৰ মুখ্য বৈশিষ্ট্য হৈছে স্তম্ভবিহীন গীৰ্জাৰ গঠনৰ সৈতে বাইজেণ্টাইন ক্ৰছ-গম্বুজ ব্যৱস্থাৰ উপাদানৰ ব্যৱহাৰ। এই গঠন কাঠৰ স্থাপত্যৰ বাবে বিশেষভাৱে পৰিচিত। পুৰণি অভ্যন্তৰীণ সজ্জা বৰ্তমান সংৰক্ষিত হৈ থকা নাই। দেৱালৰ চিত্ৰ আৰু চকচকীয়া মাটিৰ ফলিৰে নিৰ্মিত মজিয়াও সংৰক্ষিত হোৱা নাই।

১৭৭৪ চনৰ ৰোকোকো স্থাপত্য শৈলীৰ কেৱল এখন ধৰ্মীয় পৰ্দা সংৰক্ষিত হৈ আছে। ইয়াত কৰিন্থীয় স্থাপত্যশৈলীৰ ৰূপ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। ইলিয়া গীৰ্জাত ইউক্ৰেইনীয় চিত্ৰকলাৰ এটা উল্লেখযোগ্য নিদৰ্শন—"ইলিনস্কা থিয়'ট'ক'ছ" নামৰ প্ৰতিমূৰ্তি আছিল। এই প্ৰতিমূৰ্তিখন ১৬৫৮ চনত হ্ৰিহৰি ডুবেনস্কিয়ে নিৰ্মাণ কৰিছিল। ইয়াৰ সৈতে এটা কিংবদন্তি জড়িত হৈ আছে, যিটো সামিয়লো ভেলিচকোৰ বুৰঞ্জীত উল্লেখ কৰা হৈছে।^১৮

সংৰক্ষণৰ মৰ্যাদা

ইলিয়া গীৰ্জা ইউক্ৰেইনৰ স্থাৱৰ সম্পত্তিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় স্মাৰক পঞ্জীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় গুৰুত্বৰ স্থাপত্য স্মাৰক হিচাপে চেৰ্নিহিভ অঞ্চলৰ এটা সংৰক্ষিত স্মাৰক।

বাহ্যিক সংযোগ

• wikimapia.org